Categorygeen categorie

Brekend! De geheimzinnige ‘Nepgetuige’ van NRC spreekt zelf: ‘Omtzigt gaf mij geen instructies’

Door Joost Niemöller

 

Er was de afgelopen dagen in de media veel te doen over een zogeheten ‘nepgetuige’ die Kamerlid Pieter Omtzigt op een openbare bijeenkomst zou hebben gesouffleerd over eventuele Oekraïense vliegtuigen die de MH17 zouden hebben neergeschoten. Als gevolg van alle consternatie moest Omtzigt zijn woordvoerderschap over MH17 neerleggen.  De ophef ontstond na een artikel in NRC Handelsblad.

Maar hoe zat het nu met die mysterieuze ‘nepgetuige?’ Wat zei hij? Met wie sprak hij? Welke andere personen waren betrokken?

Burgerjournalist Max van der Werff heeft als enige na de NRC publicatie via een chatkanaal kunnen spreken met deze zogeheten ‘nepgetuige’.  In het Russisch. Het gesprek is nu gepubliceerd. Ik geef hieronder de belangrijkste quotes eruit.

Maar eerst terug naar het bewuste NRC stuk. Wat staat daar nu precies over de vermeende ‘nepgetuige’ Oleksandr.?

NRC schrijft dit:

Via zijn tolk, die naast hem staat, vertelt Alexandr, uit Oost-Oekraïne, dat hij belangrijke informatie heeft over de ramp. Toen de MH17 neerstortte, zag hij namelijk ándere vliegtuigen in de lucht. Die waarneming staat haaks op bevindingen van het internationale onderzoek naar de ramp. De onderzoekers weigeren hem te erkennen als getuige en als asielzoeker, klaagt Alexandr tegenover zijn toehoorders.

Wie was er hier nu aan het woord? De tolk? Of Oleksandr, die in de NRC versie Alexandr wordt genoemd? Dat is in de impressionistische NRC weergave niet duidelijk.  Met andere woorden: Hebben we het hier over het verhaal van de tolk of van de getuige? Dat is natuurlijk van belang om te weten, omdat hij in de media als de ‘nepgetuige’ wordt opgevoerd.

Nu wordt er door NRC een derde persoon geïntroduceerd, een Nederlander, Jeroen van Rijsbergen. Alsof het allemaal al niet vaag genoeg was. Neemt NRC een op een de interpretatie van deze Jeroen van Rijsbergen over? Daar lijkt het wel op. Of heeft NRC haar conclusies ook op andere bronnen gebaseerd? Dat zou journalistiek gezien natuurlijk wel moeten. Bij dit soort kwesties dien je nooit af te gaan op één bron namelijk, want in het zwaar verpolitiekte MH17 dossier, waarbij geheime diensten een duistere rol spelen zijn alle bronnen mogelijk besmet, zeker nu, zo lang na de aanslag.

NRC:

De Oekraïense ooggetuige was meegenomen door Jeroen van Rijsbergen, een 34-jarige Amsterdammer die als hobby de MH17-ramp onderzoekt. Van Rijsbergen is al jaren gefascineerd door Rusland. Als het land na de crash wordt aangewezen als schuldige, kan Van Rijsbergen dat niet geloven en gaat hij zelfstandig via internet op zoek naar Oekraïeners uit het rampgebied. Zo komt hij in contact met Alexandr A., inwoner van een dorpje waar een deel van de Boeing neerkwam. Volgens Alexandr kwam dat niet door een Boek-raket. Die raket zou niemand uit zijn dorp hebben gezien. Wél zouden er onbekende vliegtuigen zijn waargenomen op de dag van de ramp.

Maar zijn verhaal rammelt. Alexandr is geen ooggetuige te noemen: op het moment van de crash verbleef hij elders in Oekraïne. Alleen zijn vrouw zou erbij zijn geweest – maar die wil niet praten. Uit het vonnis van zijn Nederlandse asielzaak blijkt bovendien dat Alexandr door Oekraïense autoriteiten al langer wordt verdacht van betrokkenheid bij pro-Russische strijdgroepen, die vanuit zijn bedrijfspand zouden opereren. Toch hecht Van Rijsbergen waarde aan Alexandrs verhaal. Hij mailt het aan Pieter Omtzigt.

Het gaat hier met name om deze zin in NRC Handelsblad:

op het moment van de crash verbleef hij elders in Oekraïne. Alleen zijn vrouw zou erbij zijn geweest – maar die wil niet praten.

Wie zegt dat? Van Rijsbergen? De tolk? Oleksandr? We komen het niet te weten.

Omdat NRC zo vaag is met het noemen van bronnen, blijft alles duister. Neem nu deze quote uit het stuk:

Als Omtzigt in 2016 via Van Rijsbergen hoort over de ooggetuige, verwijst hij hem per e-mail door naar het JIT. Alexandr, die inmiddels asiel heeft aangevraagd in Nederland omdat hij in Oekraïne naar eigen zeggen gevaar loopt, wordt in mei dit jaar gehoord door het JIT. Zijn verhaal wordt niet relevant gevonden: hij heeft de ramp niet zien gebeuren en sowieso was al duidelijk dat een raket de crash had veroorzaakt, niet een ander vliegtuig.

Hoe weet NRC dit? Spraken ze met het JIT? En zo ja, gaf het JIT dan privé informatie over getuigen door naar de krant? Dat zou zeer kwalijk zijn. Geen enkele getuige kan zich bij het JIT nu nog veilig voelen. Of heeft NRC misschien dan toch Oleksandr gesproken, zonder dit te vermelden? Of komt alles alleen maar uit de koker van de voor NRC kennelijk cruciale Van Rijsbergen? Of hebben ze het van Omtzigt? Waarom zeggen ze dat dan niet?

Ah wacht. NRC heeft dan toch meer informatie. Op tape nog wel. Kennelijk had iemand een gesprek opgenomen. Maar wie? En waarom? NRC verkiest het ook daar niets over te zeggen. Ook geeft NRC de tape niet vrij zodat we het zelf kunnen checken. We moeten afgaan op de interpretatie die NRC geeft:

NRC:

Een uur voordat de bijeenkomst voor nabestaanden begint, zitten ze met elkaar aan tafel in de foyer van de VU: Van Rijsbergen, Omtzigt, Alexandr en de tolk. Een geluidsopname van het gesprek is in bezit van NRC. Alexandr vertelt over de vliegtuigen in de lucht tijdens het neerstorten van MH17. Eerst vertelt hij dat hij de crash heeft gezien. „Heb je ook gezien hoe het vliegtuig is neergeschoten?”, vraagt Omtzigt later. Dan antwoordt de tolk namens Alexandr: „Zijn vrouw heeft het gezien. Niet het neerschieten, maar het neerstorten en hoe het uit elkaar brak.” Het wordt vluchtig gezegd, in gebrekkig Nederlands.

Duidelijker vertelt Alexandrs tolk dat hij al door het JIT is gehoord. Hij vertelt dat hij niet alles kon vertellen, maar dat de Nederlandse onderzoekers van het JIT vanuit Duitsland al beschikten over een uitgebreid rapport met zijn getuigenis over de ramp. „Die hadden ze”, constateert Omtzigt daarop. Bij zijn eerdere asielaanvraag in Duitsland heeft Alexandr alles wat hij weet over de ramp namelijk al aan de Duitse politie verteld.

Ah, kijk, een directe uitspraak van Van Rijsbergen in NRC, nu ineens:

„De bedoeling was dat Alexandr daarna bedolven zou worden onder de journalisten”, vertelt Van Rijsbergen later aan NRC. „We dachten: we planten een zaadje en hopen dat het wordt opgepikt.” Volgens Van Rijsbergen bedacht hij dit opzetje samen met Omtzigt.

O ja? Daar hadden we graag Omtzigt over gehoord in NRC. Maar die krijgen we daarover niet te horen.

Het contact tussen Van Rijsbergen en NRC lijkt erg goed te zijn. NRC heeft zelfs de telefoon van Van Rijsbergen mogen bekijken:

Het is 19.49 uur en de lezing is al begonnen als de telefoon van Van Rijsbergen oplicht. In een sms-bericht dicteert Omtzigt wat de Oekraïense getuige straks moet zeggen als hij het woord neemt: „Ik zag het vliegtuig neerstorten. De cockpit kwam 100 meter van mijn huis terecht. Ik zag de slachtoffers, maar ook […] Oekraïense militaire vliegtuigen die op 17 juli vlogen boven mijn huis. Toch word ik niet als getuige erkend. Bij wie moet ik me melden?”

 In het NRC artikel worden zelfs foto’s afgedrukt van de telefoon van Van Rijsbergen, inclusief de bewust sms berichtje van Omtzigt.

Tot zover de berichtgeving in NRC.

Van Rijsbergen, de enige concreet opgevoerde spreker, lijkt inmiddels van de aardbodem verdwenen.

Een belangrijke vraag, die uit het NRC stuk niet duidelijk wordt: Sprak NRC ook met de ‘nepgetuige’ zelf? En zo ja, waarom hebben ze er dan voor gekozen om deze zeer relevante persoon in de hele rel niet sprekend op te voeren?

Iemand die na de Omtzigt rel zeker sprak met Oleksandr, was burgerjournalist Max van der Werff. Via een chat. Oleksandr bevindt zich momenteel, naar eigen zeggen, in Oekraïne.

Hieronder enkele relevante vragen en antwoorden uit die chat conversatie (die in het Russisch werd gevoerd).

-Het Nederlandse publiek gelooft dat jij een pro-Russische provocateur bent en Omtzigt jou heeft geholpen. Jouw plan was de Russische versie te ondersteunen, dat de Boeing is neergehaald door gevechtsvliegtuigen. Dat is wat journalisten zeggen te kunnen bewijzen met geheime geluidsopnamen.

‘Dit alles is een leugen. Noch Pieter noch ik hebben conclusies getrokken of gespeculeerd. Dat is de wijze waarop het is gepresenteerd. Jouw land heeft mensen als Pieter nodig. Ik heb nooit een plan gehad. Ook nu niet. Ik heb een positie. De beslissing moet eerlijk zijn en de schuldigen worden bestraft. Als dit Pieter is overkomen, bedenk dan in welke positie ik verkeer. Er is geen sprake van schuld. Er was niet genoeg tijd, dus de fout gebeurde. Dat heeft geen andere oorzaken. De fout werd gebruikt door diegenen voor wie het winstgevend is. En niemand heeft gediscussieerd over welke versie dan ook.’

-Ik stel de vraag anders: het lijkt dat Pieter jou een platform wilde geven om de theorie met de gevechtsvliegtuigen naar voren te brengen. Hij schreef zelfs in een sms wat je moest zeggen. Wat denk je hierover?

‘ Niemand gaf mij instructies en er was geen samenzwering.’

-Dus, de logica van de versie van de pers: jij ging naar Nederland om geschiedenis te schrijven. Je was politiek gemotiveerd. Rusland helpen en de Buk-versie in twijfel te trekken. Daarna ben je naar Zweden vertrokken en bent nu teruggekeerd naar Oekraïne. Maar in Oekraïne ben je bang, omdat de SBU je al eerder heeft ondervraagd. En deze veiligheidsdienst vermoedt dat jij een pro-Russisch element bent.

‘De logica van de pers-versie is niet juist en niet betrouwbaar. Ik heb dit thema niet bediscussieerd, behalve dan met jou, Pieter en Jeroen.’

-Die avond wilde jij je sympathie betuigen voor de mensen die geliefden hebben verloren. Had jij geen geheime agenda? Wanneer heb je Jeroen voor het eerst ontmoet? Daarnaast wil ik begrijpen hoe de pers deze geschiedenis zo kon opschrijven.

‘Ik heb geen verborgen agenda. Ik had geen plannen welke versie dan ook op te leggen aan de onderzoekers of de aanwezigen.’

‘Wij hebben allen veel mensen verloren. En wij weten wat dat betekent. Mijn sympathie is oprecht.
1 Om mijn condoleances te geven aan familie en vrienden
2 Om in het kort te beschrijven wat er die dag is gebeurd.
3 en de hoop uitspreken dat dit misdrijf zo snel als mogelijk wordt opgelost en de daders hun verdiende straf krijgen.’

Tenslotte maakt Oleksandr nog een belangrijke opmerking:

Daarom wil ik weten wat de vertaler heeft gedaan. Wat Alexander namens mij heeft gezegd.

Wat ging er allemaal mis in de vertaalslag?

Hier is het volledige gesprek met Max van der Werff te lezen. Eerst de code invullen. Die luidt:

SlavaRossiya!

Hieronder het originele chatverkeer van Max van der Werff en Oleksandr:

 

De open samenleving en haar armzalige betonblokken

Door Joost Niemöller

De heersende machten in het Westen kiezen voor een open samenleving. Dat wil zeggen dat ook de vijanden van die open samenlevingen, die als doel hebben deze samenleving kapot te maken, binnen kunnen komen. Zoals moslimterroristen. Vindt er een aanslag plaats, dan wordt er, om de lokale bevolking rustig te houden, een noodoplossing achteraf bedacht. Een tijdelijk verbandgaasje, meer is het niet.

Zoals nu in New York, waar  betonnen barrières worden geplaatst bij fietspaden.

En dan wel zo dat je er nog steeds moet kunnen fietsen.

Alsof er een probleem is met de beveiliging van fietspaden.

Ook wordt er nu een ‘ring van staal’ aangelegd rondom kerstmarkten in Berlijn, want vorig jaar vond er op zo’n kerstmarkt een aanslag met een vrachtwagen plaats.

Ook op de bruggen in Londen zijn er dergelijke staalbarrières aangebracht.  Die zijn precies zo geconstrueerd dat de laatste aanslag, namelijk met een auto rijden door voetgangers, niet meer kan gebeuren.

Precies volgens de redenering bij de fietspaden in New York.

Dat heet het paard achter de wagen spannen. Het lijkt telkens alsof autoriteiten niet in staat lijken om zich te verplaatsen in de denkwereld van een terrorist, om ze zodoende een stap voor te kunnen zijn.

Soms vinden die maatregelen bovendien met enorme vertraging plaats. Zo zijn er pas nu betonblokken neergelegd op het Centraal Station in Amsterdam.

Nadat er al meerdere aanslagen zijn gepleegd op stations in Europese steden.

Precies in die vertragende, onbekommerde, lijn lijken de autoriteiten van de Europese landen zich geen zorgen te maken over de terugkerende ISIS strijders.

En dit, terwijl alleen al in bijvoorbeeld Groot Brittannië het aantal teruggekeerde ISIS strijders een beangstigende omvang heeft aangenomen.

Israël, ondertussen, bouwde een muur tegen de moslimterroristen en blijft aan die muur door bouwen.

Van de muur van Trump zijn nu prototypes gepresenteerd. Die muur gaat er komen.

Maar Europa heeft nauwelijks grenzen, laat staan muren. Met uitzondering van die paar landen, zoals Hongarije, die hun eigen maatregelen hebben genomen, tegen de wil van de EU in. En ook aan die grensbescherming blijft werken.

 

Karl Popper schreef het beroemde boek De open samenleving en haar vijanden. Dat boek wordt steeds weer opgevoerd als een pleidooi voor de open samenleving.

Maar inmiddels is de open samenleving haar eigen grootste vijand geworden. En naarmate men daar meer halsstarrig aan vasthoudt, zullen de dramatische gevolgen ervan groter worden. Aan dit principe vasthouden in tijden van massamigratie is een misdaad tegen de menselijkheid.

Na weer moslimaanslag; mediagolf irrelevante details, want: ‘Islam is vrede.’

Bush na 9/11: ‘Islam is vrede.’

Door Joost Niemöller

Het is natuurlijk een ‘nieuwsfeitje’ waar je als media zijnde iets mee moet, zo’n moslimaanslag. Oh, wacht, wat zei ik nu, moslimaanslag? Nee, dat is nu precies wat de media er niet mee moeten. Je krijgt van alles te horen en te weten over zo’n aanslag.

Dat de aanslagpleger er al een week mee bezig was.

Dat hij in het ziekenhuis blij was na de aanslag.

Een beschouwing of terreuraanslagen met auto’s gestopt kunnen worden.

Dat vijf van de slachtoffers toeristen waren.

Dat vijf ervan uit Argentinië kwamen.

Dat er nu extra beveiliging komt voor de marathon.

Dat fietspaden extra kwetsbaar zijn.

Een politieke discussie over de Tweets van Trump

Dat er messen zijn gevonden in de truck van de aanslagpleger.

Enzovoort enzovoort.

Allemaal non informatie.

En waarom worden we overladen met non informatie? Omdat het maar niet mag gaan over de essentie van de zaak. Dat het moslims zijn die dit doen. Dat die moslim geïnspireerd worden door de islam. Dat de islam in het Westen een enorm probleem is.

Het hoofd van de media consument wordt ondertussen bezig gehouden met onzin. De echt belangrijke discussie blijft uit. Is dat een complot of dommigheid? Het is in elk geval een patroon. Het was een van de dingen die president Bush zei na 9/11: ‘Dit is heel erg voor de moslims in de hele wereld. Moslims kunnen het niet geloven dat dit gebeurd is. Het heeft niets te maken met de islam, dat is terug te vinden in de koran. Het gezicht van het terreur is niet het gezicht van de islam. Want islam is vrede.’

En meer van dat soort bullshit. Om u dom en passief te houden. Om u slachtoffer te houden.

 

Honderden tijdbommen in Europa contra onze naïviteit

Door gastauteur Bart Brands

Zoals ik in mijn column van vorige week al schreef is het een grote fout om ongelijke gevallen gelijk te behandelen, zeker als het ideologieën of religies betreft die oproepen tot openlijke geweldpleging. Deze week werd ik helaas bevestigd in mijn overtuiging en professionele assessment dat, om terreuraanslagen te voorkomen zonder de gehele Nederlandse bevolking als gevangenen te behandelen, we met specifiek beleid moeten komen voor specifieke gevallen.

 “Deze week werd ook duidelijk dat duizenden IS strijders naar Europa terugkeren[1]. Duizenden mannen die in potentie onbeschrijfelijke gruweldaden hebben begaan.”

 

Haagse haatimam

Allereerst het nieuws dat er in mijn geliefde Den Haag een zogenaamde Haatimam actief is[2]. Na wat uitzoekwerk blijkt de man al 3 jaar te prediken vanuit Islamitisch centrum Quba gevestigd op de Beeklaan, nog geen 500 meter van mijn geboortehuis. In België persona non grata door het spuwen van zijn salafistische gif, heeft de man in Den Haag vrij spel. De avond van dit nieuws heb ik in het gemeentehuis van Den Haag de verklaring van burgemeester Krikke mogen aanhoren en ik kan de burgemeester niets kwalijk nemen. De imam heeft een Nederlands paspoort en voor de wet is iedereen gelijk en dus kan deze man zonder duidelijke overtreding niet zomaar worden uitgezet. Opportunistisch geschreeuw over oppakken en uitzetten zijn dus niet meer dan dat. Geschreeuw van de zijlijn zonder kans op succes.

 “Het grootste risico waar ik ook andere Intelligence professionals over hoor praten is de zelfgekozen naïviteit waar, vooral politici zichzelf in wentelen. Het is het idee dat als we maar genoeg tegemoet komen aan de voorwaarden van terroristen, dat zij zichzelf zullen aanpassen aan onze manier van leven.”

 

Terugkerende strijders

Deze week werd ook duidelijk dat duizenden IS strijders naar Europa terugkeren[3]. Duizenden mannen die in potentie onbeschrijfelijke gruweldaden hebben begaan. Zo’n 250 jihadisten wonen in Nederland en daarvan zijn er al 50 teruggekeerd. Om af te reizen naar gebieden waar massa-onthoofdingen en de verkoop van vrouwen en kinderen om als (seks)slaaf te fungeren orde van de dag zijn, mag je aannemen dat er in ieder geval sprake is van een psychische afwijking of diepe ideologische overtuiging. In onze fijnmazige maatschappij kunnen deze mannen echter terugkeren en in relatieve veiligheid re-integreren in het dagelijks leven. Daarmee ontvangen we echter honderden tijdbommen waarvan we maar moeilijk kunnen inschatten, of en wanneer ze afgaan.

 

Wetende onwetendheid is het grootste risico

Eén van de grootste risico’s die ik tegenkom bij bestudering van dit soort zaken is niet de capaciteit van een Lonewolf terrorist of zelfs een groep jihadisten die een aanval plannen. Het grootste risico waar ik ook andere Intelligence professionals over hoor praten is de zelfgekozen naïviteit waar, vooral politici zichzelf in wentelen. Het is het idee dat als we maar genoeg tegemoet komen aan de voorwaarden van terroristen, dat zij zichzelf zullen aanpassen aan onze manier van leven. Het geloof in de maakbare samenleving waar iedereen zichzelf mag uiten en de illusie dat iedereen in de basis goed is of wil zijn. Die moedwillige ontkenning van de feiten, maar ook de demonisering van mensen die de risico’s benoemen is een van de fundamentele problemen die de veiligheid van ons gehele continent heeft verminderd.

 “In geval van de Haagse haatimam en terugkerende strijders moeten we welwillende burgers, buren, agenten en intelligentiediensten inzetten om als een netwerk om terroristen heen, alle bewegingen in kaart te brengen.”

 

Oplossingen

Hoe lossen we deze problemen op? Ik zal alvast één oplossing bieden die binnen de grenzen van de wet ingezet kan en tevens de maatschappelijke weerbaarheid vergroot. In geval van de Haagse haatimam en terugkerende strijders moeten we welwillende burgers, buren, agenten en intelligentiediensten inzetten om als een netwerk om terroristen heen, alle bewegingen in kaart te brengen. Dit kan op veel manieren maar een voorbeeld hiervan zijn onaangekondigde bezoeken aan gebedshuizen door bijvoorbeeld burgers of agenten die verdenkingen hebben. Mochten ze dat doen in de Sint-Agnes kerk die ook gevestigd is op de beeklaan dan zal blijken dat daar week in en week uit dezelfde boodschap van liefde voor vriend en vijand wordt gepredikt.

 

Werk aan de winkel

Daarnaast moeten we ook aan constructieve oplossingen werken die iedereen die de risico’s ziet aanvaardbaar vindt. Te denken is aan bijvoorbeeld financiering. De financiering van salafistische gebedshuizen gebeurt door een netwerk dat veelal terug te leiden is naar Saudi-Arabië. Een constructie opwerpen om dit te voorkomen bespaard ons nu en in de toekomst een hoop ellende. Daarnaast is het versoepelen van de wapenwet een belangrijke voorwaarde om onschuldige burgers te wapenen tegen aanslagen. Voor de belangrijkste maatregel keer ik echter terug naar de noodzaak van het aanvaarden in welke context gelijke behandeling moet worden gezien. Dit is ook niet zonder precedent. Ten tijde van de Koude Oorlog werden communisten nauwlettend in de gaten gehouden juist omdat we weten welke destructieve invloed de ideologie op een vrije samenleving heeft. Niemand kan ontkennen dat fundamentalistische islam diezelfde destructieve invloed op onze samenleving heeft. De vraag die blijft. Wanneer aanvaarden onze volksvertegenwoordigers deze feiten en treffen we de maatregelen die onze maatschappij verdedigt?

[1] http://www.elsevierweekblad.nl/nederland/achtergrond/2017/10/eenderde-van-alle-europese-is-strijders-weer-thuis-554145/

[2] http://www.terreurnieuws.com/l/omstreden-haatimam-predikt-rustig-door-in-den-haag/

[3] http://www.elsevierweekblad.nl/nederland/achtergrond/2017/10/eenderde-van-alle-europese-is-strijders-weer-thuis-554145/ 

Twitter account Bart Brands: @BartBrands1982 

Dit stuk werd eerder geplaatst op de site Terreur Nieuws

Gemeente Amsterdam loog over terreurmaatregelen CS

Door Joost Niemöller

Vorige week lagen er ineens betonblokken voor het Centraal Station in Amsterdam. Dan is je eerste reactie natuurlijk meteen; was dit een terreurmaatregel? Nee, liet de gemeente Amsterdam gelijk weten via de lokale zender (en site) AT5; het was alleen maar een verkeersmaatregel. Het had niets te maken met terreur:

Volgens een woordvoerder van de gemeente zijn de blokken bedoeld om het laad- en losverkeer ‘beter te stroomlijnen’. Dat kwam te veel in contact met het publiek wat daar liep.

‘Het fietspad is een paar weken geleden verplaatst vanwege de herinrichting van het Stationsplein, daardoor reden vrachtwagens en auto’s er overheen om te laden en lossen’, aldus een woordvoerder. ‘Dat leverde een gevaarlijke situatie op en daarom heeft stadsdeel Centrum besloten betonblokken te plaatsen.’

Vreemd bericht. Waarom voor een fietspad zulke onmogelijke betonblokken? Had een opvallend hekje niet volstaan?

Ook vreemd omdat Amsterdam net aankondigde overal in de stad wel betonblokken neer te leggen, en dat had wel met terreur te maken;

Het heeft volgens de gemeente dus niet te maken met anti-terreurmaatregelen. Loco-burgemeester Kajsa Ollongren kondigde vrijdag wel aan dat er in november op verschillende plekken in de stad ‘fysieke statische obstakels’ worden geplaatst. Ze sprak over de Dam, het Rokin en de wachtrij bij de Heineken Experience op de Stadhouderskade.

Maar dat had natuurlijk weer niets te maken met het ‘incident’ eerder dit jaar, want dat was geen terreur, wist de politie toen al heel snel te vertellen. Daar wordt gek genoeg nog steeds ‘aanvullend onderzoek’ naar gedaan, maar wie daar iets achter zoekt is natuurlijk een complotdenker.

Niks aan de hand. Doorlopen graag.

Maar hoe zit het nu met die betonblokken?

Vandaag is bekend geworden dat de gemeente Amsterdam dus domweg loog met dat verhaal over dat nieuwe fietspad. Het was weldegelijk een terreurmaatregel, maakt nu de NS bekend:

Betonblokken op Amsterdam Centraal moeten voorkomen dat auto’s de stationshal kunnen binnenrijden. Deze week zijn de obstakels bij de ingangen aan de IJ-zijde van het stationsgebouw geplaatst. Een woordvoerder van de NS bevestigt berichtgeving hierover door de NOS.

Maar…. Zegt de NS. Er is geen actuele aanleiding. Het is gewoon zomaar. Je kunt nooit voorzichtig genoeg zijn, toch?

Volgens de NS-woordvoerder is er geen actuele aanleiding voor het treffen van de veiligheidsmaatregelen bij de ingangen aan de De Ruijterkade, waar de nieuwe winkels en restaurants zich bevinden. Hij zegt dat de Nederlandse Spoorwegen voortdurend nadenken over de vraag hoe het veiliger en aangenamer kan op het station.

Ja hoor.

De spelletjes met de burger over de dreigingen van de islam gaan dus gewoon verder. Ook omdat er grote economische belangen op het spel staan. Stel je voor dat er een einde zou komen aan die vliegtuigladingen met Chinese toeristen.

Migreert de Zwarte Pest ook Afrika uit?

Door Joost Niemöller

De Zwarte Pest brak in 2014 uit op Madagaskar. Momenteel wordt ook in Zuid-Afrika gewaarschuwd dat de zeer vaak dodelijke ziekte daarnaartoe over kan slaan.

Er wordt nu gesteld dat er in augustus 2017 een hernieuwde, of nieuwe uitbraak is van de Zwarte Pest op Madagaskar.

Deze heeft zich nu tot de voor mensen gevaarlijke variant ontwikkeld, die wordt overgedragen via de longen van de patiënten, en dus niet meer door vlooienbeten. Er werd onlangs vastgesteld dat er minstens achthonderd gevallen bekend, en 74 doden.  Maar die getallen zijn inmiddels alweer verouderd.

Het snelle verloop van de ziekte op Madagaskar is precies gelokaliseerd:

Rahalison told Live Science that the current outbreak in Madagascar was also spurred by another factor: Patient zero — the first patient identified in the outbreak— fell ill while traveling toward the country’s crowded capital city, Antananarivo. The patient, a 31-year-old man, started having malaria-like symptoms on Aug. 23, according to the WHO. Four days later, he started coughing and then died while traveling on a small, packed bus, WHO officials said. By the time the outbreak was detected, on Sept. 11, all of the people patient zero had infected had traveled to Antananarivo and beyond. Plague cases are now present in 35 of the 114 districts in Madagascar, according to the WHO.

Het is duidelijk dat in Afrika de omstandigheden voor een eventuele epidemie gunstig zijn. Veel ratten, overspringende vlooien die mensen bijten, slechte medische omstandigheden waardoor geïnfecteerde slachtoffers zelf weer de ziekte kunnen overdragen door hoesten. Maar ook in Amsterdam bijvoorbeeld is er momenteel sprake van een rattenplaag, waardoor de ziekte, eenmaal hier aanwezig, zich sneller zou kunnen verspreiden.

Yersinia pestis

Het is algemeen bekend dat de Zwarte Pest extreem gevaarlijk kan zijn. In Europa werd door de bacterie Yersina Pestis (ook al wist men toen nog niet van het bestaan ervan) in de 14e eeuw een derde van de bevolking weggeslagen. Met rampzalige gevolgen voor de stabiliteit van het continent, alhoewel het, cynisch genoeg, juist positieve gevolgen zou krijgen voor de ontwikkeling van de Europese beschaving, omdat het een cultuuromslag met zich mee zou brengen, die een einde maakte aan de donkere middeleeuwen en een begin aan de moderne tijd. Althans, zo wordt er door veel historici over gedacht.

De Pest zou eeuwen later nog terugkeren, bijvoorbeeld in de rijke stadsstaat Venetië. De verspreiding van de ziekte gaat (zoals bij meer besmettelijke ziekten) vaak samen met migratieprocessen en internationale handel. Het is niet zo vreemd om te denken dat het gevaar voor dit soort epidemieën in deze sterk globaliserende tijd is toegenomen, en er is natuurlijk geen garantie dat de ook sterk ontwikkelde medische wetenschap daar altijd een halt aan kan roepen.

Toeristen worden nu gewaarschuwd weg te blijven van Madagaskar.

Het dodental is gestegen naar 124.

De Pest komt niet alleen voor op Madagaskar, maar ook in Congo en Peru.

Politieke correctheid en de terreur van gelijke behandeling

Bron: Wikipedia. Fotograaf: Andreas Trojak

Door gastauteur Bart Brands

Vluchtelingen, migranten, buitenlanders. Verschillende benamingen voor groepen mensen waarvan de oorsprong niet in Nederland ligt. Dat we met elkaar hebben afgesproken dat we vanuit een daad van compassie, mensen in ons land welkom heten die in hun eigen land worden vervolgd of waar oorlog woedt is buitengewoon. Buitengewoon omdat we in West-Europa een lastig te aanvaarden of te leren manier van leven volgen. Manieren van leven die voortkomen uit honderden jaren cultuur-religieuze en opvoedkundige omgang met elkaar en waardoor een fijnmazig web van gedragingen, bewegingen en etiquette ons leven dicteren.

Een olifant in de kamer.

De introductie van deze manier van leven aan iemand die vanuit een willekeurig land uit bijvoorbeeld het Midden-Oosten of Afrika naar Nederland komt, heeft een enorme impact. Ook kan de afstand tussen onze culturen over het algemeen ook nooit meer overbrugd worden[1]. Dat wetende en ervaren ontstaan er een aantal vraagstukken die tot de dag van vandaag helaas onbespreekbaar blijken. Vandaag breek ik een lans om de olifant in de kamer zichtbaar te maken en eerlijk te spreken over de gelijke behandeling die in heel Europa en de hele westerse wereld ellende voortbrengt.

Niet elke cultuur is gelijk.

Je hoeft maar een wandeling te maken door mijn geliefde Schilderswijk te maken om je soms in een ander land te wanen. Een wijk waar mensen er niet alleen anders uitzien, maar waar de gebruiken vooral verschillend zijn. En ik neem de bewoners van de Schilderswijk geen moment kwalijk dat zij zich gedragen zoals ze dat doen. Om vanuit een ander land of met zo’n fundamenteel andere cultureel religieuze achtergrond in Nederland te moeten leven kan enorm lastig zijn. Het gemak waarmee wij accepteren dat zij hun levenswijze behouden en er zo segregatie wordt gesubsidieerd, maakt ons niet tolerant maar vergroot die afstand tussen onze culturen juist.

Globalisten en aanhangers van een utopische ‘nieuwe wereld orde’.

Ik schrijf hier niets nieuws op. Er zijn talloze studies gewijd aan het onderzoeken van trauma’s bij migranten, de moeite van het integreren en iedereen weet dat drie generaties niet westerse allochtonen zichzelf nog steeds meer verbonden voelen met het thuisland van hun grootouders dan dit land. Kunnen we hen dat kwalijk nemen of moeten we kijken naar de mensen die, alle feiten negerend, een ideologie van een geglobaliseerde ‘nieuwe wereld orde’ aanhangen en beleid maken dat deze utopie nastreeft?

Gelijke behandeling in een ongelijke wereld.

We zien dat de overheid zich steeds meer probeert te zien als een dienstverlener die zich aan het individu wil aanpassen maar tegelijk zien we dat diezelfde overheid krampachtig vasthoudt aan een gelijke behandeling in ongelijke gevallen. Dat is niet alleen naïef maar kan ook bijzonder gevaarlijk zijn. Ik heb er al over geschreven in mijn column over corruptie en die werd vorige week weer actueel

toen bleek dat een informant van de politie juist aanspoorde tot het plegen van een aanslag.[2] Dat onze overheid er met al dit overweldigende bewijs er voor blijft kiezen om mensen met fundamenteel en cultureel religieus fundamenteel andere achtergrond niet alleen gelijk blijft behandelen zal West-Europa meer kosten dan het nu al doet en zal ondanks het wensdenken van policorpolitici niet met zalvende woorden en subsidies kunnen worden verholpen.

[1] Uitzonderingen daargelaten.

[2] https://www.telegraaf.nl/nieuws/855366/informant-duitse-politie-spoorde-terreur-aan 

Dit stuk werd eerder gepubliceerd op Terreur Nieuws

Twitteraccount Bart Brands

Grote politieke verschuivingen in Europa. Macht EU verkruimelt.

Babis en Kurz, in 2015, voor ze regeringsleider werden. Bron: Wikipedia. Foto: Dragan Tatic

Door Joost Niemöller

In hoog tempo vinden in Europa politieke ontwikkelingen plaats waardoor de heersende machtsverhoudingen verschuiven en de zittende bestuurskliek in Brussel steeds minder voor het zeggen krijgt.

De meest recente ontwikkeling is de verkiezingsoverwinning vandaag in Tsjechië van Andrej Babis. Hij staat sceptisch tegenover de EU, wil dat Europa een eind maakt aan de illegale immigratie, en zal gaan regeren met een van de twee rechtse partijen die hetzelfde voorstaan.  Dit is een grote omslag in Tsjechië:

De centrum-linkse sociaal-democraten zijn zo goed als weggevaagd. De partij leidde de afgelopen jaren een drie-partijencoalitie, maar komen nu als vijfde partij uit de bus, met iets meer dan 7 procent van de stemmen. Dat is het slechtste resultaat voor de sociaal-democraten sinds het uiteenvallen van Tsjechoslowakije in 1993.

Dan was er de spectaculaire verkiezingsoverwinning van de jonge Sebastian Kurz in Oostenrijk. Zeker, die vertelt nu in Europese bestuurskringen rond dat hij een ‘pro-Europese’ lijn zal voeren. Maar het is natuurlijk helemaal de vraag hoe hij die lijn inhoudelijk zal gaan invoeren.  Een pro-Europese lijn is niet persé een pro EU lijn. 

In een Oostenrijkse krant werd onthuld dat Juncker een plan heeft hoe de laatste restjes soevereiniteit van de Europese landen te ontmantelen. Dat soort plannen zullen op enorme tegenstand stuiten in Oostenrijk. Kurz kondigt aan dat hij ‘echte verandering’ wil en dat is slecht nieuws voor de EU.

Oostenrijk lijkt zich aan te sluiten bij een nieuw machtsblok dat in verzet komt tegen de Duits-Franse as, die door het wegvallen van Groot Brittannië nu nog prominenter is geworden en daarom op nog meer verzet zal stuiten.

De Franse president Macron wil aansturen op versnelde Europese integratie, en daarbij zal hij dan nog wel steun krijgen van Merkel, maar die heeft, met nu voor het eerst een anti-EU partij als de AfD in de Bundestag, en een altijd onwillige CSU vleugel, die in Beieren de hete adem van de AfD in de nek voelt, met veel meer interne tegenwind te maken gekregen.

Polen ligt al een jaar op ramkoers met de EU. De EU wil via de rechter Slowakije en Hongarije afdwingen dat die landen illegale immigranten gaan opnemen. Wat die absoluut niet van plan zijn. Landen als Polen en Hongarije kunnen een veel grotere bedreiging zijn voor de EU als Brexit nu al is. Unanimiteit is nodig bij de beslissingen van de EU en land als Polen, Hongarije, maar ook Tsjechië, Slowakije en Oostenrijk kunnen dat dwarsbomen.

Zo zal de federalistische vaart nog meer uit de EU raken.

 

En dan is er nog de separatistische beweging in Catalonië. Dat is op zich geen anti-EU beweging, maar nu de EU openlijk de kant van de centrale Spaanse regering heeft gekozen zullen ook daar de anti-EU sentimenten snel toenemen.

Poetin stelde terecht dat de EU het afscheidingsprobleem Catalonië zelf gemaakt heeft door destijds met militaire middelen de segregatie van Kosovo aan te moedigen. De afscheidingsbewegingen zijn nu uit de fles.

Maar Catalonië is voor Brussel alleen maar een bijkomend probleem. Het hele plaatje ziet er veel dreigender uit. De roep om het herstel van de soevereiniteit van de Europese volkeren wordt steeds groter. Het komt van alle kanten. Ook in landen als Duitsland en Frankrijk, waar pro-EU regeringen aan de macht zijn, is er een sterke patriottische tegenbeweging, die wordt gevoed door de illegale migratiegolven waarop de EU geen antwoord wil geven omdat de EU pro-immigratie en pro ‘diversiteit’ is.

En, o ja, dan is er ook nog steeds het dreigende referendum over de euro in Italië.

Hoeveel duwtjes heeft Brussel nog nodig om om te vallen?

Na Anne Faber: Tijd om na te denken over onze wapenwetten.

Pepperspray. Bron: Wikipedia

 Door gastauteur Bart Brands

 De afgelopen dagen is het voor iedereen weer helder geworden. Ons rechtssysteem maakt fouten. Soms is er door een opeenstapeling van (verwijtbare) blunders zelfs sprake van enorme drama’s. Zo ook in het geval van Anne Faber. We weten nog niet alles maar wat we weten wijst erop dat Michael P. tijdens verlof Anne heeft omgebracht. Ik ben niet zonder mening over onze rechtspraak maar wil het daar vandaag niet over hebben. Ik wil het hebben over de gedwongen weerloosheid die onze overheid ons oplegt, wetende dat ons rechtssysteem niet feilloos is.

Blunders

De blunders die wellicht allemaal hebben bijgedragen aan deze tragedie heeft velen van ons diep geraakt. Michael P. kon met verlof, drugs gebruiken, een medepatiënt zwanger maken en zelfs een relatie beginnen met een begeleider. Het zijn fouten waarvan je hoopt dat ze niet gemaakt worden maar die nooit geheel vermijdbaar zijn. Het belangrijkste is dat we van deze fouten leren en opnemen in beleid dat meer dan een papieren werkelijkheid creëert. Uiteraard is daar politieke moed voor nodig. Niet alleen om veranderingen door te voeren, maar ook om ons te laten weten dat er altijd een risico blijft bestaan.

Gedwongen weerloosheid

Dat er risico’s blijven bestaan is de enige realiteit waarmee we te maken hebben. Waar ik moeite mee heb, is dat dezelfde overheid die fout op fout stapelt en weigert moeilijke maatregelen te nemen deze te voorkomen, ons in weerloosheid dwingt.

Wapenwetten

In Nederland is wapenwetgeving tot in het absurde getrokken. Tijdens de bezetting door de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog werden vuurwapens verboden. Sindsdien zijn de restricties op niet alleen vuurwapens maar ook steekwapens, pepperspray en tasers steeds verder uitgebreid door opiniepeilingpolitici die punten wilden scoren. Zij grijpen incidenten met wapens aan om deze steeds verder aan banden te leggen. Hierbij wordt vaak handig vergeten dat in een wereld waar (vuur)wapens spotgoedkoop en makkelijk verkrijgbaar zijn, een crimineel zich per definitie niet laat tegenhouden door wetten. Het resultaat is een volk dat in een steeds gevaarlijkere wereld geen mogelijkheid heeft zichzelf te verdedigen.

“Deze wapens zijn gericht op zelfverdediging en zijn offensief van weinig waarde. Wel kan het uiterst kostbare tijd en een “window of opportunity” creëren.”

Tijd voor verandering

Naast de risico’s die gestoorde mannen als Michael P. vormen heeft de overheid ons de afgelopen jaren tevens blootgesteld aan verhoogde risico’s door talloze migranten naar ons land te halen. Wetende dat deze groepen mensen er een geheel andere wereldvisie op nahoudt leidt dit in heel Europa tot conflicten. Deze nieuwe werkelijkheid vraagt om een nieuwe kijk op wapenwetten. Ik heb er in mijn column over lonewolf terroristen al voor gepleit en zal dat wederom doen. Begin met het legaliseren van pepperspray en ploertendoders voor mensen zonder strafblad. Deze wapens zijn gericht op zelfverdediging en zijn offensief van weinig waarde. Wel kan het uiterst kostbare tijd en een “window of opportunity” creëren. Hierdoor zijn kwetsbare groepen in onze samenleving niet overgeleverd aan gestoorde mensen en terroristen.

Conclusie

Dat risico’s niet uit te sluiten zijn moeten we aanvaarden. Dat er zieke mensen rondlopen die kunnen toeslaan en iemand kunnen vermoorden zullen we nooit helemaal voorkomen. Dat de overheid die verantwoordelijkheid is voor beleid dat kan leiden tot deze tragedie, ons tevens alle mogelijkheden afneemt om ons daartegen te verdedigen is wat mij betreft onaanvaardbaar.

 

Eerder gepubliceerd op Terreurnieuws

Twitteradres Bart Brands.

 

 

Catalaanse vrijheidsstrijd escaleert. EU is schuldig.

Catalanen slaan vannacht op potten en pannen. Beeld van YouTube

Door Joost Niemoller

Nadat de Catalanen een referendum hielden over onafhankelijkheid en er op hun democratische streven door de Spaanse overheid werd gereageerd met hard geweld tegen onschuldige burgers, escaleert de situatie steeds verder.

De laatste ontwikkeling is dat Spanje twee belangrijke Catalaanse leiders heeft laten arresteren:

Jordi Sánchez, who heads the Catalan National Assembly (ANC), and Jordi Cuixart, leader of Omnium Cultural, are being held without bail while they are under investigation for sedition.

The men are seen as leading figures in organising a 1 October independence vote, which Spanish courts suspended.

De heersende Europese machten reageerden in eerste instantie aarzelend op de geweldloze wens tot onafhankelijkheid van het Catalaanse volk. Maar het was duidelijk waar hun sympathie lag. Dat bleek al gelijk uit de woorden van Frans Timmermans die het wrede optreden van de Spaanse politie in de stemhokjes ‘proportioneel geweld’ noemde.

Het NOS Journaal kiest in zijn berichtgeving ook de kant van de Spaanse onderdrukking tegen de Catalaanse vrijheidsstrijd. De NOS is in Nederland de stem van de macht, en hun opstelling is dus veelzeggend.

De EU ziet in de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging een uiting van het ‘populisme’ waardoor de machthebbers in Brussel zich getergd voelen. Ook al zijn de Catalaanse separatisten niet per definitie populisten. Door ze in die hoek te drijven, wordt het als vanzelf een uiting van dit vermeende populisme. Alleen al de term zelf is een bedenksel van de zittende macht.

Typerend voor deze houding is een opiniestuk van Susi Dennison, een stem van het EU machtsapparaat. Dit opiniestuk werd vandaag gepubliceerd in de internationalistische krant The New York Times, ooit een kwaliteitskrant, tegenwoordig net als NRC Handelsblad, een propaganda orgaan tegen Trump en nationalisme. Susi Dennison schrijft dat Catalonie de laatste slag is in de oorlog van de EU tegen het populisme, een oorlog die de EU aan het verliezen is:

Catalonia is just the latest battle in the European Union’s war with populism — a war that it seems to be losing.

De EU had eerder door ‘ dialoog’ moeten optreden in deze crisis, schrijft Susi Dennison; er werd achter gesloten deuren onderhandeld, maar dit had eerder moeten gebeuren. En de EU had het geweld tegen het referendum duidelijk moeten afkeuren:

The truth is, there is plenty of blame to go around for the Catalonia crisis, and the European Union certainly shares some of it. European Union officials did hold closed-door meetings to try to calm tensions, but they could have done much more earlier to encourage dialogue between Barcelona and Madrid before it was too late. They also should have been clearer in their condemnation of police violence against Catalan voters on Oct. 1.

Maar de EU kan dat geweld helemaal niet afkeuren, want diezelfde EU staat achter Spanje, en is als de dood voor Europese afscheidingsbewegingen, zo bleek vandaag uit de woorden van Juncker:

The EC President said: “If we allow it, even if it is not just our business, the independence of Catalonia, others will do the same. I would not like that.

“I would not like a European Union with 98 state in 15 years. It is already relatively difficult with 28 states.

“It will not be easy with 27, but with 98 I imagine it as something completely impossible.”

At a ceremony in Luxembourg, Mr Juncker said that “some time ago” he asked the Spanish president to take initiatives to deal with the situation in Catalonia.

In a speech at Luxembourg University, he said he was “very worried” about separatist tendencies in Europe and had encouraged Spanish Prime Minister Mariano Rajoy to ensure the situation was brought under control.

Juncker, en dus de EU, wil dat het Spaanse staatsapparaat de situatie in Catalonie ‘onder controle’ brengt. Dat wil zeggen dat het democratische verlangen van de Catalanen wordt onderdrukt.

De bevolking van Catalonie reageerde vannacht op de arrestaties door uit de ramen op potten en pannen te slaan.

Dit zijn geen mensen die zich door Brussel en Madrid onder controle zullen laten brengen. De Catalanen verdienen onze steun.

Theme by Anders NorénUp ↑