De Russische politiek in Syrië is de enige die van gezond verstand getuigt

Door Guillaume Faye

De buitenlandse politiek van Vladimir Poetin, zoals die door  Sergej Lavrov (minister van Buitenlandse Zaken van de Russische Federatie) in praktijk gebracht wordt, is de enige politiek die constant en coherent is. Ze staat in schril contrast met de keuzes die het Westen maakt. In de huidige oorlogschaos van het Midden Oosten voert Rusland tegenover de islamitische barbarij een politiek die gebaseerd is op drie  uitgangspunten :

-De eliminatie van het totalitaire Kalifaat van de Islamitische Staat ISIS dat  terrorisme en jihad wil verspreiden over de wereld.

-Het opnieuw installeren van een Syrische Staat op een nieuwe basis.

-De bescherming van christenen in de Oriënt, althans wat daar nog van over is.

Washington is meer anti-Russisch dan anti-islamistisch [v0]

Het is terecht dat  de Russen (net zoals  sommige leden van de Franse krijgsmacht) twijfels hebben over de doeltreffendheid van de Amerikaanse coalitie. Die twijfel geldt met name de strijd tegen ISIS [v1], zoals die geleid wordt door Washington. Het Pentagon wisselt niet vrijwillig betrouwbare informatie uit met zijn geallieerde medestanders. Dit ging zelfs zover dat Frankrijk onlangs, na alweer een meningsverschil, zich verplicht zag om zelf verkenningsvluchten uit te voeren boven Syrië. Dit ten behoeve van zijn eigen bombardementen, die overigens wanordelijk en nutteloos zijn. Ze zijn totaal niet effectief, wat blijkt uit dat de opmars van de Islamitische Staat [v2].  Alles lijkt erop dat de Amerikanen onder leiding van Obama, die een dubbelspel spelen. Dat ze helemaal niet van plan zijn om daadwerkelijk ISIS te vernietigen.

Laten we zeggen waar het op staat: Washington en het Pentagon willen met deze   strategie allereerst het regime van Bachar-al-Assad elimineren. Deze laatste is een bondgenoot van de Russen. De Amerikaanse strategie echter pakt catastrofaal uit, iets waarop de Amerikanen al sinds lange tijd in de regio het patent schijnen te hebben.

De strategie die anti-Russisch is en anti-Poetin en dus niet anti-islamistisch, heeft zijn weerslag op alle overige, zoals men gezien heeft in Oekraïne. Het gaat erom de Russen uit Syrië te verdrijven en vooral uit hun marinebasis te Tartoes. Het bestaan van de enige Russische basis in de Middellandse Zee is voor de Amerikanen een onverteerbare zaak.

Het Pentagon heeft 500 miljoen dollar over de balk gegooid om ‘alternatieve’ Syrische troepen te vormen, rebellen die zouden strijden tegen Bachar-al-Assad: Het is een volledig fiasco geworden. De Amerikaanse wapens, en de zogenaamde rebellen zijn overgelopen naar het kamp van de islamisten. Het gepruts van de Westerlingen in het Nabije Oosten staat in schril contrast met de efficiëntie van de Russen. Poetin heeft het vacuüm opgevuld dat is ontstaan door de door de VS gecreëerde chaos. Overigens dateert de Russische aanwezigheid in Syrië al vanaf 1960 vorige eeuw.

De westerse regeringen beschuldigen het Kremlin ervan dat het slechts één oogmerk heeft, namelijk de redding van het regime van Assad. Rusland zou dit doen door wél de ‘rebellen’ aan te vallen, maar niet ISIS. Dat is een stompzinnige opmerking, want de luchtmacht van Moskou valt ook ISIS aan. Vergeet namelijk niet, dat er zich binnen ISIS’ rangen duizenden Russische moslims vanuit de Kaukasus bevinden, die voor Rusland een regelrechte terroristische bedreiging vormen. Vooral de ‘rebellen’ (Front Al-Nosra, neefje van Al-Qaida of  organisatie Ahrar Al-Sham), die Moskou als mikpunt hebben, zijn feitelijk islamistische terroristische milities van hetzelfde kaliber als ISIS. Ze zijn alle bewapend, getraind en gefinancierd door de CIA, een internationaal schandaal dat zorgvuldig onder tafel geveegd wordt.

Ziehier waarom Ruslandhater en invloedrijk senator John McCain [v3] zich zo enorm opwond over de ‘provocaties van Poetin’ die het waagde de beschermelingen van Washington te bombarderen. Het ligt precies omgekeerd: De gevleugelde coalitie, geleid door de Amerikanen vanaf een Amerikaanse luchtmachtbasis vlakbij Doha, in Qatar, heeft als voornaamste doel de verwijdering van het regime van Bachar al–Assad, en niet de vernietiging van ISIS. Een project dat mede uitgevoerd wordt door de inconsistente Franse president Hollande. Dit alles zal onherroepelijk leiden tot de creatie van een fanatieke islamitische staat (ISIS) in Syrië, waarvandaan de laatste christenen zouden moeten vertrekken.

 

Geo-strategische doelstellingen van Rusland

 

Wat zijn nou eigenlijk de doelstellingen van Moskou ?

Het primaire doel is de vernietiging van de Islamitische Staat IS, temeer daar deze laatste talrijke Kaukasische groepen van strijders omvat die kunnen terugkeren om aanslagen te plegen in Rusland. [v4]

De tweede doelstelling is om de catastrofale eenzijdige Amerikaanse hegemonie te ondermijnen. Amerika schendt de regels van de VN onder het mom van gezonde sentimenten. Overigens bevindt de Amerikaanse hegemonie zich in een neerwaartse spiraal.

De derde reden is het opnieuw tot stand laten komen van een multi-polaire wereld [v5] met respect voor het internationale recht, waarin Rusland zijn plaats van grote mogendheid zal hervinden, echter niet die van overheersende mogendheid (leader of the world). Dit laatste is iets dat in de geschiedenis van de mensheid eigenlijk altijd onmogelijk is gebleken, maar wat de strategen van Washington nooit begrepen hebben.

Vladimir Poetin heeft in de vergadering van de VN voorgesteld om een wereldwijde coalitie tegen ISIS op te zetten, iets wat volgens hem de enige oplossing is. Maar door de Amerikaanse regering en alle andere Ruslandhatende Franse en Westerse lobby’s, werd hij er meteen van beticht de ‘oorlogscrimineel’ Bachar al-Assad te ondersteunen en een Russisch imperialisme te willen stichten in de Levant.

Men heeft Poetin er ook van beschuldigd een tiran te zijn die een van zijn collega-tirannen in het zadel zou willen houden, namelijk Assad. Achter deze argumenten schuilt een obsessieve Rusland-haat. Dit is iets dat in de politiek niet werkt.

De Russen hebben het spel met de Amerikanen goed gespeeld. De Amerikanen zijn nu woest. Maar hun strategie mist iedere richting en kracht.

In het begin van 2013 heeft de Russische diplomatie de bombardementsvoorstellen van Obama en Hollande in de kiem gesmoord. Rusland stelde toen voor om de chemische wapens van Bachar al-Assad te vernietigen en begon daar ook mee. Moskou toonde de wereld dat Washington zijn hand overspeeld had: Een belangrijke revanche na de vernedering vanaf 1990, het postcommunistische tijdperk van Jeltsin.

Rusland is terug van weggeweest: Deze boodschap van Poetin is te meer geloofwaardiger daar de bewoners van het Witte Huis, vanaf de familie Bush tot Obama (en ruim daarvoor) nooit in staat geweest zijn om hun imaginaire rol van ‘politieagent van de wereld’  te spelen. Iedere Amerikaanse interventie leidde slechts tot wanorde. Kijk maar naar de dramatische situatie waarin Afghanistan zich nu bevindt en het Irak van nu.

 

Treedt Poetin in de voetsporen van Churchill en de Gaulle ?

 

De Russische buitenlandpolitiek is er daarentegen op gericht om opnieuw een geopolitieke stabiliteit in het leven te roepen. De huidige regering van Bachar al-Assad is geen oplossing voor de lange termijn. Maar het plotsklaps elimineren van deze autocraat, zoals men gedaan heeft met Ben Ali, Kadhaffi, Saddam Hussein en Moubarak, zou alleen maar tot nog meer chaos en mondiale terreur leiden. De oplossing die Poetin voorstaat is om eerst ISIS en zijn bondgenoten uit te schakelen. (Eerst het vuur doven.) Vervolgens zou men zich dan kunnen buigen over het probleem hoe Syrië geregeerd moet worden.

Tijdens zijn voordracht bij de VN heeft Poetin de strijd tegen de barbarij van ISIS vergeleken met de coalitie tegen Hitler. Noch Churchill, noch Rooseveld hadden sympathie voor de autocratische communist Stalin, maar ze waren wel gedwongen om met hem samen te werken teneinde het nazisme te bestrijden, de hoofdvijand. Poetin redeneert op soortgelijk wijze bij het Syrische regime: Men moet allereerst ISIS bevechten met de hulp van Bachar al-Assad, en vervolgens kan men kijken wat er dan te doen staat. De Russische luchtaanvallen sinds 29 september 2015 (Moskou heeft 28 jachtbommenwerpers van het type Sukhoi in Syrië gestationeerd) hebben de islamistische milities en ISIS in het vizier. Deze bedreigen Damascus en de Syrische kuststreek waar de marinebasis van Tartoes is gevestigd.  De Russen hebben perfect begrepen, dat als Damascus en deze zone in de handen van de islamisten zouden vallen, dit catastrofale gevolgen zou hebben op geopolitiek niveau. Heel Syrië zou hen ten prooi vallen. Onmiddellijk begonnen vele Westerse media en regeringen de Russen ervan te beschuldigen, dat zij slechts het regime van Assad wilden beschermen tegen de rebellen, die zogenaamd ‘democratisch ‘ zouden zijn. De Russen zouden ISIS zogezegd niet willen aanvallen. Dit is een leugen: De rebellenmilities (bewapend en gefinancierd door de Westerse mogendheden, zie hierboven) en ISIS zijn objectief gezien handlangers van elkaar.

De Russen hebben slechts de ambitie de islamistische octopus (ISIS en zijn rebellen) te vernietigen zodat deze zich niet meester kan maken van het hart van Syrië.

Ivan Rioufol onderstreept dit door te zeggen:

De Westerse zwakheid wordt geaccentueerd door de keuze van de VS en Frankrijk om achteraf in te stemmen met Rusland dat ISIS en Syrië confronteert met zijn luchtaanvallen.

(Le Figaro, 2 oktober 2015).

Hij voegt eraan toe :

De terugkeer op het strijdtoneel van Vladimir Poetin, ongevoelig voor de subtiliteiten van ‘soft power’ [v6],  toont het falen van de strategie van Barack Obama en François Hollande. Hun vernedering blijkt uit hun achterdocht ten aanzien van de doeltreffendheid van de eerste luchtaanvallen van Moskou. Dat is de kinderachtige reactie van de Westerse leiders, die gezichtsverlies lijden omdat ze niet in staat waren het islamisme als hun allereerste vijand te duiden. Niet alleen heeft nu de Syriër Bachar al-Assad het overleefd, het zwarte schaap bij Obama en Hollande, maar het is ook de oud KGB’er Poetin, die nu het voortouw neemt in de strijd tegen het totalitarisme en die de christenen van het Midden Oosten beschermt. De democratische landen varen in zijn kielzog.

Mevrouw Julianne Smith is oud-lid van de Amerikaanse Veiligheidsraad en verantwoordelijk voor de strategie in het Center for a new American Security [v7]. Zij vertolkt dus de officiële positie van Washington.

Ze verklaarde op 1 oktober 2015

Rusland zal het conflict in Syrië niet kunnen oplossen.

Dat moet eerst nog maar eens aangetoond worden. Smith verwoordt de Amerikaanse frustratie ten aanzien van de Russische terugkeer op het strijdtoneel in dit internationale conflict. Uit haar woorden blijkt ook de verandering in de Amerikaanse diplomatie – en van de Franse diplomatie die op de voet volgt:

We moeten Assad op dit moment in zijn functie laten, we moeten het eens worden over een vervolg en hem een eerbiedwaardige uitgang bieden uit de crisis.

Anders gezegd: De Russen hadden gelijk!

 

De noodzakelijke samenwerking met Rusland

 

De Franse luchtaanvallen in Syrië vonden zogezegd ‘onafhankelijk’ plaats ten opzichte van die van de Amerikanen. Ze waren gericht tegen trainingskampen van de terroristische jihadisten van ISIS en waren nodig ter ‘legitieme verdediging’. Ze hadden echter geen enkel militair effect. Het is een actie geweest van president Hollande voor electoraal gewin binnen Frankrijk.  Hij wil zichzelf in de markt zetten met het oog op de aanstaande presidentiële verkiezingen van 2017 als een ‘kleine de Gaulle.’ Maar hij wordt door zowel de Russen als de Amerikanen niet serieus genomen.

Zoals Frédéric Pons schreef in Valeurs actuelles [v8] van 01 – 07 oktober 2015 :

In het Midden Oosten wandelt Amerika voorop in de optocht der blinden. Zijn verantwoordelijkheid voor de actuele chaos is enorm. Dankzij Amerika zijn de Taliban en Al-Qaida ontstaan. Dankzij Amerika zijn vele landen ontwricht, van Libië tot Irak. Hierbij werden de VS door haar geallieerden geholpen tot in het absurde. Denk nou eens na! Wie is nu eigenlijk onze vijand in Syrië ? Is dat Assad of zijn dat de islamisten?

Jean-Pierre Chevènement    erkende dat ook: De eliminatie van Assad zou de poorten van Damascus openen voor ISIS

Zeer scherp onderkent Chevènement, in overeenstemming met de analyses van Poetin en Lavrov, dat de luchtaanvallen van de internationale coalitie, gedirigeerd door de VS, geen effect hebben en dat de ‘gematigde geallieerden’  niet bestaan. De Russen zijn de enigen die het probleem begrepen hebben. Zij hebben dan ook tegelijkertijd bombardementen uitgevoerd op ‘Het Syrische Vrijheidsleger’, op Al-Nosra (aftakking van Al-Qaida), en op ISIS. Het driekoppige monster van dezelfde terroristische islamistische structuur.

Teneinde ISIS effectief te vernietigen zou men dus een verbond met de Russen moeten aangaan en hen meer krediet moeten geven. Ook zouden de sancties tegen de Russen opgeheven moeten worden.

Renaud Girard suggereert  in le Figaro, 22 september 2015:

Laten we de politiek van onze eigen belangen volgen en de commerciële sancties tegen Rusland opheffen. Laten we het doen, zonder advies te vragen aan de Amerikanen. Laat ons eens bezien wat de vruchten zijn van zo een diplomatieke daad, namelijk het eenzijdig opheffen van de sancties. […] heeft men enigerlei vorm van sanctie opgelegd aan de Amerikanen vanwege het illegaal binnenvallen van Irak, in maart 2003 ?

Een vrome wens. De heren Hollande en Fabius, die gekozen hebben voor   gehoorzaamheid aan de NAVO, de EU en de VS, zien niet in dat de Frans-Russische betrekkingen altijd op gelijkheid waren gebaseerd. De betrekkingen met de USA (politiek, militair, commercieel) waren altijd gebaseerd op vertrouwen.

De Europese regeringen zijn de enige die verantwoordelijk zijn voor hun onderwerping aan zowel Washington (1) als aan de binnendringende Islam, twee verbonden krachten.

Rusland is dankzij Poetin een macht van internationaal aanzien geworden, waar het eerder een regionale macht was. Dit Rusland presenteert zichzelf als een stabiele factor, ondanks zijn economische zwakheden, die nog eens opzettelijk benadrukt worden door de Westerse sancties. De akkoorden van Minsk omtrent de Oekraïense kwestie zijn volledig gerespecteerd door Moskou. Zeker, Rusland is niet volmaakt. Maar wie is het wel? En met welk recht mengen wij ons in zaken zoals het niveau van ‘democratie’ en interne affaires omtrent de ‘rechten van de mens’ ? Anderzijds tolereren we immers alles, slavernij inbegrepen, bij de autocratische monarchieën van het Arabische schiereiland?

Rusland is een grote mogendheid die onze eerste natuurlijke bondgenoot is. Wanneer we Rusland beschouwen als een potentiële vijand, een gevaar of een bedreiging, is dat een uitermate grote inschattingsfout.

Het oorspronkelijke stuk is hier te vinden.

Noot van de auteur :

  • Mijn kritiek is nooit gericht geweest tegen de Amerikanen als zodanig, als land, maar tegen de buitenlandpolitiek van de heersende elite in Washington, die sedert het begin van deze eeuw allereerst schade berokkend heeft aan Amerika zelf.

 

Noten van de vertaler

[v0] Islamistisch : betrekking hebbend op de terroristische, gewapende tak van de islam. Ook vaak genoemd de politieke islam.

Dit in tegenstelling tot islamitisch, waarbij  alleen het vreedzame, religieuze aspect beschouwd wordt.

Dan is er nog het woord moslimse. Het betekent: betrekking hebbend op de islam en moslims en alles wat met de islam te maken heeft in algemene zin. Dit woord wordt op dit moment weinig gebruikt in de Nederlandse taal. Het wordt hier vermeld om in onderstaande bespreking als een soort overkoepelend begrip gebruikt te worden.

Het verschil tussen islamistisch en islamitisch.

Aangezien de islam pretendeert, zowel een religieus stelsel te zijn als een politiek stelsel (sharia), is het onderscheid tussen islamitisch en islamistisch een theoretisch onderscheid. In werkelijkheid bestaat het eigenlijk niet.  Al zullen velen bij hoog en bij laag beweren dat dit onderscheid er wél is.

Dit zorgt voor vele conflicten, aangezien er enerzijds grote groepen moslims zijn , die vreedzaam door het leven wensen te gaan, maar anderzijds grote groepen die de verbreiding van het gedachtegoed van de islam ook gewapenderhand op zich willen nemen.

Het probleem is nu dat de Koran en de Hadith, de twee belangrijkste moslimse  geschriften, het onderscheid tussen deze twee groepen feitelijk niet toestaan.

Hierdoor geraken de vredelievende moslims in een spagaat. Hun loyaliteit aan de islam wordt in twijfel getrokken, wanneer zij zich niet volledig aan de sharia en de (gewapende) jihad wensen te onderwerpen.

Dan bestaat er nog de, als zeer vijandig te omschrijven, relatie van de islam richting andere religies en niet-gelovigen. Ook deze in principe vijandige houding komt voort uit Koran en Hadith.

Ziehier in een notendop het grote conflict van deze tijd in de botsing van religies en culturen.

 

[v1] ISIS :  In de media wordt de laatste tijd meer en meer gebruik gemaakt van de naam ‘IS‘. Dit betekent : Islamitische Staat. Daarnaast is er het Arabische woord  “Da’ech”, dat hetzelfde betekent.

Ook de afkortingen ISIL (Islamic State of Iraque and Levant) is in gebruik.

Al deze benamingen benoemen echter hetzelfde, namelijk de Islamitische Staat, zoals uitgeroepen door het terreurleger, dat nu in grote delen van Syrië en Irak huis houdt.

Omdat in voorgaande artikelen veelal ISIS gebruikt werd als naam, wordt vooralsnog  aan die benaming vast gehouden.

[v2] Guillaume Faye schreef dit artikel op 6 oktober 2015. De ontwikkelingen gaan echter bijzonder snel sedertdien, omdat een week voor die datum  de Russische luchtmacht met bombardementen op Syrië begonnen is, die wél zeer effectief blijken te zijn. Volgens Die Welt [ 21 oktober 2015 ] zou in Raqqa inmiddels onder de strijders van ISIS grote paniek uitgebroken zijn en lijkt het erop dat de laatste dagen van deze barbaarse terroristen inmiddels afgeteld kunnen worden.

 

[v3] McCain addresses Obama, the president of the USA:  9 september 2015

Deze link geeft slechts een algemene indruk van de houding van McCain t.a.v. Syrië.

De redevoering dateert van voor de start van de Russische bombardementen:

McCain is slecht geïnformeerd en weet blijkbaar niet dat de vader van het verdronken kindje een mensensmokkelaar was. Hij gebruikt de foto van het verdronken kindje  eigenlijk om Amerika verder de oorlog in te rollen in Syrië en op te roepen tot meer strijd tegen Assad. Interessant om te zien hoe de foto misbruikt wordt om de gemoederen te manipuleren.

[v4] In deze benadering verschilt Rusland dus duidelijk van bijvoorbeeld Nederland, waar oud-strijders van ISIS tot heden praktisch ongehinderd kunnen terugkeren.

[v5] multi-polaire wereld: Een wereld waarin elk land relaties met andere landen onderhoudt, maar waarin niet één land een overheersende positie inneemt ten opzichte van alle andere. Er bestaat dan geen duidelijke leider op wereldniveau meer. Een rol, die de Amerikanen zich na WO II hebben toegemeten.

[v6] Soft Power:  Dit is een concept dat ontwikkeld werd door de Amerikaan Joseph Nye. Het beschrijft hoe men overtuigingskracht kan aanwenden in conflicten. Hoe men mogelijkheden tot wederzijdse aantrekking en samenwerking kan toepassen in plaats van dwang en militair geweld.

[v7] ‘Center for a new American Security’: Amerikaanse politieke denktank.

[v8] Valeurs actuelles: Frans weekblad, vergelijkbaar met Elsevier in Nederland.

 

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

17 reacties

  1. Het Westen heeft op de verkeerde paard gegokt in Syrië. Obama zijn buitenlandse politiek is waardeloos en EU doet hem na. Bange politiek, beetje blaffen maar niet bijten. Daar maakt Rusland handig gebruik van en niemand kan daar tegen op want de enige erkende regering is nog altijd die van Assad. De Russische diplomatie is subliem te noemen en veel effectiever dan de Westerse. En intussen voeren zij hun plan uit met steeds grotere beetjes. Het EU gespleten door de inval van migranten ligt op de rug en is makkelijke prooi voor iedereen. Eigenlijk kunt je van een Unie spreken alleen omdat er forse contributie betaald wordt. De Russen en Islamieten zijn aan de winnende hand.

  2. Dank voor dit mooie artikel.

  3. @Joost
    Mijn complimenten en alsjeblieft blijf doorgaan.

  4. Ben het grotendeels eens met de analyse van Faye maar dit dan toch weer niet:

    “Het probleem is nu dat de Koran en de Hadith, de twee belangrijkste moslimse geschriften, het onderscheid tussen deze twee groepen [islamitisch & Islamitisch] feitelijk niet toestaan.”

    Dat is dus juist de kwestie qua interpretatie van die geschriften. Dat is hetzelfde in het christendom, Judaïsme, boeddhisme en hindoeïsme. Wat moet bijvoorbeeld een christen die in het “Woord van God” gelooft met de geschiedschrijving en beloftes voor Israël? Of een boeddhist kan worstelen met vele referenties mbt ascetisme. Of een religieuze Jood met de vele profetieën over het Beloofde Land?

    Het is vreemd zo’n algemene Schriftuurlijke worsteling en proces van herinterpretatie als een unieke feature van de islam te zien. Er spreekt wat onkunde uit van de algemene teneur in allerlei wereldgodsdiensten en wordt dus een selectief toegepaste analyse.

  5. Lavrov zei tijdens het Syrie-overleg in Wenen dat het Syrische volk moet beslissen over Assad.
    Kerry vond dat Assad hoe dan ook moet oprotten.
    Het is veelbetekenend dat de Nederlandse media niet als 1 man over Kerry heen vallen, maar het doodnormaal vinden wat hij vindt.

  6. http://curiales.nl/2015/10/16/burgeroorlog-europa-oorlog/

    Ja ik hoop dat Trump het redt, maar laat hem wel oppassen, want hij zal de eerste en de laatste niet zijn die met goede bedoelingen het graf inging.

  7. Alle Westerse leiders benaderen de islam politiek correct. DAT is het KERNPROBLEEM. De slappe, linkse en pro islamitische Obama is een gruwel en dat zijn ook vrijwel alle EUSSR leiders. ( minus Victor Orban )
    Gezien het belang van de USA is het te hopen dat Trump of een andere keiharde Republikein de verkiezingen wint. Zo’n Republikeinse president krijgt één groot voordeel: het belang van de olie uit fascistenstaat S. Arabië en die andere reactionaire Golfstaten is niet meer groot. Door de schalieolie in de VS en de mogelijkheden om overal voldoende olie te kunnen kopen kunnen die verrotte Saudi’s niet meer hoog van de toren blazen. Daar kan Trump gebruik van maken. Hij staat ook positief tegenover Assad.

  8. De Obama administratie en de ongekozen tyrannen in Brussel hebben de westerse wereld enorme schade berokkend, en daarmee ook op ongekende schaal de jihad bevorderd en ondersteund.
    Ook de immigratie jihad wordt niet gestopt, integendeel.
    Rusland en China onderkennen het probleem, islam, nix meer nix minder.
    De islam, de jihad en de sharia en het islamitisch suprematisme en imperialisme dienen te worden bestreden en te worden verweiderd uit de westerse wereld.
    Samenleven is onmogelijk gebleken.

  9. Geklets van de heer Faye. Assad hoeft namelijk helemaal niet weg, laat hem maar lekker zitten, er is geen enkel probleem met hem. Het zogenaamd gesignaleerde “probleem” met hem is hetzelfde als met Khadaffy. Namelijk dat het land rustig en vreedzaam is en dat iedereen er een plek heeft om te leven. Enigste is dat als je in die landen de sharia gaat prediken dan werd je net zo behandeld als we hier met waxinelichtwerpers omgaan. Dus linea recta de bak in en met wat mazzel krijg je over een jaar of 2 een fopproces. Oh, en in de bak daar krijg je gewoon een schop onder je achterste of een dreun voor je kop als je een grote waffel opzet, dat pakken we hier wat beschaafder aan inderdaad, hier zijn de gevangenissen 1 grote shariazone incl. halalvoer en word je mishandeld door je medegevangenen. Wassen de machthebbers hun handen in onschuld.

    Laat Assad maar lekker zitten, goed voor vrede en rust in de regio.

    • Ik sap het niet. Dat zegt dhr Faye helemaal niet

      • Inderdaad, dat valt niet uit het artikel af te leiden.

        Ik zal proberen beter mijm best te doen en in het vervolg pas op mijn toetsenbord beginnen te rammelen nadat ik mijn verstand in beweging heb gezet.

        Want hoe ik het ook teruglees, Faye heeft dat inderdaad niet beweert.
        Excuseert u mij a.u.b.

        • Zelfs als je het artikel HELEMAAL niet gelezen had, had je kunnen weten dat Faye zoiets nooit zou zeggen.

  10. Amerika heeft de UN aan de kant gezet. Samen met een on-transparante coalitie vallen ze landen aan. Ze hebben geen enkel legaal mandaat Nog onthutsender is dat ze de NAVO troepen hierbij betrekken nota bene De NAVO is ter verdediging van de lidstaten en geen aanvallende organisatie. De NAVO in Afghanistan, Irak Noord Afrika is illegaal. Onze jongens die daar bombarderen zijn in feite oorlogsmisdadigers.
    Het is terecht en goed gespeeld van Rusland dat ze alleen met een UN mandaat of in opdracht van een president van een soeverein land, erkend bij de UN militair e steun geven. Als elk land zich aan de UN regels houdt zou er ooit vrede kunnen zijn

  11. Rusland is hèt zichtbare herrezen probleem voor de E.U en U.S. Een oude geschiedenis in een nieuwe jas. Die allang op de geschiedenis vuilnishoop had moeten liggen. Wat vergeten word is de koude oorlog waarin mensen opgroeiden met iets wat vaderland en liefde heet. Met als resultaat een stalen plaat voor hun hoofd. Die als het moet tot de dood vechten voor hun gelijk. Dit zijn de McCain mensen van vandaag. Over vertegenwoordigd op alle sleutelposten in de EU/US samenleving. Dat verklaart het geintje van Lavrov. Die aan de U.S vroeg om IS posities. Om er bommen op te gooien. De plaat voor de kop mensen konden er niet om lachen. Daar hoort de Nederlandse regering ook bij. De oplossing van al hun problemen is het land Rusland van de map vegen, wat op hun kosten grapjes maakt.
    Als je goed luister hoor je Horst Wessel, Die fahne hoch. Het strijdlied van plaat voor de kop mensen.

  12. Dit artikel getuigt van gezond verstand van zowel de auteur als de vertaler. Laten we hopen dat dit werk door onze politici en veel academici eens goed wordt gelezen. Het anti-Rusland sentiment bij deze dames en heren is bijzonder naief en zorgwekkend. Het bedrijfsleven dat goede zaken doet/deed met Rusland zal dit alles kunnen onderschrijven. Ik roep het al jaren, na een tijd met Russen gewerkt te hebben:
    Beter een goede buur (Moskou) dan een verre vriend (Washington).
    Washington heeft mbv de Navo, de EU en de meeste Europese regeringen van het midden oosten een puinhoop gemaakt. Daarom zitten wij o.a. nu met dit migranten probleem. Laat dit nu eens goed tot onze politici doordringen. Hoop doet leven, nietwaar?

  13. Verhelderend artikel. De vinger op de zere plekken. Amerika ontwricht het hele Midden-Oosten en Rusland ruimt de rommel op. En we gebruiken scheldwoorden om ze te bedanken. Belachelijk. We moeten stoppen overal die achterlijke VS in te volgen. Europa wordt nooit een sterk en stabiel continent als we Rusland buiten blijven sluiten. We zijn beter af zonder de VS. En mét Rusland. als onze bondgenoot.

  14. Massen-Einwanderung schadet allen, außer kleiner Elite :

    https://www.youtube.com/watch?v=3kU0hwNwcjY

Reacties gesloten.

Thema door Anders NorénOmhoog ↑