Eerder gepubliceerd op 21 februari 2010

Iedereen schoenen uit en de jeugd moet braaf luisteren. Het politieke  jongerendebat in de Badr-moskee in de Amsterdamse schotelcity Bos & Lommer op 18 februari 2010 is een onderonsje tussen politici en Marokkaanse volwassenen. Er zijn wel een paar jongens – waar meisjes? – maar de microfoon gaat aan hun voorbij. R. en ik staan in de gang. We voelen er weinig voor om onze schoenen uit te doen op een openbare verkiezingsbijeenkomst. Ja, dat moet in de moskee. Oók in verkiezingstijd.

Door Bernadette de Wit

De zaal ‒ normaal gesproken is dit de gebedsruimte voor vrouwen (de moskee zelf is beneden en alleen voor mannen toegankelijk) ‒ stroomt vol met honderd Marokkaanse mannen. Nogal wat soepjurken, een gestreepte-pyjamadrager, perfect gecast als Hocus Pas en een vriendelijke, wat jonger uitgevallen Mo Bouyeri lookalike met crèmekleurige djellaba en steenrode fez.

Beroepsallochtonen
Er hangt al een prominente banier van VVD-kandidaat numero acht, http://www.frankvandalen.nl Frank van Dalen. Die Amerikaanse stijl vinden de organisatoren maar niks, want in hun afgunstige denkwereld worden de anderen zo gediscrimineerd. Debatleider Jeroen Kramer vraagt of de promotionele vlag weg mag, vangt bot en laat het erbij. (Altijd grappig, die reflex van moslims en linksmensen: de geslaagde typjes afremmen in plaats van de achterblijvertjes op te porren.) De PvdA wordt vertegenwoordigd door Freek Ossel Ahmed Marcouch Lodewijk Asscher Fouad Sidali, van de deeldinges die na 3 maart 2010, gefuseerd, West schijnt te gaan heten (niet te verwarren met Nieuw West, het beoogde kalifaat buiten de ringweg van 020). Asscher moest plotseling naar Nova vanwege de crisis in Den Haag (het kabinet is nog niet gevallen). Het CDA stuurt nummer zeven, de pianist en naar verluidt Opus Dei-lid  Luc Blommers.

Van D66 is Gerolf Bouwmeester afgevaardigd, die na negen jaar deelraad  hogerop wil, naar de gemeenteraad. Bouwmeester verkoopt zichzelf als scherp debater, maar daar is vanavond weinig van te merken. Met SP-gemeenteraadslid Maureen van der Pligt en  ‘Mevr.’ Fenna Ulichki van Groen Links wedijvert hij wie van hen het meest begaan is met het droeve lot van de zwaar gediscrimineerde, achterblijvende moslims, de electorale achterban van de linkse partijen.

De zich ‘Mevr.’ noemende Ulichki is werkzaam als ‘adviseur’ bij het (kuch) ‘kenniscentrum’ van het voormalige  Amsterdams Centrum Buitenlanders, opgericht nadat de gastarbeiders behalve het recht op gezinshereniging ook het recht op onbeperkte partnerimport hadden gekregen van onze overheid. Ulichki, die nog nooit een gewoon bedrijf van binnen heeft gezien, zit in het gesubsidieerde beroepsallochtonencircuit dat dit jongerendebat organiseerde, onder het mom van tegengaan van islamitisch radicaliseren. Aldaar houdt zij zich bezig met de thema’s diversiteit, radicalisering, polarisatie en discriminatie, waar vanzelfsprekend een oorzakelijk verband tussen bestaat in het multikul denkraam. Het project waar dit jongerendebat in past, heet  Voorkomen is beter dan genezen en gaat uit van de Raad voor Marokkaanse moskeeën (RVM) in Noord-Holland. Ook de  Badr-moskee is aangesloten.

De buit
De slag bij Badr was een belangrijke overwinning van de moslims op de ongelovige Mekkanen, waar ze nog steeds trots op zijn, vandaar dat ze hun basisscholen, moskeeën en zoons (Badr Hari) graag tooien met deze naam. Je zou het misschien kunnen vergelijken met Europese ouders die hun kind met de naam Blitzkrieg Of Endlösung aangeven bij de burgerlijke stand. Soera 8, al-Anfaal (de buit) gaat over de slag bij Badr en is een ode aan de jihad. Vers 39 roept op tot de ‘jihaad fi sabiel Allah’, de inspanning op de weg van Allah – waarmee de oorlog tegen de ongelovigen wordt bedoeld: ‘Strijd tegen hen tot er geen verzoeking meer is en de gehele godsdienst alleen Allah toebehoort’ (dat wil zeggen: andere godsdiensten zijn uitgeroeid). De islam is zoals wij allen weten een vredelievende, tolerante godsdienst en wie daar anders over denkt, moge branden in de hel.

Vanavond debatteren de politieke kandidaten over de positie van moslimjongeren en de rol van moskeeën. Die moeten jongeren actief betrekken bij ‘maatschappelijke participatie’. De Marokkaanse jongens laten het zich allemaal braaf aanleunen. Ze worden totaal niet bij het debat betrokken (na afloop kijken ze een beetje bang als ik vraag voor welke partij ze zijn). De claque in de zaal klaagt luidkeels over ‘uitsluiting’ en discriminatie; de ene sweeping statement (‘Onze jongeren komen niet aan de bak!’) na de andere bereikt de politici achter de tafel, maar geen van deze welmenende lieden komt op het idee het ook eens aan de jeugd zelf te vragen. Frank van Dalen is de enige die tegenwicht biedt tegen het groepsgewijze zwelgen in zieligheid. Hij heeft contact met het onafhankelijke Moroccan Dutch Leadership Institute van succesvolle Marokkanen, die niet geloven in slachtofferschap. Maar het mag niet baten, de klagers hebben de overhand. Veel zieltjes zal de VVD’er vanavond niet winnen.

Ik vraag een paar mannen of ze voor mij de Arabische spreuk kunnen vertalen op de vlag van moskeevereniging RVM. Ontwijkende reacties zijn mijn deel. Schamen ze zich omdat ze geen Arabisch begrijpen of is dit weer zo’n koranvers waarin de ongelovigen  dood worden gewenst? Na enig aandringen legt de Bouyeri lookalike uit dat het een soera is over iets met een touw en allemaal en wij zijn gebonden aan Allah.

Diversiteit is akbar!
De Marokkaanse Mevr. Fenna Ulichki van GroenLinks ontpopt zich als een ware ayatolla van de antidiskriminaatsiesekte, die als voornaamste geloofsartikel heeft dat iedereen met een foute mening zich moet onderwerpen aan het antidiskriminaatsieverbod.  Diversiteit is akbar! Ze put zich uit in toezeggingen dat ze de http://www.thefreemanonline.org/columns/the-right-to-discriminate/ vrijheid van horecaondernemers om ongewenste gasten te weren van cafés en discotheken nog verder zal helpen inperken, tot in de  hoogste boom. Horecaondernemers mogen geen onderscheid meer maken tussen bezoekers op grond van (gewenst of ongewenst) gedrag, waarmee hun eigendomsrecht en hun bedrijfsbeleid over veiligheid worden aangetast. Als Mevr. Ulichki en haar trawanten het voor het zeggen krijgen in Amsterdam, zal de overheid nóg verder de private sfeer binnendringen en onderwerpt de stad zich nog dieper aan de totalitaire verleiding, de hel van de goede bedoelingen waar de multiculturele helpers van de moslims blijmoedig voor zwichten. (De antidiskriminaatsieburoos moeten meer subsidie krijgen om voor de mensenrechten en de diversiteit te strijden!, riep Ulichki dan ook. Leuk ideetje om op strandvakantie in Agadir eens met koning M6 te bespreken?)

Er is ook een stelling over godsdienstvrijheid en het recht op orthodoxe uitingsvormen van de islam. De CDA-meneer zegt dat grondrechten kunnen botsen en dat godsdienstvrijheid daarom niet onbeperkt is. De VVD’er verwerpt de stelling. Maar godsdienstvrijheid impliceert toch ook het recht op het verlaten van je godsdienst, het recht om uit de islam te stappen? Daar heeft niemand het over. Ook heeft niemand het over de doorstraf op afvalligheid in de sharia. Als de moslims onze vrijheid zouden accepteren en er kon openlijk over gepraat worden, dan zou er ook geen probleem zijn met een handvol soepjurken.

Relaxte Marokkanen
Ik spreek af met een vertegenwoordiger van de pas verbouwde Al-Kabirmoskee aan de Weesperzijde, waar ze trouwens, heel praktisch, landbouwplastic op de vloer leggen op openbare discussieavonden, dat ik mijn Nederlandse vertaling van het getuigenissenboek Leaving Islam van Ibn Warraq kom langsbrengen. Misschien kan er een discussie over het recht op afvalligheid worden gehouden in zijn moskee? Prima, ik zie je wel verschijnen, zegt hij. We zullen zien of hij dit thema aandurft. Misschien kunnen we een videoverbinding doen met Ibn Warraq? Helaas, de moskee wilde niet. Sharia, hè.

Na afloop van de bijeenkomst in de Badr-haatmoskee haalt een vriendelijke Marokkaanse man (op gedempte toon en schichtig rondkijkend: ‘Ik ben moslim, maar ik hou best van een pilsje op z’n tijd’) een paar verrukkelijke vleespasteitjes voor R. en mij omdat we qua schoenen aan nog steeds in de gang geparkeerd staan. Echt gezellig is het daar niet, dus besluiten we om naar de kroeg te verkassen.  Café ’t Lommertje op de Bos & Lommerweg is een aanrader! Nummer 259. Geweldige barman en buurtbewoners van alle rassen, onder wie een clubje relaxte, bierdrinkende jonge Marokkanen die een kaartje leggen. Nu nog hun vriendin of vrouw meenemen en dan komen we er wel.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone