Onze vrijheid is een gevangenis geworden

Door Victor Onrust

Ooit bestonden er vijanden. Die moesten bestreden worden of in ieder geval moesten wij ons er tegen verdedigen. Dat betekende de grens bewaken en goed opletten dat een vijand niet toch het gebied infiltreerde via al in het land levende sympathisanten. Daarbij kon men zich meestal niet permitteren om fijnzinnig eenieders nieren te proeven of hij wel echt sympathiseerde of alleen in naam. Net als bij kanker in een lichaam leek het beter wat te ruim te snijden dan van ieder individuele cel apart vast te stellen of die tot de kanker behoorde. Mensen moesten zelf maar zorgen dat ze niet de schijn op zich laden.

De vijand werd vooral onderscheiden door cultuur en taal. Zelfs bij de verovering van de US op de indianen was dat het primaire onderscheid en niet de huidskleur. Men leze “The Son” van Philip Meyer. Cultuur en taal vielen vaak samen met een nationaliteit en dat maakte de zaak wel zo eenvoudig. In de moderne geschiedenis van het Westen is het onderscheid wat minder duidelijk. Fascisten, Communisten, Katholieken en Protestanten delen meestal de taal en ook een flink stuk cultuur, waardoor zij zich relatief makkelijk tussen de andere partijen konden bewegen. Uiteraard bestaat er daarnaast de gewone misdaad, maar die is niet in de eerste plaats tegen “de andere vreemde” gericht maar op winst voor zichzelf en vormt vanuit dat punt geen gevaar. Integendeel, de gewone misdaad heeft geen belang bij een toegenomen politiestaat.

Binnen de grenzen moet iedereen zich verder vrij kunnen bewegen, bijeenkomsten kunnen organiseren een mening kunnen uiten. Althans in onze Westerse democratie.

Inmiddels heeft er een omkering plaatsgevonden. Vanuit het liberaal-humanistische multiculturele gedachtegoed heeft de naïeve idee postgevat dat er geen vijanden bestaan en dat er alleen individuen zijn waar helaas in het hoofd toevallig verkeerde ideeën zijn ontstaan. Zolang die ideeën binnen de hoofden blijven en niet naar buiten breken heeft men het recht om zich hier te vestigen. Het rechtssysteem met daaronder de “geestelijke gezondheidszorg” heeft zich steeds meer ontwikkeld in de richting van de rechten van het individu. Bescherming van de gemeenschap is van minder belang. Voor de politie is het zo langzamerhand bijna onmogelijk om bewijzen te verzamelen omdat er eerst een verdenking moet zijn, en er dan nog allerlei regeltjes zijn die het werk zwaar belemmeren. Daarna zijn er de advocaten die menen dat iedere overtreding van zo’n regeltje hun “cliënt” vrijwaart en de rechters en wetgevers die daarin meegaan.

Lees verder op het weblog van Victor Onrust

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

5 Reacties

  1. jip.gulzen

    5 mei 2015 op 18:46

    Dus iedereen die zijn gedachte binnenboord houdt heeft het recht zich hier te vestigen? Had u deze kronkel niet beter binnenboord kunnen houden?

    Ook de mantra, dat alle opvattingen gelijkwaardig zijn, duidt op een belabberd denkvermogen.

  2. Leo KarelJan

    5 mei 2015 op 17:12

    In de politiek correcte “verwijfde” DICTATUUR van links, komen de indringers helaas niet alleen van buiten. Net zo gevaarlijk is de politiek correcte regentenkliek, de EUSSR, de media en het onderwijs die links politiek correct indoctrineren en alle naïeve en laffe Gutmenschen.
    Wij worden van binnenuit bedreigd door wegkijkerij, ruggengraatloosheid, lafheid, domheid, verweekte hersenen en puur landverraad. De vijand komt van buiten en is ook al massaal aanwezig onder de eigen landgenoten.

    • jip.gulzen

      5 mei 2015 op 18:49

      In eerste, en enige, instantie zijn de binnenlandse vijanden verantwoordelijk voor de aanwezigheid van buitenlandse vijanden.

  3. Nico Spaak

    5 mei 2015 op 12:55

    Basaal gezien zou je het als volgt kunnen schetsen. Het Eigen nest verdedigen is veelal een taak voor de mannetjes. Doordat de emancipatie in dit land doorgeslagen is naar de kant van het feminisme, zijn we terecht zijn gekomen in een “verwijfde samenleving”. Het eigen nest ligt nu open voor indringers. En aangezien deze indringers vaak masculine zijn binnen een machocultuur weet je de uitkomst van deze ongelijke strijd eigenlijk al op voorhand. Met ENB-ers ( eigen nest bevuilers) kun je de strijd alleen maar verliezen..

  4. G.Deckzeijl

    5 mei 2015 op 10:12

    Eén van de oorzaken van die gevangenis…
    https://ejbron.files.wordpress.com/2015/05/screenshot_22.png

© 2022 De Nieuwe Realist

Thema door Anders NorénOmhoog ↑