Page 2 of 152

Aboutaleb, ‘foute’ burgemeester?

Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam ziet de komende conferentie van de Palestijnse terreurorganisatie Hamas in zijn stad niet als een bedreiging voor de openbare orde. Als belangrijk argument geeft de burgemeester daarbij op dat de politie en de Nationaal Coördinator Terrorisme & Veiligheid hebben laten weten dat ‘uit geen enkele bron blijkt dat de conferentie door Hamas wordt georganiseerd’.

De journalist Carel Brendel heeft uitgezocht wie deze conferentie precies organiseren. Op zijn website schrijft hij:

De eerste uitnodiging om de conferentie bij te wonen bevat de logo’s van het Palestinian Return Centre (PRC) in Londen en van de Nederlandse organisaties Het Palestijnse Huis en de Palestijnse Gemeenschap Nederland. Een voorbereidende bijeenkomst met vrijwilligers, op 25 juli 2016 in Rotterdam, stond onder leiding van Majed al-Zeer, algemeen directeur van het PRC, Amin Abou Rashed, de centrale figuur bij Het Palestijnse Huis, en Ahmad Skineh, voorman van de begin 2016 met hulp van Abou Rashed en de Council for European Palestinian Relations (CEPR) opgerichte Vereniging van Palestijnse Jongeren (VPJ) in Nederland.

Dat zijn nu niet direct namen uit de Protestants-Christelijke hoek op de Veluwe, al of niet voorzien van een Koninklijke onderscheiding voor burgerlijke dienst aan de Nederlandse belangen.

Amin Abou Rashed (1967) bijvoorbeeld, is een Palestijns activist met de Nederlandse nationaliteit. In het verleden werkte hij onder de naam Amin Abou Ibrahim voor de Nederlandse Al-Aqsa Stichting. Deze stichting was gelieerd aan de terreurgroep Hamas en staat sinds 2003 op de lijst van verboden terroristische organisaties. Rashed onderhield verder innige banden met de Holy Land Foundation, een Amerikaanse organisatie die in 2008 in de Verenigde Staten werd vervolgd vanwege het financieren van Hamas. Zijn betrokkenheid bij het evenement alleen al, zou aanleiding moeten zijn voor politie, NCTV en zeker de burgervader van Rotterdam om dit evenement per omgaande af te blazen.

Zou wellicht de islamitische achtergrond van de Rotterdamse burgemeester dan toch een rol spelen en moet de PvdA-politicus alsnog als ‘fout’ worden aangemerkt? Het lijkt erop, want Ahmed Aboutaleb is gewoon een zoon van een imam, hetgeen door Aboutaleb zelf keurig onder de radar wordt gehouden. De journalist Hans Holtrop blijft erop hameren dat de vader van Aboutaleb zelfs tot de ‘radicale imams’ gerekend moet worden. Een zuster van Aboutaleb heeft zelfmoord gepleegd. De omstandigheden zijn raadselachtig, ook omdat Aboutaleb er desgevraagd niets over wil zeggen. Aboutaleb is getrouwd en heeft drie dochters en een zoon. Hardnekkige geruchten willen dat de relatie met zijn dochters niet geheel probleemloos is, met name omdat zij zich ‘te modern’ zouden gedragen en liefdesrelaties zijn aangegaan met niet-moslims. Dat wordt hem door andere moslims kwalijk genomen.

Er is kortom, alle reden om aan te nemen dat de Rotterdamse burgemeester ditmaal niet om zijn islamitische achtergrond heen kan. Hij zou het waarschijnlijk zwaar moeten bezuren in de moslimgemeenschap die, zoals bekend, unaniem achter Hamas staat en op de vernietiging van Israël en de joden uit is.

De prijs is wel dat Aboutaleb zich niet alleen als eerste moslim tot burgemeester in ‘Dar al-Harb’ liet kronen, maar meteen ook als eerste islamitische burgemeester wordt ontmaskerd als een ‘foute’ burgemeester.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

De toekomst van Nederland. Het is aan u.


Sinds de verkiezing van Trump, heb ik besloten peilingen niet meer serieus te nemen. Uit de peilingen zou nu al een week blijken dat Wilders wegzakt, dat Rutte stijgt en dat er een sterk groeiende populariteit zou zijn voor Pechtold dan wel Buma als premier. Afgaande op De Hond is een vier of vijf partijenkabinet zonder Wilders mogelijk, al wordt dit lastig in de Eerste Kamer. Lastig, maar niet onmogelijk omdat andere partijen een dergelijk kabinet zouden steunen om Wilders buiten de regering te houden. Gezien vanuit diezelfde redenatie zou ook een minderheidskabinet mogelijk zijn.

Indien Wilders inderdaad niet meer dan de de door De Hond voorspelde 25 zetels zou halen, zal ook snel het geluid in de media en de politiek verdwijnen, dat er recht gedaan moet worden aan het onbehagen onder de Nederlandse bevolking. Over dit ‘onbehagen’ zal dan gezegd worden dat het ‘meeviel’, er zal gezegd worden dat er met Europese samenwerking gewerkt zal worden aan ‘oplossingen’, er zal gezegd worden dat ‘het gevaar van het populisme’ gekeerd zou zijn door de Nederlandse consensus politiek.

De grenzen zullen open blijven.

De criminaliteit door niet-Westerse allochtonen zal toenemen, maar verborgen blijven, omdat de aangiften verder zullen afnemen.

De slechte schoolresultaten van allochtonen zullen verder verdoezeld worden door het bijstellen van de cijfers en het verlagen van de normen.

De werkloosheid onder Nederlanders zal toenemen, maar verborgen blijven in een mist van regelingen.

Goedkope Oost-Europeanen en moslims zullen het land meer en meer overnemen, en men doet er maar liever het zwijgen over toe.

De omvolking van Nederland zal in de beslissende fase komen: Niet meer terug te draaien.

Er zal een blijvende oorlogstoestand met Rusland gecreëerd worden.

Moslimaanslagen zullen toenemen, en zullen niet als dusdanig benoemd blijven.

De massamigratie uit zwart Afrika zal in een tempo raken dat nu nog niet voorstelbaar is.

Homo’s gaan ondergronds.

Vrouwen bedekken zich op straat om aanrandingen te voorkomen, en zullen zich meer en meer alleen nog in het gezelschap van hun man in de openbaarheid wagen.

Pedofilie en polygamie worden legaal.

Islamkritiek wordt strafbaar.

Het internet wordt aan banden gelegd.

Het Nederlands als taal verdwijnt.

De Nederlandse feestjes en rituelen worden verboden, vanwege hun ‘kolonialistische herkomst.’

De Nederlandse geschiedenis op scholen wordt afgeschaft.

Er komen steeds meer voorrangsregelingen voor allochtonen bij de overheid.

De Nederlandse veiligheidsdiensten komen in handen van moslims.
En zo verder.

De keuze is aan u.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Volksverlakkerij in de Volkskrant

“De Nederlandse overheid kan minder adequaat ingrijpen bij oplopende maatschappelijke spanningen doordat het structurele overleg met inspraakorganen van minderheden is afgeschaft. Dat blijkt uit een onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken)”.

Dat schrijft Janny Groen op de voorpagina van de Volkskrant van 27 februari j.l.

Toegegeven: dagelijks een beetje nonsens lezen is best te doen, maar zóveel nonsens in één artikel is te veel voor een weldenkend mens. Het door Janny Groen opgevoerd ‘onderzoek’ is niet verricht door gekwalificeerde wetenschappelijke onderzoekers, maar door het adviesbureau De Bunt, onder leiding van Ilhan Kacem, lid van de PvdA (dus partijgenoot van de minister die de opdracht verstrekte) en bovendien van Marokkaanse herkomst. Deze club wordt vaker door de PvdA gedirigeerd naar opdrachten die miljoenen euro’s opleveren en slechts één maatgevend kenmerk hebben: er is belastinggeld op te slurpen dat wordt opgebracht door ons allen, de belastingafdragers. Bovendien is de uitgebreid opgevoerde ex-ambtenaar Walter Palm opmerkelijk genoeg lid van dezelfde club (PvdA).

Natuurlijk concludeert dat ‘onderzoek’ dat ons land terug moet naar het in de watten leggen, het ‘doodknuffelen’ van allochtonen en met name Turken en Marokkanen. Wat verwacht u anders: aan n.b een Marokkaan met belangen in die tak van sport vragen of we misschien wat extra geld in het klaarblijkelijk onverzadigbare allochtonencircuit zouden moeten pompen. Dat is nu precies wat wordt bedoeld met het Marokkaans gezegde: “Hond, wie gaat voor je getuigen? Mijn staart mijnheer”, zegt de hond.

Lang geleden, zaterdag 18 juni 1988 om precies te zijn, schreef ik een uitgebreid stuk in de Volkskrant waarin ik het concept ‘doodknuffelen’ van migranten introduceerde als belangrijke oorzaak voor het falend ‘minderhedenbeleid’. Ik werd bedolven onder de kritiek en zou mij moeten schamen. Sommigen meenden dat ik het eigen (Marokkaanse) nest bevuilde, en weer anderen meenden ‘Der ewige Jude’ in mij te ontdekken. Nonsens: logica en inzicht geboden mij te noteren wat zich voordeed. Het doodknuffelen van allochtonen zorgt ervoor dat zij nooit of te nimmer hun premoderniteit kunnen inwisselen voor de moderniteit. Het dwingt hen in de positie van hulpbehoevende ‘handophouders’ waar de PvdA jarenlang dankbaar electoraat uit heeft kunnen putten en waar de imams, wat steeds opzichtiger blijkt, succesvol kunnen rekruteren. De politiek zorgt dat ze net genoeg hebben om rond te komen en de religie voorkomt dat zij wijzer worden. Herkent u het?

Janny Groen is inmiddels een vrij bejaarde vrouw onder de scribenten van de Volkskrant en beschikt over precies dezelfde informatie als die ik hierboven heb weergegeven. Zij schroomt evenwel niet deze schaamteloze reclame voor de integratie-industrie zonder blikken of blozen op de voorpagina van een krant te laten plaatsen die pretendeert objectieve nieuwsgaring te publiceren. Wat krijgt zij ervoor terug eigenlijk: wordt dat straks ook nog ‘objectief weergegeven’ op de voorpagina?

Het is een grove schande dat de Volkskrant zich voor deze misleidende, ‘gekleurde’ berichtgeving en socialistische roofpraktijken leent.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Zo verdoezelt de Nederlandse staat de kosten van de immigratie

Vandaag verschenen er publicaties waarin staat dat door de komst van (kansloze) immigranten het aantal mensen in de bijstand sinds 2012 met 60.000 was gestegen.

Het is voor iedereen duidelijk dat de opvang van kansloze immigranten veel geld kost. De capaciteit van de Immigratie en Naturalisatie Dienst moest worden uitgebreid, honderden opvanglocaties moesten worden gevonden, gehuurd in orde gebracht, het COA kreeg aanzienlijke budgetten en beslissingsbevoegdheid, personeel voor de opvang moest worden aangetrokken, een heel leger beveiligers, mensen moesten van kleding en eten worden voorzien (ze kwamen met niets, behalve kindbruiden), kregen gratis medische hulp, vergoedingen werden verstrekt om persoonlijke uitgaven te kunnen doen, mobiele telefoons werden aangeschaft. Als ze dan vervolgens een status krijgen om in Nederland te mogen verblijven, volgen gezinsherenigingen, bijstandsuitkeringen en andere vergoedingen (soms wel 10.000 euro) voor de inrichting van hun woning. Een groot deel van hen die geen verblijfstatus krijgen, verdwijnen in de illegaliteit of shoppen in andere EU landen in dezelfde procedures.

Je zou kunnen kunnen denken dat de komst van kansloze immigranten leidt tot groei van activiteit, omzet en dus groei van het bruto binnenlands product. Zoiets merkte ik dan ook op, op Twitter. Nee reageerde professor Lex Hoogduin; de toestroom van immigranten heeft netto geen effect op de groei van de economie. Ik zou me schuldig maken aan de “fallacy of the broken window”. Volgens Hoogduin dragen deze mensen in de bijstand  niet bij tot groei van het BBP, zolang zij zelf niet werken.  Een goed punt. Zijn verwijt dat ik mij schuldig maakte aan de “parabel van de gebroken ruit” heeft betrekking op zijn argument dat de uitgaven voor de opvang van immigranten (datgene dat je kunt zien, de gebroken ruit en de reparatie ervan) weliswaar tot groei van activiteit en omzet leidt, maar dat dit ten koste gaat van besparing van uitgaven anderzijds (budgetneutraal) of  een verhoging van de belastingen (negatief effect op de economische groei).

De verantwoordelijke staatssecretaris Dijkhof liet in september 2016 nog aan de Tweede Kamer weten dat de overheid geen boekhouding bijhoudt over hoeveel geld er wordt besteed aan de opvang van immigranten. Zijn argument was dat de overheid dat voor geen enkele groep in de Nederlandse samenleving doet.

De overheid wenst (of kan) geen inzage verschaffen hoeveel er jaarlijks wordt uitgegeven aan immigratie. Schattingen hierover kunnen wij wel vinden in diverse andere bronnen, waarbij de ramingen variëren tussen de 6 en 8 miljard euro per jaar. De financiering hiervan komt onder andere uit de begrotingen van Ontwikkelingssamenwerking (ruim 880 miljoen) en die van Buitenlandse zaken (ruim 500 miljoen) en verder uit algemene middelen (!). Daarnaast is in Eurogroep verband (onder leiding van de onvolprezen PvdA landbouwingenieur Dijsselbloem) afgesproken dat de extra uitgaven die landen maken voor de opvang van immigranten (tijdelijk) niet worden meegenomen in de berekeningen van het financieringstekort (grens 3% van het BBP). De Eurogroep heeft zo een prachtige boekhoudtruc verzonnen. Niet alleen krijgen de burgers er geen inzage in hoeveel het opvangen van immigranten (zogenaamde vluchtelingen) de burger kost, maar vervolgens verdoezelen ze de totale uitgaven hiervan voor de berekening van de overheidsfinanciën.

De zichtbare economische groei die uitgaat van de komst van massa’s kansloze immigranten die aan het begin van deze column werden opgesomd, worden in tegenstelling tot de theorie die professor Hoogduin aandroeg helemaal niet teniet gedaan door minder uitgaven/bestedingen in andere sectoren van de economie (althans niet op de korte of middellange termijn).

Dat er een belangrijk bedrag (ruim 880 miljoen) wordt opgebracht door ontwikkelingssamenwerking, juich ik overigens toe.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Beroving door Marokkaan. Het vrouwelijke slachtoffer vertelt.

Bij het verschijnen van mijn boek ‘Kwaad’, met de levensverhalen van Nederlanders in reactie op de massamigratie, kreeg ik zeer veel reacties van mensen. Veel persoonlijke tekenen van herkenning, maar ook weer nieuwe levenservaringen en dramatische gebeurtenissen. De traumatische gevolgen van 40 jaar immigratie, en met name veel harde aanvaringen met Marokkanen, zijn lang, te lang, weggestopt geweest.

De onderstaande reactie van een Nederlandse vrouw is er één van. Ik heb de reactie geanonimiseerd om haar als slachtoffer niet nog verder te beschadigen. Haar identiteit is bij mij bekend.

Lieve Joost, heb je boek inmiddels ontvangen en ben het driftig aan het lezen. Kan niet aan één stuk, daarvoor is het te heftig en trek ik het niet meer. Van kwaadheid en herkenning.

Een goede vriend van mij is afgelopen weekend, terwijl hij de inboedel van zijn moeder overbracht naar een verzorgingshuis, om niets in elkaar gebeukt op een toilet in een café. Zwaar gekneusde ribben, arm uit de kom, tand uit zijn mond… En gewoon een lieverd, niet iemand die confrontatie zoekt, integendeel. Ook geen homo. Door Marokkanen.

Zelf ook slachtoffer geweest van een gewelddadige beroving. Kwam ’s nachts om ca. 00.30 uur thuis van mijn bridgeclub. Was in gedachten over iets dat die avond voorgevallen was en derhalve waarschijnlijk niet zo alert. Parkeer mijn auto en loop naar mijn huis. Staat ineens een Marokkaan naast me, ik weet nog steeds niet waar die ineens vandaan kwam. Die vervolgens tegen me zegt: “Hallo, zullen we nog even wat gaan drinken?” Waarop ik argeloos antwoordde: “Lijkt me niet, je zou mijn zoon kunnen zijn. Ik ga naar mijn bed en stel voor dat jij dat ook doet”. Vervolgens pak ik mijn huissleutel en doe de voordeur open. Op dat moment nam hij me te grazen. Duwde me naar binnen, gaf een klap op mijn kin waardoor ik buiten bewustzijn raakte en heeft een gouden ketting ( aandenken van mijn man) van mijn nek gerukt ( je kunt het litteken nog zien) horloge van mijn pols getrokken en mijn tas met inhoud meegenomen. Ik ben volgens mij niet lang buiten bewustzijn geweest, want toen ik mijn ogen open deed zag ik hem naar me kijken – en dat vergeet ik NOOIT meer – om daarna weer naar buiten te gaan, de deur achter zich sluitend. Door de klap was ik vrij ongelukkig op mijn enkel gevallen die ongeveer tot de grootte van een tennisbal opzette. Gelukkig had ik mijn huissleutels nog wel in mijn hand dus ben naar boven gekropen ( vanwege die enkel, 39 treden) en heb 112 gebeld. Politie kwam meteen, heeft telefoon en pasjes geblokkeerd en enkel met ijs verzorgd. Middels een Gemeenteraadslid veel stampij hierover gemaakt. Het gebeurde begin september en ergens in november werd ik uitgenodigd om foto’s te bekijken. Eén grote flop. Ik had een duidelijk signalement afgegeven ( dat stond op mijn netvlies gebrand) maar kreeg slechts foto’s te zien die nog niet daarbij in de buurt kwamen. Werd toen behoorlijk pissig en ben uit dat politiebureau weggelopen, daarbij zeggende: “Dat jullie tijd verspillen aan deze kolder, soit, maar verwacht niet dat ik dat ook doe.” Waarop de agente, zich duidelijk aangesproken voelend, zei: “Mevrouw, het spijt me, maar we moeten volgens een bepaalde standaard procedure te werk gaan die inmiddels duidelijk verouderd is. Tattoos b.v. zijn daar niet in opgenomen” Niet dat dat voor mij veel verschil maakte, maar toch. Dit is de 1e keer na het voorval dat ik in staat ben het te beschrijven. Niet tot in detail, maar het lucht wel op. Op voorhand dank dat je hebt willen kijken/luisteren.

Het heeft me zeker 2 jaar gekost voor ik weer gewoon op het trottoir durfde lopen en niet meer dicht tegen de huizen aan.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

‘Massale dreiging moskeeën’ in Nederland blijkt… fakenews. Reconstructie. 

Op 3 februari 2017 verscheen er een bericht van Dick Schoof, Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) dat er in 2016 een toename was van incidenten bij islamitische gebedshuizen.

Wat waren dat voor incidenten?

Hieronder wordt één ervan onder de loep genomen. Er was destijds veel rumoer over. De ophef ontstond een jaar geleden, op 25 februari 2016 rondom een dreigbrief. Of nou ja, ‘dreigbrief?’ Er werd geschreven over ‘een massale bedreiging’ in de pers. Het was zo erg dat ‘meerdere moskeeën’ gezamenlijk aangifte deden. Moskeeën boos, Marcouch en Öztürk boos, een golf van publiciteit en zelfs minister Asscher die zich ermee bemoeide. Hij bracht een speciaal bezoek aan de imam, en daar was weer veel publiciteit over.

Vanuit de islamitische- en linkse hoek werden ogenblikkelijk beschuldigingen geuit richting neonazi’s, rechts-extremisten, tokkies en de PVV. Zonder enig bewijs werd de brief gepresenteerd als een voorbeeld van autochtone moslimhaat. Aan de andere kant had je reaguurders en bloggers die direct hun twijfels uitten en die op grond van taalgebruik en spelling een false-flag operatie of inside job vermoedden. In een analyse van het laatste soort  werd bijvoorbeeld deze verstandige observatie gedaan:

Islam is valse en duivelse religie.

Een lidwoord vergeten. Wie doet dat nou? Alleen mensen die niet zo heel goed op de hoogte zijn van correct Nederlands. “Het zouden laagopgeleide mensen kunnen zijn” hoor ik de linkse onderbuik al rommelen. Zelfs die gebruiken lidwoorden. Misschien niet de juiste, maar ze zijn er wel. Dan wijst het pijltje toch weer richting buitenlanders. Duitsers? Lidwoorden kennen zij ook. Sterker nog, veel meer dan wij hebben. Fransen? Of toch iets… exotischer? Psst, meisje…

We zijn nu een jaar verder en de mist rond deze brief is nog steeds niet opgelost. Wel werd de brief geregeld misbruikt om islamofobie te suggereren zoals in krantenartikelen rond een onderzoek van Ineke van der Valk.

Ook bij de berichtgeving over de brandbomaanslag tegen een Enschedese moskee werd de brief publicitair uitgebuit zonder dat er een direct verband tussen de daders van de aanslag en de afzender van de dreigbrief kon worden aangetoond.

Hoog tijd voor een reconstructie.

Publiciteit
Opvallend aan de publiciteit in het begin was de eenvormigheid. Alle artikelen en berichten, in welk medium dan ook, waren bijna identiek en voor meer dan 90% onderling uitwisselbaar. In bijna elke reportage wentelden de moskeeën zich in de slachtofferrol.

Door de journalistiek werden geen kritische vragen gesteld. Het viel de journalisten bijvoorbeeld niet op dat overal één en dezelfde envelop van de dreigbrief werd afgebeeld.

Zoals afgebeeld in onderstaande tweet:

In dit voorbeeld worden twee dreigbrieven vertoond maar bij de tweede ontbreekt de envelop. Zonder envelop kan de brief net zo goed een kopie zijn die van internet is gehaald. Kortom, de pers nam genoegen met één bewijsbaar voorbeeld van dreigpost terwijl er tientallen werden geclaimd. Veelzeggend is de reactie van de Arnhemse Türkiyem Moskee in een interview op 25 februari met De Gelderlander. Hierin beweert een woordvoerder de bewuste brief te hebben weggegooid. Let wel: op dezelfde dag dat moskeeën naar eigen zeggen de brieven hebben ontvangen, hierover onderling overleg hebben gepleegd, de politie en de pers hebben ingelicht, is de bovengenoemde moskee niet in staat om binnen een paar uur na ontvangst het bewijs aan de pers te tonen. De prullenbak in deze moskee wordt wel erg snel geleegd!

Adressering
Sommige reaguurders vonden het destijds al vreemd dat de postcode op de envelop ontbreekt. Door middel van even googelen heb je zo een overzicht van moskee-adressen inclusief de postcodes. Meest voor de hand liggende adreshulp is de Moskeewijzer, waarvan ook de bovenstaande tweet kwam. Vrijwel iedere autochtoon zal de postcodes overnemen en gebruiken. Voor zover mij bekend is er maar één site die deze postcode weglaat en laat dat nu net de infopagina van de Essalam moskee zijn (tot februari 2017 was ook het adres op de startpagina zonder postcode). Natuurlijk, iedereen kan deze site bezoeken, maar een link naar een gelovige bezoeker lijkt mij in deze situatie toch wat meer voor de hand te liggen.

Verder is er nog iets bijzonders dat volgens mij niet eerder is opgemerkt; de spelling van de moskeenaam. De officiële naam die praktisch overal wordt gebruikt voor deze Rotterdamse moskee is Essalam met een enkele “a” op het eind maar op de envelop staat deze naam met een dubbele “aa” genoteerd, namelijk Essalaam. De naam wordt op de envelop gespeld zoals deze door een islamgelovige wordt uitgesproken! De kans dat een extreemrechtse tokkie dit uit eigen beweging zo schrijft is nihil. De kans dat je op internet dezelfde spelling tegenkomt voor deze moskee is eveneens minimaal. Als de dubbele “aa”-spelling al een enkele keer voorkomt betreft het altijd een moslimsite of een moslim YouTube filmpje: Deze zijn ook nog eens gemaakt nadat de brief en envelop in de pers waren gepubliceerd.

Frankering en codering
Linksboven op de envelop staat een barcode met het onderschrift “frankering gecontroleerd” met daaronder een cijfer- en lettercode. Deze codes worden alleen geprint als de brief niet- of onvoldoende is gefrankeerd. De dreigbrief was niet gefrankeerd en je mag aannemen dat dit ook het geval is geweest met eventuele andere dreigbrieven. Dit gegeven is buitengewoon interessant omdat de politie daardoor in staat is geweest een reconstructie te maken van de complete brievenactie. Standaard procedure bij onvoldoende frankering is dat PostNL de geadresseerden een strafportkaart toestuurt met het verzoek portokosten te betalen. PostNL kan dus op verzoek van de politie eenvoudig nagaan of geadresseerden die claimen dreigpost te hebben ontvangen deze ook daadwerkelijk hebben gehad. Handschriftvergelijking tussen de dreigenveloppen wordt nog vergemakkelijkt omdat PostNL standaard een scan van ongefrankeerde enveloppen maakt. Als de politie echt wil, kan zij op deze manier nagaan in hoeverre aangiftes en meldingen vanuit de moskeeën overeenkomen met de gegevens van PostNL en op deze manier de betrouwbaarheid van de aangiftes checken. Dit naast klassieke controles zoals inkt- en papieranalyses.

De rol van de pers en minister Asscher bij de opsporing
De zeer schaarse berichtgeving over de voortgang van het opsporingsonderzoek is verdacht en op zichzelf al een indicatie dat we de dader(s) in de richting van de islam moeten zoeken. Illustratief is een bericht op de site van Omroep West op 10 maart. Vergelijk dat bericht eens met het eerste bericht van 25 februari waarbij met grote koppen gesproken werd over een massale dreiging. Nog steeds zie je dezelfde sensationele presentatie maar tegelijk zie je ook de in de tekst opgenomen mededeling van de politie dat zij uitgaat van één en dezelfde afzender. Eén, dus helemaal geen massale bedreiging! Een belangrijke correctie op eerdere berichtgeving, maar weggemoffeld in het bericht.

Vervolgens geeft Asscher op 22 en 23 maart schriftelijk antwoord op enkele vragen van Kamerlid Marcouch over de voortgang van het onderzoek (zie hieronder). In feite is dit antwoord een herhaling van de politiemededeling van 10 maart dat er in totaal 33 aangiften waren binnengekomen en dat de politie van één en dezelfde afzender uitgaat. Nog steeds geen enkele informatie over de mogelijke herkomst van de brief, het daderprofiel en de betrouwbaarheid van de aangiftes. Dit antwoord van Asscher kwam ongeveer 3 à 4 weken na de eerste publicaties in de pers. Het heette toen nog steeds dat het onderzoek ‘gaande’ was. Maar was het hele onderzoek niet allang stopgezet omdat de aanwijzingen naar een moslimachtergrond te sterk waren?

Ruim een maand later, op 26 april volgt een bespreking tussen Dick Schoof (NCTV) en moslimorganisaties. Voorafgaand hieraan verscheen op 25 april in nieuws.nl een artikel met een intrigerende alinea:

“Bouzzit, die al eerder met de NCTV en minister Asscher sprak, vindt cijfers over dreiging tekortschieten. Volgens hem kregen 33 moskeeën de dreigbrief met hakenkruis, waarin stond dat ze ‘binnenkort bezoek krijgen’, terwijl de brief in de dreigingsanalyse van de politie maar als één enkel incident is meegenomen”

 Het valt op dat in tegenstelling tot eerdere berichten nu niet meer wordt gesproken over één afzender maar over één incident. Bij één afzender denk je aan één dader die meerdere dreigbrieven heeft verzonden; bij één incident denk je eerder aan één dader die slechts één brief naar één moskee heeft verstuurd. Het hele geval lijkt met ieder bericht kleiner te worden! Opmerkelijk is ook het bericht van BNR-webredactie op 25 april waarin nader wordt ingegaan op de meningsverschillen tussen NCTV en moskeeën. In dit laatste bericht is er helemaal geen directe verwijzing meer naar de 33 aangiftes maar wordt alleen nog gesproken over volgens de moskeeën “verkeerde” cijfers van de NCTV.

Waar hebben we het eigenlijk nog over?

Na de vergadering van 26 april is er sprake van permanente mistvorming met betrekking tot deze zaak. In de meeste persorganen verschijnt een nietszeggende verklaring waarin de dreigbrief, de dader en de 33 aangiftes geheel op de achtergrond zijn geraakt. Van de één op de andere dag is dit nergens een issue meer. Vanaf dat tijdstip verschijnen nauwelijks nog berichten dat moskeeën geïnteresseerd zijn in verder daderonderzoek met betrekking tot deze “massale dreiging”. Dat blijkt uit enkele artikelen direct na de vergadering van 26 april.

Resumerend: volgens NCTV en politie is er sprake van één afzender respectievelijk één incident. De politie wil kennelijk niet bevestigen dat er sprake is van 33 echte aangiftes en zwijgt hier verder over. Vanuit de moskeeën wordt gezegd dat er geen eenduidigheid tussen politie en moskeeën bestaat hoe alle incidenten te interpreteren. Moskeeën verwijten zichzelf dat zij nalatig zijn geweest in het doen van meldingen en aangiftes.

Mijn interpretatie: de politie heeft het merendeel van de aangiftes naast zich neergelegd wegens onvoldoende bewijs. De moskeeën geven hier een positieve draai aan door te suggereren dat zij niet alert genoeg zijn geweest met betrekking tot het doen van echte aangiftes maar hoogstwaarschijnlijk hebben we gewoon te doen met nepaangiftes. Bedenk daarbij dat het tweede proces Wilders heeft aangetoond dat er door moskeeën op grote schaal is gefraudeerd met het verzamelen van aangiftes. Waarom zouden ze nu opeens wel het spel eerlijk spelen?

Conclusie en aanbevelingen
Hoe zit het nu met de persoon en achtergrond van de dader? Hierboven heb ik al gesignaleerd dat de meeste aanwijzingen één kant opgaan: één dader met een islamitische achtergrond. Dat er een hakenkruis als symbool gebruikt werd, zegt niets. Iedereen kan elk symbool van internet halen en daarmee anderen op een verkeerd spoor zetten. Meest opvallende is echter dat het na de eerste ophef heel stil is geworden wat betreft de jacht op de dader. Als de politie de afzender van de brief werkelijk als gevaarlijk zou beschouwen, dan zouden er veel meer opsporingsactiviteiten zijn ondernomen zoals bijvoorbeeld het inschakelen van het programma Opsporing Verzocht om via het handschrift achter de identiteit van de dader te komen. Kennelijk zijn ook de politie en NCTV ervan overtuigd geraakt dat we hier te maken hebben met een niet serieus te nemen bedreiging bijvoorbeeld een scholierengrap. Ik gok op een verward, puberend moslimmeisje, laten we haar Fatima noemen. De vermoedelijke islamitische achtergrond van de dader zorgt er hoogstwaarschijnlijk voor dat de autoriteiten, zelfs na een periode van een jaar, geen daderprofiel hebben bekendgemaakt. Het is zelfs mogelijk dat de dader binnen de eigen etnische groep bekend is, maar voor ons, de kuffar, verborgen wordt gehouden. Het zou niet de eerste keer zijn.

Het tweede aspect betreft de vraag hoeveel dreigbrieven er verstuurd zijn. Waarschijnlijk veel minder dan de 33 waarvan de moskeeën aangifte hebben gedaan. Maar hoeveel minder is moeilijk te zeggen. Waarom is door de moskeeën slechts één envelop publiekelijk getoond als er zo veel zijn binnengekomen? Wat zou het een publicitair effect voor de moskeeën hebben opgeleverd als er 33 foto’s van enveloppen bij elkaar waren gebracht en in één beeld waren samengevat? Ik kan me niet voorstellen dat ze deze gelegenheid niet zouden hebben aangegrepen. Dat dit niet gebeurd is kan mogelijk verklaard worden uit het feit dat die andere enveloppen er gewoon niet zijn! Bovendien: het feit dat de politie over één incident is gaan spreken versterkt mijn vermoeden dat er inderdaad niet meer dan één dreigbrief is. Meer brieven zijn echter niet uit te sluiten maar zeker geen 33. Men kan mij verwijten dat ik speculeer maar dat doe ik wel met onderbouwing en omdat er geen andere mogelijkheid is zolang de autoriteiten onder leiding van minister Asscher, een mistgordijn laten voortbestaan. Laten we ook nog even in de gaten houden dat de combinatie islam, aangiftes, politie en autoriteiten in onze westerse wereld bewezen onbetrouwbaar is gebleken, zie Keulen en Rotherham.

Na een jaar wachten mag je toch meer duidelijkheid verwachten. Ik heb mijn best gedaan om via een zoektocht op internet een paar zaken boven tafel te krijgen en een paar verbanden te leggen. Ik hoop dat meer publiciteit een balletje aan het rollen brengt waardoor inzage mogelijk is in het politierapport (inclusief het daderprofiel) en het officiële verslag van de vergadering van 26 april tussen NCTV en moslimorganisaties. Deze zaak is ondergebracht bij de politie in Den Haag. Hopelijk dat een vasthoudende en doorvragende journalist het nodige boven water brengt.

Positie minister Asscher
Mocht uit de stukken blijken dat er valse aangiften door moskeeën zijn gedaan dan heeft dit ook nog een politiek staartje voor minister Asscher. Hij zou daarmee strafbare feiten hebben verbloemd. Zou niet best zijn voor een bewindsman en lijsttrekker. We moeten natuurlijk afwachten of het echt zo is maar als het een eerlijke zaak betreft hadden de ongecensureerde politieverslagen- en rapporten allang gepubliceerd kunnen worden. Eventuele privacy-gevoelige zaken kunnen weggestreept worden.

De bal ligt nu bij de autoriteiten.

Dikke kans dat we er nooit meer iets van zullen horen.

Hieronder de Kamervragen met antwoorden.

Vergaderjaar 2015-2016 Aanhangsel van de Handelingen
Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de regering gegeven antwoorden

1973

Vragen van het lid Marcouch (PvdA) aan de Ministers van Veiligheid en Justitie en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over een nazistisch «pamflet» dat aan moskeeën in Nederland is gestuurd (ingezonden 26 februari 2016).

Antwoord van Minister Asscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid), mede namens de Minister van Veiligheid en Justitie (ontvangen 22 maart 2016).


Vraag 1
Kent u het pamflet waarop onder andere nazisymbolen en anti-islamteksten staan en dat aan vele Nederlandse moskeeën is gestuurd? (1) Herinnert u zich uw antwoorden op eerdere vragen naar aanleiding van de bezetting van een moskee door rechtsradicalen? (2)

Antwoord 1
Ja.


Vraag 2
Weet u hoeveel moskeeën in Nederland een afschrift van dit pamflet hebben ontvangen? Zo ja, hoeveel, zo nee, kunt u dit laten onderzoeken?

Antwoord 2
Op dit moment hebben 33 besturen van moskeeën aangifte gedaan. De centrale coördinatie van de beoordeling van de aangiften ligt bij parket Den Haag. Dit houdt in dat alle aangiften die bij de politie in het land binnenkomen onder regie zullen vallen van de politie-eenheid Den Haag. Er komt één onderzoek omdat het OM en de politie ervan uitgaan dat het één en dezelfde afzender betreft.


Vraag 3
Deelt u de mening dat dit pamflet afschuwelijk is en de grenzen van de vrijheid van meningsuiting verre overschrijdt? Zo ja, waarom en wilt u dit ook aan moskeeën duidelijk maken? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 3
Ja die mening deel ik. Iedereen heeft in Nederland het recht om er zijn eigen gedachten en geloof op na te houden. Vrijheid van meningsuiting mag niet misbruikt worden om de ander daarin te beperken of angst aan te jagen. Ik ben op 10 maart jl. samen met de NCTV in gesprek gegaan met vertegenwoordigers van de moskeeën om ze een hart onder de riem te steken en om te kijken wat we kunnen betekenen.


Vraag 4
Deelt u de mening dat dergelijke uitingen, vanwege de onnodige kwetsende aard, de discussie over de islam in Nederland alleen maar bemoeilijkt en bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet? Zo ja, waarom, zo nee, waarom niet?

Antwoord 4
Ja. Nederland is een land waar iedereen zichzelf moet kunnen zijn. De vrijheden in onze open samenleving gelden voor alle bevolkingsgroepen en alle religieuze gezindten. Vrijheden van de een mogen niet leiden tot beperking van vrijheden van de ander.


Vraag 5
Deelt u de mening dat het rechtsradicalisme evenals het moslimextremisme bestreden moet worden? Zo ja, hoe gebeurt dat, zo nee, waarom niet?

Antwoord 5
Extremistische uitingen en daden zijn ontoelaatbaar, ongeacht uit welke hoek deze afkomstig zijn. Strafbare uitingen en daden zullen worden aangepakt, ongeacht de ideologische richting waaruit de dader afkomstig is. Het OM en de Politie treden hier tegenop.


Vraag 6
Heeft een van de moskeeën, die een dergelijk pamflet heeft ontvangen, aangifte bij de politie gedaan? Zo ja, wat is de stand van zaken van het onderzoek en vervolging? Zo nee, heeft het Openbaar Ministerie ambtshalve vervolging ingesteld?

Antwoord 6
Op dit moment hebben 33 besturen van moskeeën op verschillende plekken aangifte gedaan. In het overleg op 10 maart jl. is het belang van aangifte doen benadrukt. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek naar de herkomst van de pamfletten die vorige week door meerdere moskeeën zijn ontvangen. Het Openbaar Ministerie (OM) acht hetgeen op de flyer is afgebeeld strafbaar op grond van artikel 137 c en d van het Wetboek van Strafrecht (belediging en haatzaaien). In het belang van het onderzoek kan ik hierover verder geen mededelingen doen.


Vraag 7
Begrijpt u dat bezoekers van moskeeën door dergelijke pamfletten zich onveiliger gaan voelen? Zo ja, waarom? Hoe beoordeelt u de veiligheid in en rondom moskeeën? Kunt u deze veiligheid laten analyseren en bij een verhoogd risico erop toe zien dat de passende beschermingsmaatregelen worden genomen? Zo nee, waarom begrijpt u dat niet?

Antwoord 7
Geweld tegen en bedreiging van moslims en islamitische gebedshuizen is onacceptabel. De overheid onderhoudt intensief contact met moskeebesturen en vertegenwoordigers van verschillende islamitische gemeenschappen om de situatie te monitoren. NCTV gaat in aanvulling op het overleg van 10 maart samen met de Nationale Politie opnieuw in gesprek met moskeebestuurders. Er is sprake van extra alertheid met betrekking tot de veiligheidssituatie van moskeeën.

1 Onderhands meegezonden aan departement
2 Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2014–2015, nr. 1936

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

David Pinto: De tragiek van Wilders

De ‘peilingen’ hebben steeds meer het karakter een instrument te zijn van de heersende politieke klasse. Naarmate de verkiezingen dichterbij komen, herstellen de regerende partijen zich op vaak spectaculaire wijze die veel doet denken aan de wonderbaarlijke genezingen in Lourdes. Zou ‘de Heere dan toch met hen zijn’ en hebben de Nederlanders zich jarenlang vergist om nu tot inkeer te komen zo vlak voor de verkiezingen?

Waarschijnlijk niet en een Lourdes-achtige voorstelling van zaken moest u ook maar terzijde leggen. De ‘genezingen’ in Lourdes blijken in de praktijk zelfs onder het wereldgemiddelde van ‘wonderbaarlijke genezingen’ te liggen, maar de overige handel bloeit daar wel op bovengemiddelde wijze. Het succes van Lourdes is te wijten aan het vakgebied marketing, met behulp waarvan die spontane en (vaak) minder spontane genezingen bekend worden gemaakt in het specifieke marktgebied. Over het algemeen komen genezingen tot stand door doctoren die een juiste medische analyse maken van de klachten, de problemen onder ogen zien en behandelen met de beschikbare kennis. Van piano spelen, gras eten, of een duurbetaalde reis naar Lourdes wordt geen mens beter. Correcte, zuivere anamneses en een juiste behandeling daarentegen wel.

Dat is ook de positie voor de verkiezingen. Vanzelfsprekend fungeren belanghebbenden zoals de publieke omroep als spreekbuis van de partijen die bereid zijn de belangen van die beroepsgroep te verdedigen en de stroom belastinggeld in hun richting op peil te houden. Niet de politiek juiste analyse wordt journalistiek gezocht en benadrukt, maar de eigenbelangen en ego’s spelen op zulk moment een doorslaggevende rol. Op dit moment nog vormen VVD en PvdA een regering die in het recente verleden blijk heeft gegeven vooralsnog niet aan de positie van de Publieke Omroepen te zullen en willen knagen. Zeker: de elites vormen een hecht gezelschap, een kaste die zichzelf vermeerderd door ‘privatiseringen’ en daarin leidinggevenden benoemd uit het ‘ons-kent-ons’ gezelschap.

Wilders heeft momenteel echter de meest juiste politiek analyse naar mijn mening. Hij legt de vinger op de zere plek van het Nederland van nu en dat is in fundamentele essentie de veronachtzaming van onze moderne culturele waarden. Op soms meesterlijke wijze weet hij de problemen met de premoderne waarden van vooral allochtonen te verwoorden en in tegenstelling tot de wijdverspreide mening, geeft hij wel degelijk ook aan wat zijn oplossing is voor dat probleem: gewoon ‘minder’. Toch komt ook hij niet verder in het centrum van de macht en ook na 15 maart 2017 zal het hem niet lukken. Zelfs als hij de verkiezingen wint en veruit de grootste wordt.

Persoonlijk heb ik bij Geert Wilders een zeker ‘déjà vu’ gevoel. Als nummer twee op de lijst van Pim Fortuyn bij Leefbaar Nederland (LN) destijds, voltrok zich hetzelfde zag ik. Pim Fortuyn was absoluut een genie, hij wist verschrikkelijk veel op alle denkbare gebieden, van economie tot zorg en alles wat daartussen zit. Hij was werkelijk briljant. Hij had bovendien veel meer charisma dan alle politici bij elkaar opgeteld.

Als Pim Fortuyn niet was vermoord – wie zat erachter eigenlijk? Wim Kok? Klaas de Vries? Beatrix? – zou hij met de LPF zeker (ook) de grootste partij zijn geworden. Op een vraag toentertijd van NRC aan mij als beoogde fractieleider en ‘sociaal gezicht’ van LN, gaf ik het volgende aan de verslaggever mee: “teken namens mij maar op dat Pim het hoogstens een half jaar volhoudt en daarna heeft hij niet alleen knallende ruzie met zijn tegenstanders, maar ook met zijn eigen mensen”. Ik wist dat zo zeker omdat ik hem in de tijd daarvoor zelf coachte. Zijn goede vriendin Mieke Bello raadde hem aan om door mij te worden gecoacht. Zo kwam hij om de twee weken van Rotterdam naar mij toe in Groningen waar ik toen woonde. Eén van mijn zonen heeft nog grappige herinneringen aan Pim’s bezoeken.

Met Geert Wilders, die ik ook tamelijk goed ken – wij hebben samen diverse Topkader trainingen van de VVD gevolgd – heb ik hetzelfde gevoel. Hij heeft ook veel kwaliteiten, maar mist het cruciale vermogen om samen te werken, ruimte aan zijn collega’s te gunnen en open te staan voor kritiek en de inbreng van anderen, kennis en inzicht van goede vrienden te benutten en in te zetten. Dit inzicht heeft mij toen tot het besluit gebracht om niet in te gaan op zijn politieke toenaderingen, toen hij mij thuis kwam opzoeken over aanvankelijk een andere kwestie. Ik heb een eigen politieke beweging in het leven roepen. Daaruit kan ik enerzijds vrij zelfstandig en onafhankelijk opereren en anderzijds steun betuigen voor datgeen waarvoor Geert staat. Zodoende heb ik LEF (lefbeweging) opgericht. LEF staat voor Liberté, Egalité, Fraterinté, de Franse uitdrukking voor Verlichting en Moderniteit.

Het is nooit te laat om goed te doen.

Geert Wilders, wil je nog eens doordringen tot het centrum van de macht, stap dan over je eigen schaduw heen, zoek de samenwerking met partijen en bewegingen die garant staat voor enerzijds intellectuele inbreng voor jouw standpunten en anderzijds een volledige steun voor jouw visie, ambitie, vergezichten en politieke doelen. Dat is LEF. Dan kom je verder. Maar hoe dan ook: ik wens je alle succes de komende verkiezingen, juist nu blijkt dat onze overheid niet meer in staat lijkt om de veiligheid van ál zijn burgers te garanderen, zelfs niet van politici.

Een ‘bloody shame’ zou Pim Fortuyn hebben gezegd en we weten inmiddels hoe juist dat was.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Pleidooi voor openhouden politiek debat. Interview met Geerten Waling (video)

Het zijn chaotische tijden in de politiek, en dat is een afspiegeling van de enorme demografische  omwenteling in dit land en de onvrede daarover onder de Nederlandse bevolking. Ik sprak daarover voor Café Weltschmerz met politiek historicus Geerten Waling, waarvan zojuist het boek ‘zetelroof’ verscheen. Hij trekt vergelijkingen met het verleden en zoekt naar manieren om het politieke debat open te houden.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Marokkaan lekt over Wilders zoals Marokkaan lekte over Van Gogh

Hier stierf Theo van Gogh

Farid K., ongeveer dertig, van Marokkaanse afkomst, is een politieman die werkt voor de dienst Bewaken & Beveiligen, en was speciaal ingezet bij de beveiliging van Geert Wilders.  In die hoedanigheid zou hij gevoelige informatie gelekt hebben naar een groep Marokkaanse criminelen.

De Telegraaf meldt op basis van bronnen binnen de politie:

Binnen de politie wordt niet alleen gevreesd voor het lekken van informatie naar criminelen, zoals nu het geval zou zijn, maar ook voor het lekken van gevoelige informatie naar terreurgroepen. Dit omdat de scheidslijn tussen terroristen en criminelen soms flinterdun blijkt te zijn.

Ja, alle Kamerleden vinden het verschrikkelijk dat de beveiliging van Wilders faalde. Maar niemand benoemt het feit dat juist een Marokkaan lekte.

Dit alles komt mij bekend voor. Ik moest meteen denken aan het geval Ben A. Die werd na de moord op Theo van Gogh opgepakt.

Ben A. werkte voor de AIVD als tolk/vertaler:

Volgens de recherche had de AIVD-tolk een medeverdachte. Die verbleef waarschijnlijk in het huis van Mohammed B., de verdachte van de moord. Staatsgeheimen zijn bij de zogeheten Hofstadgroep terechtgekomen. Ook heeft de AIVD-medewerker gevoelige informatie gegeven aan een extremistische groep in Utrecht. De mannen die in die zaak werden gearresteerd, zijn weer vrij. Maar onder anderen de zwager van Ben A., wordt er nog wel van verdacht staatsgeheimen in handen te hebben gehad.

Het was in die tijd betrekkelijk eenvoudig voor Marokkanen, en met name voor Berbers, om in dienst te komen bij de AIVD, want ze zaten daar te springen om vertalers.

Nu is er bij de politie een uitgesproken voorkeur voor ‘etnische diversiteit’,  dus Marokkanen worden eerder aangenomen dan Nederlanders.

Er werken al teveel blanken, vond een politiecommissaris onlangs. En daar kreeg hij veel instemmende media aandacht voor.

Het wordt dus verantwoord geacht om etnisch te profileren bij de politie en andere overheidsdiensten wanneer dat leidt tot minder blanken, maar wanneer dit zou leiden tot minder Marokkanen, is het een schande.

Nu, bij Wilders, zien we waar dat beleid toe leidt, en destijds bij de moord op Theo van Gogh, hadden we het ook al kunnen zien.

Ik zeg niet dat we geen Marokkanen moeten aannemen bij gevoelige overheidsdiensten. Het kan soms van groot belang zijn om dat juist wel te doen. Maar wanneer het gaat om zulke super gevoelige posities als de beveiliging van nota bene Wilders, is dan niet eerder extra voorzichtigheid op zijn plek bij het aannemen van Marokkanen, in plaats van opzettelijk politiek correct wegkijken, wat nu kennelijk de beleidslijn is?

Toen, bij Ben A. ging het allemaal betrekkelijk eenvoudig:

Ben A. studeerde in 1996 af aan de universiteit in Nijmegen. Prof. dr. Kees Versteegh, voorzitter van de studierichting Arabisch en Islam: ,,Ik heb hem nog college gegeven. Daar heb ik geen levendige herinneringen aan.” Ben A. werd tolk bij de immigratie- en naturalisatiedienst (IND).

Ergens na september 2003 stapte hij over naar de AIVD, de algemene inlichtingen- en veiligheidsdienst. Bij de IND zei hij dat hij ging werken bij Buitenlandse Zaken. Er ging wel vaker een student van de vakgroep naar de AIVD, zegt Versteegh: ,,Die benadert dan misschien één docent. Maar omdat je daar niet met collega’s over mag praten, is niet na te gaan of de AIVD iemand heeft benaderd over Ben A.”

Het was in Marokkaanse kringen ook niet echt een geheim dat Ben A. werkte voor de AIVD:

Kennissen zijn verbaasd over de verdenkingen. Outman ben A. had naast zijn werk als IND-tolk een reisbureau, met een kantoor in Marokko. ,,Hij was een heel gewone man”, zegt Mustapha el Mousaoui van het Marokkaanse kantoor van Chafarinas-tours. ,,Ik denk niet dat hij erg gelovig was. Hij sprak nooit over religie en ik heb hem nooit zien bidden.” Een ander: ,,Lekken? Ik geloof niet dat hij zo’n stommiteit zou begaan.” Sommigen wisten dat Ben A. AIVD’er was. ,,Eerst wist ik het niet, later hoorde ik het via via. Ik heb het hem nooit gevraagd, dat vond ik niet netjes. Maar ik vermoedde dat het kon kloppen.”

Zo slordig was Nederland dus al na de moord op Pim Fortuyn.

We lijken weinig geleerd te hebben. Integendeel: Het belangrijkste probleem is volgens de overheid nu dat er te weinig Marokkanen bij de politie zitten. De poorten moeten wijder open. De selectie moet minder grondig. De veiligheid van Geert Wilders is dus minder relevant.

Dat is zeer verontrustend.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Het utopische verlangen naar onze vernietiging. Onverbeterlijk.

Toren van Babel. Pieter Breugel.

En opeens hadden de Nederlanders de hakken in het zand gezet over een punt dat al opgegeven leek: Zwarte Piet. Dat zag niemand aankomen. Dat wil zeggen: Niemand in de media en in de politiek, waar men allang geen flauw benul meer heeft wat er leeft onder de mensen. Maand na maand zagen deze mensen hoe ze op de tv werden uitgescholden voor racisten omdat ze aan een kinderfeestje deden, wat een onschuldig rollenspel was, maar vooral: De manier zoals wij dat doen hier. Een rollenspel, omdat Nederland een land is met humor. Wanneer je Nederlanders op hun kwetsbaarste plek probeert te raken, op de manier zoals hun dagelijks leven is, dan gaan dus de hakken in het zand.

Ik ken ook veel Nederlanders die ervan overtuigd zijn dat de Nederlandse bevolking op de een of andere manier zal opgaan in een groter wereldgeheel, en dat dit nu eenmaal de moderne tijd zal zijn. Westerse blanken met blauwe ogen zullen tot het verleden gaan behoren. Er komt een nieuwe mens, die een beetje van alle rassen zal zijn, er komt een nieuwe godsdienst die een beetje van alle godsdiensten zal zijn, er komt een nieuwe taal, waarin alle talen zijn opgenomen, een nieuwe wereldregering, en ja, soms is dat jammer, want we hebben hier democratie en rechten voor vrouwen en zo, we zullen veel moeten opgeven, niet alleen Zwarte Piet, maar uiteindelijk krijgen we daar iets moois voor in de plaats, namelijk eeuwig durende wereldvrede.

Dat is het achterliggende wereldbeeld van de gewone linkse mensen, als ik er wat langer mee praat. Een rotsvast vertrouwen dat we in deze moderne tijd in een groots veranderingsproces naar een nieuwe wereldorde gaan, dat we onze ‘Westerse arrogantie’ moeten loslaten, dat we de tijd niet kunnen terugdraaien, en dat op de een of andere manier uit het samensmelten iets moois komt.

Ja, geven ze toe, als je er wat langer over doorpraat, dat is een geloof, geen wetenschap.

Wanneer ik daar tegenover stel dat de mens een groepsdier is, en alleen maar zo kan opereren, wordt daarop gereageerd met de opmerking dat het verleden nu eenmaal niet de toekomst is. Wanneer ik Darwin aanhaal, staat daar het onverbeterlijke, religieuze gevoel van de transformatie tegenover. We zijn toch niet meer…. Enzovoort.

Of, zoals schrijfster Marja Vuijsje onlangs schreef in een stukje in De Groene Amsterdammer, dat een pleidooi zou zijn voor ‘goedmoedig kosmopolitisme.’:

Wat we nodig hebben is een goedmoedig kosmopolitisme, een vorm van burgerschap waarin verschillen in afkomst nieuwsgierig maken, en waarin geestverwantschap belangrijker wordt gevonden dan stamverwantschap. Hoe we denken over de herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen, is oneindig veel interessanter dan de cultuur waaruit we zijn voortgesproten, het geloof dat we eventueel aanhangen en het gehakketak over zondebokken.

Het is een hopeloos gesprek, realiseer ik me elke keer weer als ik zulk soort dingen lees. De opstellers zien zelf niet hoezeer ze zichzelf tegenspreken, hoezeer ze verstrikt zijn geraakt in hun eigen waandenkbeelden. En ze zullen hun onkunde altijd met toenemende krampachtigheid verdedigen. Ze zien niet eens meer dat de waarden, zoals die over ‘herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen’ juist geworteld zijn in datzelfde Westen, waar ze nu zo snel als mogelijk afscheid van willen nemen, in hun race naar ‘wereldvrede. Ze zien domweg niet dat er niets goedmoedigs’ is aan het kosmopolitisme dat ze voorstaan.

Hun verheven zelfbeeld is zo enorm dat ze de eigen blinde vlek niet meer zien. Hun utopisme zal leiden tot de meest wrede ondergang, die van de zelfdestructie.

Want ze weten niet meer wie ze zijn.

Internationalistisch, kosmopolitisch, utopistisch links heeft het belangrijkste opgegeven wat de mens bezit: zelfbewustzijn. Ja, dat is ook bewustzijn van de eigen cultuurgeschiedenis. Nee, dat is niet met de rug naar de toekomst staan.

In de geestelijke verwarring die er is ontstaan na tientallen jaren brainwashing, kan ditzelfde heersende culturele ‘links’ zich alleen maar met toenemende agressie keren tegen alles wat die identiteit wel benadrukt: ‘Wilders, dat nooit.’ “Wilders is Hitler.’ ‘We moeten af van het koloniale denken.’ ‘Onze geschiedenis is onze schuld.’ In feite hardvochtige, zelfdestructieve gedachten die worden verkocht als ‘zachtmoedig kosmopolitisme.’

Geen benul en tegelijk zo zelfingenomen. Een fatale combinatie, voortgekomen uit een toestand van aanhoudende decadentie, die de vorm aanneemt van een week, nergens in de echte wereld gedeeld, verlangen naar een wereldgemeenschap met allemaal gemengde rassen die elkaar zouden verstaan in een nieuwe taal en nooit meer oorlog willen. Kom daar eens om in China. In Rusland. In India. In Japan. In de moslimwereld. In Afrika.

Maar de zogenaamde zachtmoedige kosmopolieten zijn te verblind om de wereld echt te zien zoals die is.  Omdat ze niet meer weten wie ze zijn. Daarom zetten ze de grenzen open en laten ze ons blijmoedig overlopen, zingend over het nieuwe wereldparadijs dat eens deel zal worden van ons allemaal.

Tegenover zoveel wezenloze groepsverdwazing is geen kruid gewassen.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

Theme by Anders NorénUp ↑