RSS Feed Twitter Facebook

Waarom de anti-EU revolutie begint in Frankrijk

24 maart 2014 om 22:09
Gepubliceerd door Joost Niemöller

Europe_nationalist_parties_0-1De Amerikaanse denktank Stratfor bracht vandaag een interessante analyse van de opkomst van wat zij ‘nationalistische partijen’ noemen. Daar zit rijp en rot tussen, maar wat ze delen is de eurosceptische, nationalistische koers.

Het interessante eraan is dat ze met een lange termijn beeld komen. We zitten met de berichtgeving en dus met ons hoofd middenin de hectiek van alledag. Een uitspraak van Wilders. Reacties van politici. PVV politici die de partij verlaten. Een demonstratie. Dagpeilingen.

Het wordt echter pas echt interessant wanneer je afstand neemt van die hectiek en naar het ‘grote plaatje’  kijkt. Stratfor deed dit en bracht het in kaart in een statistiek. Dan zie je dat er vanaf 2003 sprake is van een toename van nationalistische, ik zeg liever nieuw realistische, partijen, van diverse pluimage, en dat deze over de grote lijn steeds meer toenemen in omvang. (Zie bijgaande statistiek.) Dat is natuurlijk ook niet vreemd. Sommige partijen zullen goede leiders hebben, andere slechte, sommige zullen de wind mee hebben, andere tegen, sommigen zijn antisemitisch of fascistisch en zullen daarom gedoemd zijn marginaal te blijven. Maar over de hele lijn gaat de weg omhoog, omdat de gevolgen van de massamigratie uit arme landen zich steeds duidelijker doen gelden.

Bij de komende Europese verkiezingen zal naar verwachting mogelijk een derde van het Europese parlement bestaan uit eurosceptische partijen. Dat zal de politiek van de EU niet direct veranderen. Maar, verwacht Stratfor, aan die toename zal geen einde komen.

Zelf denk ik dat nog meer effect te verwachten valt van de zittende, ‘traditionele’  partijen. Die zullen, uit angst voor verdere verliezen, hun koers gaan bijstellen. En dan kan er ineens sprake zijn van een ‘tipping point’ een moment waarop alle neuzen ineens een andere kant uit staan. Wanneer dat precies plaatsvindt, en welke vorm dat aanneemt, dat laat zich nog niet voorspellen.

Stratfor gaat er vanuit dat deze ontwikkeling het eerst en het sterkst zal plaats vinden in Frankrijk, en ik denk dat dat een juiste inschatting is. In Frankrijk is de nood onder de bevolking het grootst en groeit het Front National het snelst. Strafor verwacht dat de Franse regering haar koers zal bijstellen. Er zal een reshuffle komen van het kabinet. Maar dan zal weer blijken dat het regeringsbeleid onder de plak van de EU niet effectief kan zijn, en het draagvlak van de zittende regering zal nog meer afnemen, ook onder de elite:

According to recent opinion polls, a growing number of French citizens have lost faith in the European project. Some even support exiting the eurozone and returning to the franc. The current administration in Paris is well aware of this growing gap between voters and political elites. In the wake of elections, the government will work to reverse the country’s economic downturn before Euroskeptic sentiment becomes too strong to be contained. This will mean a renewed focus on economic policy and a potential Cabinet reshuffle to regain the initiative. But the more the public sees the government as ineffective, the more difficult it will be for it to negotiate with members of the ruling party, the opposition, unions and business leaders.

facebooktwittergoogle_pluslinkedin

3 reacties to “Waarom de anti-EU revolutie begint in Frankrijk”

  1. Pieter G zegt:

    Het is in wezen heel simpel: De oude politieke partijen hebben niets meer te bieden.

    Massa immigratie, open grenzen, het weggeven van Nederland voor het vormen van een alles overheersende superstaat, niets tegen de islamisering doen, de keerzijde van de multiculturele samenleving, windhandel projecten.

    De beleidsblunders rijgen zich aaneen.

    Sinds Pim Fortuyn heb ik niet meer op een klassieke partij gestemd. Eerder was dat de VVD.
    Want alle partijen lijken net als de gangbare media gelijkgeschakeld waar niets positiefs van te verwachten is. De waarheid verdwijnt achter een rookgordijn van politieke correctheid en valse eensgezindheid. Kritiek wordt monddood gemaakt met behulp van de media die weigert haar taak te doen namelijk objectieve berichtgeving met hoor en wederhoor (basis journalistiek)

    Daarnaast werd het NEE opeens een ja voor de Europese Unie. En de nadelen van landen aan elkaar koppelen zijn alleen maar duidelijker en groter geworden.

    Het Zwitserland model is al veel beter dan wat wij nu hebben.
    De net gepresenteerde ploeg van de PVV die de EU verkiezingen in gaan geeft weer wat hoop in bange dagen.
    En als de grote landen, waar het om draait, zoals Frankrijk, Italie, Engeland, enz goede anti EU verkiezingen hebben kan er misschien een begin gemaakt worden met het indammen van het EU monster.

  2. Koos zegt:

    De groei van het nationalisme heeft misschien ook iets te maken met de opkomst van het internet. Immers, de achilleshiel van het Multicul- en EU-fascisme is de noodzaak tot het achterhouden van informatie. En alleen op het internet is informatie ongecensureerd.
    Frankrijk is, net als in 1789, een pionier in het afschudden van het juk van de elite. Laten we hopen dat de Europese lente doorzet.

  3. lauwebal zegt:

    Ik heb er gemengde gevoelens bij..

    Er lijkt een soort “glazen plafond” te zijn, waardoor de nieuwe realisten nooit groot genoeg zijn om de oude macht te breken. Je ziet het bij de PVV. De linkse media zijn zo machtig dat elke opmars wordt gestopt. Nederland was op koers in 2010, maar het CDA kon met weinig moeite de PVV aan de kant schuiven. Ter herinnering: EINDELIJK werd er gesneden in ontwikkelingshulp, kunstsubsidies en werd er iets aan de instroom van immigranten gedaan. Het is inmiddels voltooid verleden tijd.

    Hetzelfde zie je in Denemarken: Veel gezond-verstand beleid zoals invoering van grenscontroles, maar na verkiezingen kwam links weer aan de macht en het eerste wat ze deden was grenscontroles afschaffen en toelating van migranten versoepelen.

    Wat ik mis in de grafiek is Fidesz uit Hongarije. Die hebben de macht en dat is toch ook een gezond-verstand-partij. Landen uit het voormalige oostblok hebben echter zo weinig niet-westerse immigranten dat er uit die hoek geen verzet is tegen open grenzen. Ik denk dat Frankrijk inderdaad het breekijzer is. Wellicht begint het met herinvoering van broodnodige grenscontroles aan de grenzen met Spanje en Italië..

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

© 2014 Joost Niemöller. Alle rechten voorbehouden.