Categorygeen categorie

Het utopische verlangen naar onze vernietiging. Onverbeterlijk.

Toren van Babel. Pieter Breugel.

Door Joost Niemöller

En opeens hadden de Nederlanders de hakken in het zand gezet over een punt dat al opgegeven leek: Zwarte Piet. Dat zag niemand aankomen. Dat wil zeggen: Niemand in de media en in de politiek, waar men allang geen flauw benul meer heeft wat er leeft onder de mensen. Maand na maand zagen deze mensen hoe ze op de tv werden uitgescholden voor racisten omdat ze aan een kinderfeestje deden, wat een onschuldig rollenspel was, maar vooral: De manier zoals wij dat doen hier. Een rollenspel, omdat Nederland een land is met humor. Wanneer je Nederlanders op hun kwetsbaarste plek probeert te raken, op de manier zoals hun dagelijks leven is, dan gaan dus de hakken in het zand.

Ik ken ook veel Nederlanders die ervan overtuigd zijn dat de Nederlandse bevolking op de een of andere manier zal opgaan in een groter wereldgeheel, en dat dit nu eenmaal de moderne tijd zal zijn. Westerse blanken met blauwe ogen zullen tot het verleden gaan behoren. Er komt een nieuwe mens, die een beetje van alle rassen zal zijn, er komt een nieuwe godsdienst die een beetje van alle godsdiensten zal zijn, er komt een nieuwe taal, waarin alle talen zijn opgenomen, een nieuwe wereldregering, en ja, soms is dat jammer, want we hebben hier democratie en rechten voor vrouwen enzo, we zullen veel moeten opgeven, niet alleen Zwarte Piet, maar uiteindelijk krijgen we daar iets moois voor in de plaats, namelijk eeuwig durende wereldvrede.

Dat is het achterliggende wereldbeeld van de gewone linkse mensen, als ik er wat langer mee praat. Een rotsvast vertrouwen dat we in deze moderne tijd in een groots veranderingsproces naar een nieuwe wereldorde gaan, dat we onze ‘Westerse arrogantie’ moeten loslaten, dat we de tijd niet kunnen terugdraaien, en dat op de een of andere manier uit het samensmelten iets moois komt.

Ja, geven ze toe, als je er wat langer over doorpraat, dat is een geloof, geen wetenschap.

Wanneer ik daar tegenover stel dat de mens een groepsdier is, en alleen maar zo kan opereren, wordt daarop gereageerd met de opmerking dat het verleden nu eenmaal niet de toekomst is. Wanneer ik Darwin aanhaal, staat daar het onverbeterlijke, religieuze gevoel van de transformatie tegenover. We zijn toch niet meer…. Enzovoort.

Of, zoals schrijfster Marja Vuijsje onlangs schreef in een stukje in De Groene Amsterdammer, dat een pleidooi zou zijn voor ‘goedmoedig kosmopolitisme.’:

Wat we nodig hebben is een goedmoedig kosmopolitisme, een vorm van burgerschap waarin verschillen in afkomst nieuwsgierig maken, en waarin geestverwantschap belangrijker wordt gevonden dan stamverwantschap. Hoe we denken over de herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen, is oneindig veel interessanter dan de cultuur waaruit we zijn voortgesproten, het geloof dat we eventueel aanhangen en het gehakketak over zondebokken.

Het is een hopeloos gesprek, realiseer ik me elke keer weer als ik zulk soort dingen lees. De opstellers zien zelf niet hoezeer ze zichzelf tegenspreken, hoezeer ze verstrikt zijn geraakt in hun eigen waandenkbeelden. En ze zullen hun onkunde altijd met toenemende krampachtigheid verdedigen. Ze zien niet eens meer dat de waarden, zoals die over ‘herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen’ juist geworteld zijn in datzelfde Westen, waar ze nu zo snel als mogelijk afscheid van willen nemen, in hun race naar ‘wereldvrede. Ze zien domweg niet dat er niets goedmoedigs’ is aan het kosmopolitisme dat ze voorstaan.

Hun verheven zelfbeeld is zo enorm dat ze de eigen blinde vlek niet meer zien. Hun utopisme zal leiden tot de meest wrede ondergang, die van de zelfdestructie.

Want ze weten niet meer wie ze zijn.

Internationalistisch, kosmopolitisch, utopistisch links heeft het belangrijkste opgegeven wat de mens bezit: zelfbewustzijn. Ja, dat is ook bewustzijn van de eigen cultuurgeschiedenis. Nee, dat is niet met de rug naar de toekomst staan.

In de geestelijke verwarring die er is ontstaan na tientallen jaren brainwashing, kan ditzelfde heersende culturele ‘links’ zich alleen maar met toenemende agressie keren tegen alles wat die identiteit wel benadrukt: ‘Wilders, dat nooit.’ “Wilders is Hitler.’ ‘We moeten af van het koloniale denken.’ ‘Onze geschiedenis is onze schuld.’ In feite hardvochtige, zelfdestructieve gedachten die worden verkocht als ‘zachtmoedig kosmopolitisme.’

Geen benul en tegelijk zo zelfingenomen. Een fatale combinatie, voortgekomen uit een toestand van aanhoudende decadentie, die de vorm aanneemt van een week, nergens in de echte wereld gedeeld, verlangen naar een wereldgemeenschap met allemaal gemengde rassen die elkaar zouden verstaan in een nieuwe taal en nooit meer oorlog willen. Kom daar eens om in China. In Rusland. In India. In Japan. In de moslimwereld. In Afrika.

Maar de zogenaamde zachtmoedige kosmopolieten zijn te verblind om de wereld echt te zien zoals die is.  Omdat ze niet meer weten wie ze zijn. Daarom zetten ze de grenzen open en laten ze ons blijmoedig overlopen, zingend over het nieuwe wereldparadijs dat eens deel zal worden van ons allemaal.

Tegenover zoveel wezenloze groepsverdwazing is geen kruid gewassen.

Geert Wilders wil weer politiek met inhoud

Als iets mij opviel aan het tv interview dat Geert Wilders gaf aan Rick Nieman, was het wel dat Wilders door de clichévragen van Nieman heen wist te breken om een verhaal met inhoud over het voetlicht te brengen.

Nederlandse verkiezingen gaan nooit over inhoud. Het is geleuter over miljarden zus en miljarden zo en wie met wie wel of niet wil regeren, over imago, over al die dingen waar het de Nederlandse kiezers helemaal niet om gaat.

Nederlandse kiezers interesseert het geen moer hoe het CPB de cijfertjes doorberekend heeft. Die willen een grote visie horen over waar we staan in de wereld, waar we heen gaan, wie we zijn en wat de wegen zijn die we kunnen bewandelen.

Het is nu Rutte tegenover Wilders.

Rutte is de politicus zonder inhoud die met iedere wind meewaait. Die al verkondigd heeft dat hij geen visie heeft en dat hem dat ook helemaal niet interesseert. Die bij de vorige verkiezingen de mensen dingetjes beloofde, die beloften niet nakwam, toen sorry zei en nu weer dingetjes belooft, ervan uitgaand dat mensen geen geheugen hebben en als drukpoppetjes op consumptie impulsen reageren.

Wilders heeft wel een visie. Hij gaf aan tegenover Rick Nieman dat hij die nog op een postzegel zou kunnen doorgeven. Zo duidelijk.

Nederland moet weer ons land worden.

De islam is erger dan het nazisme.

Stop de massamigratie.

Inderdaad, een postzegel. Stem je op Wilders, dan stem je op deze dingen. Vind je dat dit niet de problemen zijn waar het om draait, stem dan ergens anders op. Of beter nog: Maak maar eens duidelijk waarom dit niet de problemen zouden zijn waar we nu mee te maken zouden hebben. Ga de discussie aan. Verdiep je in de islam. Verdiep je in de bevolkingsexplosie van Afrika, en de achtergronden daarbij. Verdiep je in de omvolking die het gevolg is van de aanhoudende massamigratie. Verdiep je in het belang om weer een volk te kunnen worden en onszelf te hervinden in een gemeenschap.

Vind je dat er allemaal niet toe doen, beargumenteer dat dan. Maar stop met de domme hysterie. En stop met het geloven in cadeautjes van politici. En stop met het zeuren over details als je zelf niet aan kunt geven wat de hoofdlijnen zijn.

Tja. Het kan inderdaad op een postzegel.

Europese volkeren in onderzoek: Moslimban nu!

De prestigieuze Britse denktank Chatham House deed een grootschalig onderzoek onder Europeanen over hoe ze dachten over moslimmigratie.  Wat blijkt: anders dan je zou denken, afgaand op de hysterische berichtgeving in de Europese media over Trump, zijn de Europese volkeren massaal voor een moslimban:

Drawing on a unique, new Chatham House survey of more than 10,000 people from 10 European states, we can throw new light on what people think about migration from mainly Muslim countries. Our results are striking and sobering. They suggest that public opposition to any further migration from predominantly Muslim states is by no means confined to Trump’s electorate in the US but is fairly widespread.

In our survey, carried out before President Trump’s executive order was announced, respondents were given the following statement: ‘All further migration from mainly Muslim countries should be stopped’. They were then asked to what extent did they agree or disagree with this statement. Overall, across all 10 of the European countries an average of 55% agreed that all further migration from mainly Muslim countries should be stopped, 25% neither agreed nor disagreed and 20% disagreed.

Voor wie wel eens vaker bevolkingsonderzoeken bestudeerde, zal dit niet heel verbazend zijn. De Europese bevolkingen zijn altijd tegen immigratie geweest. Hun regeringen willen tot op de dag van vandaag niet luisteren. In de media wordt steevast gedaan alsof de mening van het volk er niet toe doet.

Dat alles is bekend. Het verbazingwekkende is vooral dat die Europese bevolkingen  zolang hebben geslikt dat er een omvolking plaatsvond. Dit is overigens welbewust beleid van de EU geweest. Rapport na rapport bij de EU heeft dezelfde teneur:  De vergrijzing is het grootste probleem, en de oplossing is migratie. Tot op de dag van vandaag wordt deze boodschap verkondigd door de EU bazen. Wanneer ik eens zo’n intern document aanhaal, schrijft de NRC dat ik gek ben. Dezelfde krant die als taak zou moeten hebben om het EU immigratiebeleid structureel onder de loep te nemen, schrikt alleen wakker als ik er een blogje over schrijf.

Iedereen ziet de gevolgen van het EU beleid: Eenmaal binnen wordt geen enkele illegale immigrant meer uitgezet. Dus diezelfde immigranten wagen hun leven om als ‘vluchteling’ opgenomen te worden. De EU heeft nu een veerdienst ingesteld om de illegale immigranten vlak voor de kust van Libië op te pikken.

Dit door de EU gecreëerde probleem is voor de EU helemaal geen probleem: Het is een wens. In de onnavolgbare bureaucratische krochten wordt het immigratiebeleid voorgekookt, dat op niet-democratische wijze achter de Europese volkeren omgaat.

Jaar in jaar uit. De mensen willen het niet. Ze willen geen moslims meer, en als Chatham House ernaar gevraagd had, hadden ze ook gezegd dat ze geen Afrikanen meer wilden.

Maar de wil van de volkeren wordt genegeerd, zolang diezelfde volkeren maar niet daadwerkelijk in opstand komen.

Dat is de trieste balans.

Zolang de stekker niet uit de EU wordt getrokken, zolang nog zoveel mensen blijven stemmen op partijen die dit EU besluitvormingsproces stilzwijgend toestaan (door het consequent niet over de massamigratie en de islam te hebben) zal de desastreuze omvolking doorgaan.

En zullen uw kleinkinderen op een dag in moslimlanden blijken te wonen.

Hoe is het mogelijk geweest, zal men zich dan afvragen. Hoe konden we zo blind zijn.

Ja, dat is de grote vraag. Waar komt de huidige politiek correcte verdwazing toch vandaan. Waarom wil men niet zien, wat iedereen kan zien die maar een beetje zelfstandig onderzoek doet. Het lijkt wel een soort hypnose. Zelfs als men weet dat moslimigratie slecht is, breekt er nog geen revolte uit.

Ja, straks zal er massaal in stilte op Wilders worden gestemd. En, ernaar gevraagd, zal iedereen weer bang over zijn uitgebrachte stem zwijgen. Het is die angstige verlamming. Ongekend.

Fakenieuws over MH17 en mij in Volkskrant, maar mijn ingezonden brief geweigerd

De Volkskrant bracht een artikel over de open brief aan Trump, ook door mij ondertekend. De Volkskrant noemt mij zelfs het ‘brein’ achter de open brief. Je zou zeggen dat ze dan de moeite nemen je even te bellen bij het schrijven van zo’n stuk. Niet dus. Voor journalisten is journalistiek werk vaak te veel moeite. Nu staan er dus fouten in dat Volkskrant artikel. Bijvoorbeeld dat de ondertekenaars van de open brief ervan overtuigd zouden zijn dat Poetin MH17 nooit neergehaald zou hebben. Om die fouten te herstellen, schreef ik een zakelijke ingezonden brief. Die plaatst de Volkskrant niet. Zonder inhoudelijke toelichting. Lezers van de Volkskrant worden zo op het verkeerde been gezet en krijgen niet de kans op feitelijk juiste informatie. Wel worden er in diezelfde Volkskrant weer feitloze meninkjes over geplaatst.

Hieronder de tekst van mijn geweigerde ingezonden brief:

In de Volkskrant van 31 januari 2017 staat een artikel over een open brief die ondergetekende en 24 anderen schreven aan president Trump. In dit artikel wordt gesteld dat Trump meer waarde zou hechten aan de Russische versie van de crash van MH17 dan aan iets anders. Trump heeft zoiets nooit gezegd, en de Volkskrant kan dit dan ook niet onderbouwen. In het artikel wordt bovendien gesteld dat alle ondertekenaars ervan overtuigd zouden zijn dat vlucht MH17 niet met een BUK door de Russen neergehaald is. De journalist van het artikel, Robert van der Noordaa, zegt zich te baseren op een uitspraak van de Duitse journalist Billy Six, de initiatiefnemer van de open brief.  Dit verbaasde me enorm. Ik ken Billy Six persoonlijk, en werk al jaren met hem samen op het MH17 dossier. Six heeft zich nooit in die zin uitgelaten. Six liet me dan ook weten dat hij zoiets niet tegen de betreffende journalist gezegd heeft. Het was sowieso maar een heel kort telefoongesprek met de journalist van de Volkskrant. Ik ken ook geen enkele andere ondertekenaar van de open brief die er een dergelijk vooringenomen standpunt op na houdt. Van der Noordaa had daar met een simpel telefoontje naar mij achter kunnen komen. Ik word tenslotte genoemd als het ‘brein’ achter de brief. Maar die moeite heeft Van der Noordaa dus niet genomen. In de open brief zelf is er ook geen sprake van een dergelijk standpunt. Maar dat zullen de lezers van de Volkskrant nooit weten want een verwijzing naar de overal (ook in het Nederlands) gepubliceerde brief, blijft achterwege.

Typisch gevalletje van fake news dus weer.

Joost Niemöller, Amsterdam.

Waar zijt Gij, Mohammed?- Een socratische dialoog

Portrait of Socrates. Marble, Roman artwork (1st century), perhaps a copy of a lost bronze statue made by Lysippos. Foto: Eric Gaba, July 2005. (Via Wikipedia)

MOHAMMED: Socrates, is het waar wat ik vernomen heb?
SOCRATES: Wat hebt gij vernomen, waarde Mohammed?
MOHAMMED: Mij is ter ore gekomen dat gij hebt gezegd dat de islam niet in Athene thuishoort.
SOCRATES: Dat heb ik inderdaad gezegd, ja.
MOHAMMED: Ik geloof mijn oren niet! Zijt gij, mijn waarde Socrates, soms ook al islamofoob?
SOCRATES: Ik weet niet wat gij met die term, islamofoob, bedoelt, Mohammed, maar als gij daarmee tracht te weten te komen of ik bang ben voor de islam, dan moet mijn antwoord luiden: ja, ik ben bang voor de islam.
MOHAMMED: Maar waarom zijt ge dan zo bang voor de islam? Weet ge dan niet dat islam vrede betekent?
SOCRATES: Ik heb gehoord dat islam onderwerping betekent. En als ik eerlijk ben, en deze uitleg met die van u vergelijk, dan moet ik helaas bekennen dat ik uw uitleg maar weinig vind corresponderen met wat ik om mij heen zie.
MOHAMMED: Wat ziet gij dan om u heen?
SOCRATES: Hetzelfde als wat gij ziet: aanslagen, intimidatie, inperking van de vrijheid van meningsuiting. O ja, en kritiek op homoseksualiteit. In Athene, mijn waarde Mohammed, de halve stad is homoseksueel! Dit gebeurt allemaal in naam van de islam.
MOHAMMED: Maar dat is niet de echte islam, waarde Socrates.
SOCRATES: Niet?
MOHAMMED: Zeer zeker niet. De echte islam betekent vrede en leert dat wanneer gij één mens zou doden dat op hetzelfde neer zou komen als had gij de hele mensheid gedood.
SOCRATES: Dat is nogal een verschil, zeg. Wie zijn die lieden dan die in naam van de islam al die vreselijke dingen doen?
MOHAMMED: Wij noemen hen terroristen.
SOCRATES: En die terroristen doen alsof ze de islam praktiseren, alsof ze moslim zijn?
MOHAMMED: Zo is het.
SOCRATES: Maar waarom doet gij dan daar niets tegen?
MOHAMMED: Wat moet ik dan doen, o Socrates?
SOCRATES: Openlijk protesteren natuurlijk.
MOHAMMED: O, maar dat doe ik dagelijks. Iedereen die abusievelijk meent dat ik van plan ben om een aanslag te plegen of de democratie wil ondermijnen, spreek ik vermanend toe. Eerlijk gezegd wilde ik u ook vermanen om uw uitspraak, mijn waarde Socrates.
SOCRATES: Ik begrijp het. Laat mij eens denken… Hebt gij een paspoort, Mohammed?
MOHAMMED: Ik heb er wel twee.
SOCRATES: Maar beide geven aan dat ge Mohammed zijt?
MOHAMMED: Zo is het, Socrates.
SOCRATES: Goed dan. Stel nu dat ik uw paspoorten vervals en doe alsof ik u ben en onder uw naam allerlei misdaden bega, zodat alle inwoners van Athene zouden wensen dat de persoon Mohammed per direct uit Athene verbannen zou worden. Wie zou u dit misverstand dan kwalijk nemen, de inwoners van Athene of mij?
MOHAMMED: Ik zou het natuurlijk u kwalijk nemen, Socrates.
SOCRATES: En niet de Atheners?
MOHAMMED: Zeer zeker niet de Atheners.
SOCRATES: En wie zou u voor dit bedrog gestraft willen zien, mij of de inwoners van Athene?
MOHAMMED: Wat is dat nu voor een vraag, Socrates. Ik zou natuurlijk willen dat u gestraft wordt en niet de inwoners van Athene.
SOCRATES: Waarom doet gij dan niet uw uiterste best om die lieden aan te pakken die uw islam misbruiken in plaats van dat u zich druk maakt om die arme mensen die in uw ogen alleen maar misleid zijn?
MOHAMMED: Ik begrijp uw punt.
SOCRATES: Zoals gij het stelt gaat het hier om een geval van identiteitsfraude en kunt gij daarom de slachtoffers daarvan nooit iets kwalijk nemen. Sterker nog: daar gij zelf een der slachtoffers zijt, dient gij solidair te zijn met uw lotgenoten en begrip te tonen voor hun erbarmelijke situatie en samen met hen alles in het werk te stellen om de boosdoeners achter de tralies te krijgen.
MOHAMMED: Gij hebt volkomen gelijk, wonderlijke Socrates!
SOCRATES: Nu wij het hierover eens zijn, laten wij gezamenlijk naar de agora gaan en trachten om deze identiteitsverwisseling in alle openheid uit de wereld te helpen. Ik wed dat de schone Alcibiades zich wel bij ons aan wil sluiten.
MOHAMMED: Gij bedoelt die jongeling met verwijfde manieren en oogschaduw op?
SOCRATES: Die bedoel ik. Hij en ik hebben onlangs nog schalkse blikken met elkaar gewisseld terwijl we lichaamsoefeningen deden en met elkaar worstelden. Och die Alcibiades toch… Hij is de enige jongeling die mij kan laten blozen… Van alle jongelingen in Athene is Alcibiades de schoonste, dunkt gij ook niet, Mohammed? Mohammed? Waar zijt gij, Mohammed?

‘Kijk achter de hysterie.’ Karel van Wolferen over Trump. Interview. Video

Eerder interviewde ik Karel van Wolferen over het grote omslagmoment dat met het presidentschap van Trump werd ingezet. Dat interview werd zeer goed bekeken. In dit tweede interview gaat hoogleraar en journalist Van Wolferen dieper in op de achtergronden bij de georganiseerde hysterie rondom Trump. Ook tast Van Wolferen af in hoeverre Trump opgewassen zal zijn tegen de Deep State, het grote krachtenveld van geheime diensten, militair industrieel complex en de financiële wereld. Van Wolferen is sceptisch over wat president Trump hier teweeg kan brengen.

Diepgravend en emotioneel interview over woede en verdriet in Nederland. Video.

Esther van Fenema had een diep, en emotioneel, interview met mij voor Café Weltschmerz over het onbehagen onder de Nederlandse bevolking, en voor het grootste deel van de mensen die gaan stemmen op Geert Wilders. Esther is een scherpe interviewster die tot het bot gaat van de pijn en het verdriet dat leeft in Nederland, en die buiten de media blijft. Ze wil echt iets weten. Als psychiater wil ze hier weten wat de mensen die het probleem van de omvolking zien, onderscheidt van de mensen die dat niet zien, of die dat misschien wel zien, maar van zich afschuiven. Neem er de tijd voor. het duurt een uur. Maar wie echt iets meer wil begrijpen van de wereld achter mijn boek Kwaad, die moet dit zien!

Boekpresentatie ‘Kwaad’ met Geert Wilders. De foto’s.

Gisteren overhandigde ik het eerste exemplaar van mijn boek Kwaad aan Geert Wilders. Die maakte er deze tweet bij:

Kijk ook naar dit heldere video item erover.

En hier ziet u het verslag ervan in de Volkskrant.

Hier het verslag in het AD.

Hier een verslag en diepgravende recensie op de website Veren of Lood.

Het Berlijnse videokanaal Ruptly maakte deze beelden.

De fotograaf Erik Nannen was er ook en maakte onderstaande impressie. (Joop den Uyl keek toe.)

Het stille verdriet en de woede van Nederland

Tijdens de gesprekken die ik voerde voor mijn vandaag verschenen boek Kwaad, zat ik vaak met spitsuur in de trein, door heel Nederland. Een ervaring die je als journalist met onregelmatige werktijden niet veel hebt. Dan had ik een lang, meestal intensief gesprek achter de rug met een van die 31 Nederlanders in mijn boek. En dan zag ik in die trein al die overwerkte andere Nederlanders, druk bezig met het onafgebroken netwerken op hun elektronische sociale apparaten. Of bellend, om afspraken te verschuiven, opties te scheppen voor kinderopvang. Druk, druk, druk. En ja, het zal wel racistisch klinken, maar tijdens het spitsuur zie je bitter weinig allochtonen, net zo min als op de pont in Amsterdam, op de ochtend dat de mensen naar hun werk gaan, of in de vroege avond wanneer ze op weg zijn naar huis. Dat is mogelijk geen statistisch feit, maar wel een ervaringsfeit.

Het zijn nog steeds deze keihard werkende Nederlanders, deze ‘gewone Nederlanders’ die Nederland in de vaart der volkeren houden, zonder daar al te veel ruchtbaarheid aan te willen geven. Dat zijn meestal geen mensen met grote woorden als het over maatschappelijke ontwikkelingen gaat. Ze hebben er domweg de tijd niet voor. Ze hebben die hypotheek, die studie van hun kinderen, de problemen met de huisvesting voor die kinderen, de gebrekkige zorg voor hun ouders, en al die andere dagelijkse problemen meer. En ze zien hun leven steeds drukker en zorgelijker worden en de enige keus lijkt te zijn; nog harder je best doen, nog meer werken.

Onder de Nederlanders hangt er een groot onbehagen. Wel zeventig procent voelt dat onbehagen, als het bijvoorbeeld gaat om vragen als ‘worden de belangen van allochtonen boven die van de autochtonen gesteld’, of ‘er moet grenscontrole komen’, of ‘er is teveel immigratie.’ Dat blijkt steeds weer uit onderzoeken van bijvoorbeeld het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) en de Raad voor Regeringsbeleid (WRR). Zelfs onder de GroenLinks stemmers leeft bij een flinke minderheid dat onbehagen. En de toekomstverwachtingen zijn algemeen slecht: Men verwacht op de een of andere manier ‘oorlog in Nederland.’ Onder de jongeren is die verwachting nog sterker.

De deelnemers aan mijn boek heb ik voorgeselecteerd op dit onbehagen. Ik wist bij voorbaat dat bij hen de ontevredenheid over de gevolgen van de massamigratie bestaat. De overgrote meerderheid van deze meestal hardwerkende Nederlanders heeft zich voorgenomen Wilders te gaan stemmen.

Ik hoorde bij hen veel pijn en verdriet. Over de moord op Fortuyn, die een blijvende wond heeft achtergelaten bijvoorbeeld. Over de onmacht om iets te doen tegen die vernedering van het Nederlandse volk en de op handen zijnde vernietiging. Over de omvolking: steeds minder Nederlanders, steeds meer immigranten. Over de vraag hoe dat dan toch georganiseerd was van bovenaf. Nederland bestaat al niet meer, vonden velen. Over het feit dat ze op de televisie voor racist waren uitgemaakt omdat ze een Sinterklaasfeestje vierden met Zwarte Piet.

Maar anders dan je zou denken, afgaande op de berichten in de media, is dit geen schreeuwend gelijk. Het is eerder een stil verdriet, waarover men, uit angst, niet veel praat in de omgeving, en zeker niet op het werk, omdat de angst voor uitsluiting, of zelfs voor ontslag (zo makkelijk tegenwoordig) te groot is. Daarom moesten veel van mijn gesprekspartners ook geanonimiseerd worden.

Maar als het gesprek op gang kwam, was er telkens weer die woede. Ja, ze waren kwaad. Maar meestal waren ze in hun dagelijks leven kwaad in stilte. Want het kon gevaarlijk zijn. Omdat je anders je kleinkinderen niet meer mocht zien. Of omdat je ouders het niet zouden verdragen. Of omdat familiefeestjes toch gezellig moeten blijven. Of omdat je baas had aangegeven dat de multicultuur een voorrecht was. Ook al bleek uit al je ervaringen op datzelfde werk dat de werkelijkheid anders uitpakte.

Straks zijn er verkiezingen. Dan gaan miljoenen mensen Wilders stemmen. Tegen hen wordt in de media- en bestuurselite nu al gezegd dat hun stille verdriet en hun opgekropte kwaadheid er niet toe gaat doen, want er zal over hun hoofd geregeerd worden en alles zal bij het oude blijven.

En dan zeggen dat we in een democratie leven.

Max van der Werff: ‘Onderzoek naar MH17 is corrupt’ (Video)

Weinigen hebben zich zo grondig verdiept in de crash met vlucht MH17 als onderzoeker Max van der Werff. Hij ging zelf meerdere malen naar het Donbas gebied in Oost-Oekraïne, sprak met getuigen op de crashsite en onderzocht de gespinde mediaberichtgeving erover in het Westen, die er altijd op was gericht om de plaatselijke bevolking een loer te draaien, getuigen te verzinnen en lanceerlocaties te bedenken.

Anders dan wat vandaag in de Volkskrant staat (en wat ook helemaal niet gezegd is door de Duitse journalist Billy Six) is Max van der Werff -net als ondergetekende overigens- juist niet van mening dat het scenario van Russische betrokkenheid uitgesloten moet worden. Het enige wat hij wil is eerlijk onderzoek en kritische berichtgeving in de media. Daarom is hij ook een van de ondertekenaars van de open brief aan Trump. Max van der Werff is over zijn bevindingen bevraagd door het Joint Investigation Team (JIT).

In dit uitgebreide gesprek gaat Max van der Werff precies en zakelijk in op feit en fictie in het MH17 dossier.

Theme by Anders NorénUp ↑