Zoeken"wat is er mis met pechtold"

Pechtold is misselijkmakend

Als geen andere partij belichaamt D66 het cynisme in de politiek. Ze komen daar telkens mee weg, want de partij ziet zich gespiegeld in de hypocrisie van de media; een spiegelpaleis van leugens, bedrog en oprispingen van selectieve morele verontwaardiging. D66 is de media.

Nergens zie je zoveel slechtheid bij elkaar als op een D66 congres. Vroeger was ik daar als journalist regelmatig bij. Al die zogenaamd keurige mensen bij elkaar werden maar gedreven door één ding; Meedoen aan de macht. Omdat D66 geen natuurlijke achterban heeft, wordt de partij als geen ander het ene moment opgeblazen en het andere moment weer onderuit geschoffeld. Er is een dikke geschiedenis van D66 verschenen en daarin zie je dat proces weergegeven: Tussen ideaal en illusie, van Menno van der Land.

D66 is geen partij die zich erop voor kan laten staan ergens voor te zijn, want niemand in die partij weet wat dat dan wel zou kunnen wezen. Daarom heeft de partij zich de laatste zeventien jaar geprofileerd als een partij die ergens tegen is:

Tegen Fortuyn, waarbij Anne Frank uit de kast werd getrokken.

Tegen Geert Wilders, waarbij geprobeerd werd hem in de nazihoek te drukken.

En dan nu tegen Baudet, door hem als racist neer te zetten.

Pechtold is daarbij nooit alleen in het linkse spectrum, dus hij moet altijd harder schreeuwen dan de rest. Wie het hardste schreeuwt haalt de meeste morele bonuspunten binnen. En dat is het wedstrijdje op links. De media staan ze daarbij altijd hulvaardig ter zijde.

Vandaag was er een D66 congres, en daarin zegt Pechtold dat hij zich hard wil maken voor een referendum. Dit direct nadat hij het bestaande referendum, dat nog maar één keer had plaatsgevonden, had afgeblazen, met enorme voortvarendheid.

En dat referendum was niet goed, want de motivatie van de organisatie zou niet deugen:

“Het was een schijnoplossing. Ontoereikend, verwarrend, en vals in gebruik. Bij het Oekraïne-referendum gaven de initiatiefnemers toe dat hun doel eigenlijk het ondermijnen van de Europese Unie was”.

Nou en, zou je zeggen. Mensen kunnen bij een referendum hun stem uitbrengen. Het enige wat dan telt is hun eigen motivatie. Wil D66 soms een referendumwet indienen waarbij eerst de initiatiefnemers van een referendum op hun motieven worden getoetst?

Wat doet dat er allemaal toe?

Het zijn oneigenlijke argumenten dus, waarmee Pechtold aankomt, en dat is typerend voor iemand die als hypocriet door het leven gaat.

Het enige wat duidelijk is: Met dank aan de actieve inzet van D66 is het referendum de kop omgedraaid. En zeker met dit kabinet, wat bestaat uit verklaarde anti-referendum partijen, gaat het er zeker niet van komen.

En dan maar blijven roepen dat je de partij van de democratische vernieuwing bent. Volstrekt schaamteloos.

En hoe gaan ze dat aanpakken?

In het najaar komt D66 met nieuwe plannen voor democratische vernieuwing. Het wetenschappelijk bureau van de partij werkt aan een nieuwe visie op het voor de partij gevoelige en belangrijke onderwerp. Daar moeten nieuwe, concrete voorstellen uit gaan rollen, waarbij D66 ook binnen het kabinet speelruimte zal moeten zien af te dwingen om die plannen erdoor te krijgen.

In 1966 begon D66. Het referendum was het belangrijkste verkiezingsitem. Nu schaffen ze dat referendum af, en gaan er vervolgens maar weer eens over zitten nadenken.

Zoveel nihilisme. Zoveel hypocrisie. Daar zijn werkelijk geen woorden voor. Misselijkmakend.

Door de VS en zijn stromannen hier moeten we Russen haten

Geert Wilders droeg, tijdens zijn bezoek aan Moskou, een speldje dat de Nederlandse Russische vriendschap zou uitdrukken en hij kreeg daarom vandaag de hele dag in de media stront over zich heen.  Want dit zou een belediging zijn voor de nabestaanden van MH17. Want het was toch bewezen dat ‘de Russen’ de MH17 hebben neergehaald.

Een Nederlands Kamerlid heeft niets te zoeken in Moskou, aldus de woordvoerder van de nabestaanden:

‘De voorzitter van de Stichting Vliegramp MH17 laat weten ,,Op zich is het al bijzonder dat een individueel Kamerlid het nodig vindt Rusland te zoeken. Dat terwijl de betrokkenheid van Rusland [bij MH17, red.] evident is.” Volgens hem is de actie van Wilders ‘ongepast’ en zo niet een ,,Verraad aan de nabestaanden, dat hij het nodig vindt ‘trots’ te zijn op de vriendschap.”’

Er is natuurlijk nog helemaal niets bewezen. Er is nog niet eens een datum vastgesteld voor een rechtszaak over MH17. We hebben het hier over het duurste recherche onderzoek sinds de oorlog, maar hard bewijs ligt er nog steeds niet op tafel. Dat weet iedereen ook wel. Maar de haat tegen de Russen  is zo groot dat iedere vorm van logica uit het raam gaat.

Voor zover ik weet, is Geert Wilders nooit afgeweken van het officiële Rutte standpunt dat de Russen schuldig zouden zijn. De PVV fractie heeft zich sowieso nooit kritisch geuit over het MH17 onderzoek.

Ook nu liet Wilders zich alleen in vredelievende termen uit op Twitter:

“Vrijdag nog een gesprek met de Russische vice-minister van BuZa. Maar vandaag met Vz Duma-cie BuZa al veel gemeenschappelijke uitdagingen besproken: handel, Oekraïne, EU/NAVO, sancties en islamisering EU. Heb uiteraard ook gezegd dat we volledige medewerking mbt MH17 verwachten.”

Of hij tweet er pragmatische, verstandige dingen over:

‘Rusland beleid kabinet is een ramp. Ophitsende leugens over Groot Rusland van VVD/Zijlstra, onverstandige uitbreiding NAVO/EU, sancties die onszelf raken enz. Dat moet anders. In ons belang. Rusland moet een partner worden ook in de strijd tegen islamterreur en massaimmigratie.’

Wat is hier nu kwetsend aan?

De houding van Wilders ten aanzien van Rusland is eigenlijk dezelfde als die van de Nederlandse regering ten aanzien van China: Blijf met ze in gesprek. Houd de mensenrechten op de agenda. Als het over China gaat, is het beleid van Nederland wel rationeel. Dan gaan handelsbelangen voor.

Nederland is een klein land als het gaat om militaire en politieke macht, maar een groot land als het gaat om economisch belang (Het Bruto Nationaal Product van heel Rusland staat gelijk aan het BNP van de Benelux) en er valt dus veel te winnen bij het aanhouden van goede, commerciële, banden met Rusland, en er is alleen maar te verliezen bij de huidige EU boycot tegen Rusland.

De Russische economie stelt op wereldniveau weinig voor.  Met een gezonde economische relatie met Rusland heeft Europa, en ook Nederland, alleen maar te winnen. Al was het maar doordat een groeiende Russische economie in het voordeel is van Europa.

Maar ten aanzien van Rusland lijken bij Nederland alle remmen los.

Alexander Pechtold zei onlangs over de Russen:

“Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.”

Let wel: Hij had het hier niet over het beleid van Poetin, maar hij had het over alle Russen: Dat zouden dus allemaal onverbeterlijke leugenaars zijn. Allemaal! Een domme en ronduit discriminerende uitlating. Enkele Russen in Nederland deden dan ook aangifte. Maar het OM lijkt niet geïnteresseerd om dit op te pakken. En de verontwaardiging in de media bleef uit. Zeggen dat alle Russen onverbeterlijke leugenaars zijn, is kennelijk ‘normaal’ . Dat zegt alles over het haatklimaat hier.

En dan was er nog de affaire Zijlstra:

‘Onder meer op een VVD-congres in mei 2016 waarschuwde Zijlstra zijn kiezers voor een oorlog met Rusland. ‘Ik was begin 2006 aanwezig in de datsja van Vladimir Poetin’, zegt Zijlstra in de toespraak die online nog circuleert. ‘Ik was medewerker. Ik was weggestopt achter in het zaaltje waarin het plaatsvond. Maar ik kon heel goed horen wat het antwoord van Vladimir Poetin was op de vraag wat hij verstond onder Groot Rusland. Want Groot Rusland is waar hij naar terug wil. En zijn antwoord was: dat is Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne en de Baltische Staten. En Kazachstan was nice to have.’

De opschepperige en alarmerende sensatie uitspraak op het VVD congres was gebaseerd op een leugen. De minister moest daarop aftreden. Maar is er iets van geleerd? Duidelijk niet. Zijlstra mocht gelogen hebben, dat Poetin streeft naar een Groot-Russische rijk, en dus een directe bedreiging zou vormen voor Europa, wordt domweg nog steeds aangenomen als een feit. Een feit dat nergens op is gebaseerd.

 

Marie-Thérèse Ter Haar leeft en werkt veel in Rusland en in Nederland. Ze sprak en spreekt continu Russen en Nederlanders, en constateert dat de vijandelijkheid aan beide kanten alleen maar toeneemt. Berichten in de media staan lijnrecht tegenover elkaar. Het is zo absurd, dat ook zij, als kenner, regelmatig aan het twijfelen wordt gebracht; is er nog wel ruimte voor enige nuance? Kunnen we nog wel een beetje normaal doen? Ze schreef daar onlangs een inzichtelijk boekje over: Rusland en het Westen: De Ontgoocheling.

Maar voor zo’n gematigd stemgeluid uit het midden lijkt in de media nauwelijks aandacht. Marie-Thérèse Ter Haar geeft continu lezingen in het land, maar in programma’s als Nieuwsuur en Buitenhof worden alleen Ruslandvreters als Hubert Smeets aan het woord gelaten.

In een recent, uitgebreid interview op de website Novini zei Marie-Thérèse Ter Haar:

‘Door de demonisering van Rusland begint er een draagvlak te ontstaan voor het voeren van een oorlog. Aan beide zijden.’

En dat lijkt me niet overdreven. De oververhitte sfeer is levensgevaarlijk. En totaal onnodig. Rusland streeft niet naar wereldheerschappij. De tijden van Stalin zijn allang voorbij. Rusland streeft hoogstens naar regionale dominantie. Wanneer het land meer in de Europese invloedssfeer getrokken zou worden, is dat uiteindelijk alleen maar positief voor iedereen.

Maar wie dat nu in Nederland zegt, is sowieso al een Poetin troll, of zoiets.

Waarom moeten we de Russen haten? Dat moet van de VS, stelt Marie-Thérèse Ter Haar terecht vast. Het is die stille lobby die uit de monden van Zijlstra en Pechtold klinkt:

China en Rusland zijn opkomende machten, en de VS willen die de kop indrukken omdat ze streven naar alleenheerschappij. Zie de Wolfowitz-doctrine die ik in mijn boek noem, en Project For A New American Century. Natuurlijk speelt ook de lobby van de Amerikaanse wapenindustrie een grote rol. Die heeft er belang bij dat de spanningen tussen Oost en West in stand worden gehouden.

Wij in Nederland worden meegezogen in dat Amerikaanse verhaal van gecreëerde vijanden. We kunnen kennelijk niet onze eigen koers bepalen.

Een huiveringwekkende gedachte. De Deep State in de VS heeft voordeel bij een oorlogsachtige toestand. Spanning brengt de wapenindustrie winst. Uiteraard zal zo’n oorlog nooit op Amerikaans grondgebied, maar wel op Europees grondgebied worden uitgevochten.

Marie-Thérèse Ter Haar: Rusland en het Westen: De Ontgoocheling.

 

 

 

Haagse chaos compleet. Wilders wint.

Door Joost Niemöller

Iedere dag blijkt het formatiekarretje waar Edith Schippers krampachtig aan staat te trekken, dieper in het mulle zand gezakt.

Combi met GroenLinks mislukt. SP wil niet met VVD. Bijna niemand wil met PVV. D66 wil niet met CU. PvdA haakt af.

Buma heeft het over een ‘impasse.’

Geen van de establishment partijen lijkt het aan te durven om in dit bij voorbaat lekke regeringsbootje te stappen. Schippers last een weekend ‘bedenktijd’ in, wat betekent: Nog meer achter de schermen, nog meer onduidelijkheid, nog meer vaagheid.

Nu kun je zeggen: Formeren met vier, of misschien wel meer partijen is bij voorbaat hondsmoeilijk, zo niet onmogelijk, omdat dan bij gebrek aan vertrouwen werkelijk alles dichtgetimmerd moet worden. Met als uitkomst geen beleid. Een beetje zoals dat in Brussel gebeurt.

Maar er is meer aan de hand. De formatiepoging met GroenLinks mislukte op het immigratiedossier. Zo werd althans naar buiten gecommuniceerd. De onderhandelende partijen bleven niettemin vriendschap naar buiten toe uitstralen, met als onderliggende boodschap: We komen er nu misschien niet uit, maar in een later stadium wellicht wel. Dat roept bij de niet mee onderhandelende partijen zoals de PvdA, en in mindere mate de CU, uiteraard wantrouwen op. En nu is er al bij voorbaat nauwelijks vriendelijkheid tussen D66 en CU. D66 ligt op ramkoers aangaande hun ‘voltooid leven’ agenda. Hoe ironisch in dit geval. En hoe ongeloofwaardig. Natuurlijk gaat het daar niet om. Een combinatie met de CU is simpelweg te zwak. Dat is alleen nog maar net iets minder zwak dan een minderheidskabinet VVD CDA D66.

Toch valt het moeilijk te geloven dat de ‘immigratie’ bij de eerste formatiepoging echt het breekpunt was. De betrokken partijen willen namelijk alles via de band van de EU spelen.  CDA en VVD zouden de internationale verdragen over asiel willen veranderen. GroenLinks zou daar tegen zijn. Maar dat voorstel is niet meer dan een lege huls, zolang het Nederlandse lidmaatschap van de EU op tafel blijft liggen. GroenLinks hoeft dus nergens bang voor te zijn. Binnen de EU kan geen enkel internationaal verdrag veranderd worden. EU wetgeving en asielwetgeving zijn tot in het oneindige verknoopt geraakt. Bovendien bestaat de wil er niet in Brussel. Een no go.

De enige weg naar een gezond immigratiebeleid is de Zwitserse weg. VVD en CDA komen niet eens in de buurt van dit denken.

Het lijkt er dus op dat het opheffen van de eerste formatieronde een strategisch spelletje is. In deze chaos wil niemand als eerste toehappen. Ook als Pechtold uiteindelijk toe zal stemmen in samenwerking met de ChristenUnie, zal dit niet leiden tot een vruchtbare samenwerking.

 

De ervaren politicus Wilders moet dit alles op afstand hebben zien aankomen. Het is ook een simpel rekensommetje: Immigratie is het grote onderwerp. Geen van de partijen, behalve de PVV en Forum voor Democratie, is bereid tot structurele stappen. Bovendien werd Wilders al bij voorbaat uitgesloten. Door de tweede partij uit te sluiten, heeft Rutte zich in een doodlopende straat gemanoeuvreerd.

En dan komen er volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen. Waaraan de PVV dit keer ruim gaat meedoen, om zo een revolte tegen de zittende macht te ontketenen. De Haagse elite kijkt met angst en beven tegen deze ontwikkelingen aan. Hun enige kans om dit te keren is een kabinet met de PVV om zo, volgens oud-Nederlandse gewoonte, de oppositie in te polderen. Wilders heeft nu natuurlijk helemaal geen zin om aan dit spelletje mee te doen. Uiteraard biedt hij zich nadrukkelijk aan voor onderhandelingen. In alle redelijkheid. Waartegen de onredelijkheid van de zittende macht staat. Besluitloos. Onmachtig.

Uiteindelijk zullen er toch grote stappen genomen moeten worden. Een referendum over de EU. Als Nederland daarover, in alle impasse, klaar voor is.

De toekomst van Nederland. Het is aan u.

Sinds de verkiezing van Trump, heb ik besloten peilingen niet meer serieus te nemen. Uit de peilingen zou nu al een week blijken dat Wilders wegzakt, dat Rutte stijgt en dat er een sterk groeiende populariteit zou zijn voor Pechtold dan wel Buma als premier. Afgaande op De Hond is een vier of vijf partijenkabinet zonder Wilders mogelijk, al wordt dit lastig in de Eerste Kamer. Lastig, maar niet onmogelijk omdat andere partijen een dergelijk kabinet zouden steunen om Wilders buiten de regering te houden. Gezien vanuit diezelfde redenatie zou ook een minderheidskabinet mogelijk zijn.

Indien Wilders inderdaad niet meer dan de de door De Hond voorspelde 25 zetels zou halen, zal ook snel het geluid in de media en de politiek verdwijnen, dat er recht gedaan moet worden aan het onbehagen onder de Nederlandse bevolking. Over dit ‘onbehagen’ zal dan gezegd worden dat het ‘meeviel’, er zal gezegd worden dat er met Europese samenwerking gewerkt zal worden aan ‘oplossingen’, er zal gezegd worden dat ‘het gevaar van het populisme’ gekeerd zou zijn door de Nederlandse consensus politiek.

De grenzen zullen open blijven.

De criminaliteit door niet-Westerse allochtonen zal toenemen, maar verborgen blijven, omdat de aangiften verder zullen afnemen.

De slechte schoolresultaten van allochtonen zullen verder verdoezeld worden door het bijstellen van de cijfers en het verlagen van de normen.

De werkloosheid onder Nederlanders zal toenemen, maar verborgen blijven in een mist van regelingen.

Goedkope Oost-Europeanen en moslims zullen het land meer en meer overnemen, en men doet er maar liever het zwijgen over toe.

De omvolking van Nederland zal in de beslissende fase komen: Niet meer terug te draaien.

Er zal een blijvende oorlogstoestand met Rusland gecreëerd worden.

Moslimaanslagen zullen toenemen, en zullen niet als dusdanig benoemd blijven.

De massamigratie uit zwart Afrika zal in een tempo raken dat nu nog niet voorstelbaar is.

Homo’s gaan ondergronds.

Vrouwen bedekken zich op straat om aanrandingen te voorkomen, en zullen zich meer en meer alleen nog in het gezelschap van hun man in de openbaarheid wagen.

Pedofilie en polygamie worden legaal.

Islamkritiek wordt strafbaar.

Het internet wordt aan banden gelegd.

Het Nederlands als taal verdwijnt.

De Nederlandse feestjes en rituelen worden verboden, vanwege hun ‘kolonialistische herkomst.’

De Nederlandse geschiedenis op scholen wordt afgeschaft.

Er komen steeds meer voorrangsregelingen voor allochtonen bij de overheid.

De Nederlandse veiligheidsdiensten komen in handen van moslims.
En zo verder.

De keuze is aan u.

Matthijs en Jeroen zijn bang. En terecht.

Door Joost Niemoller

Wat we nu al een week zien; de woedende, verwarde, verbijsterde, paniekerige Jeroen en Matthijs op de Nederlandse tv, die zichzelf en hun knechten bevragen over wat er toch aan de hand is met de wereld. Na Trump. Want dit zagen ze niet aankomen. Nee, dit zag ‘niemand’ aankomen. Dat wil zeggen ‘niemand’ onder ‘iedereen.’ Want ja, anderen bestaan er toch niet?

Wat is er aan de hand?

Wat is er aan de hand?

Wat is er aan de hand?

Daar gaat het steeds over. En werkelijk, ze hebben geen flauw benul.

Er komt ondertussen alleen maar onzin uit:

We moeten luisteren naar de Boze Blanke Man.

Misschien bestaat de Boze Blanke Man wel niet.

Of misschien toch wel.

Kunnen we Frans Bauer geen programma geven? Die begrijpt die mensen.

We doen het hartstikke goed hoor, kijk maar naar de kijkcijfers. Iedereen kijkt. Maar ze kijken niet naar alles. Ze kijken ook naar de Rijdende Rechter.

We vragen Wilders best wel hoor. Maar hij komt niet. Aan ons ligt het niet. Toch?

Eigenlijk zijn we geweldig. Want we bereiken heel veel mensen.

We moeten niet alleen kijken naar emoties. Wij brengen de feiten.

We zijn ook heel genuanceerd. Dat is misschien niet altijd even makkelijk voor de mensen.

Er is ook veel racisme. Daar moeten we op wijzen.

Wij zijn leuk en jong en trendy. Wij zijn op tv.

Misschien moeten we het beter uitleggen.

We kunnen toch niet achter een dijk leven?

Zwarte mensen zijn vaak echt gekwetst. Dat moeten we laten zien.

Moslims zijn vaak echt gekwetst. Dat moeten we laten zien.

Soms nodigen we toch wel degelijk een ‘vieze vuile nazilul’ uit?

En Fleur Agema. Die komt ook wel eens langs om te praten over de zorg. En dat horen we dan beleefd aan, toch?

Jesse Klaver heeft een interessante visie.

Sylvana Simons heeft een interessante visie.

Wouter Bos heeft een interessante visie.

Alexander Pechtold heeft een interessante visie.

Mark Rutte heeft een interessante visie.

Joop van de Ende heeft een interessante visie.

Peter R. de Vries heeft een hele interessante visie.

Het is heel naar voor ons dat we boze mail krijgen.

 

Je hoeft maar een paar programma’s van Matthijs en Jeroen te zien, om erachter te komen dat ze eigenlijk niet bijster slim zijn, en dat ze het wel heel erg met zichzelf getroffen hebben. Dat heet ook wel; ijdel. Is niet zo prettig om naar te kijken meestal. Ze zijn natuurlijk niet meer zo zeker van hun zaak en dat overschreeuwen ze nu steeds harder. Nu heeft hun baas van de NPO gezegd dat het misschien anders moet. En nu is er ook Trump. Dat zijn ergens wel een beetje dingetjes voor Jeroen en Matthijs. Maar ze kunnen maar een spelletje en dat is telkens dezelfde mensen in hun studio uitnodigen die ze bevestigen in wat ze doen.

En iedereen kijkt daarnaar. Toch? Toch? Nog maar een keertje de kijkcijfers checken dan. Ja, zakt weg, oke. Nou ja, sommigen  kijken naar de Rijdende Rechter. Misschien moeten we Frans Bauer een programma geven. Die kent die mensen.

Zelfs de Nederlandse politici dansen naar hun pijpen.

Ja, behalve Wilders dan. Die komt gewoon niet. Mmm… Dat is wel even een dingetje. Want stel nou he stel nou, dat wat er met Trump gebeurde, dat dat nu ook… Nah. Dat gelooft toch niemand. Nog maar eens even vragen aan de gasten aan tafel. Nah, dat gelooft niemand. Toch? Nee, ‘niemand.’ Want ‘iedereen’ weet dat Wilders niet met ‘oplossingen’ komt, dus dat wordt niets. Toch? Toch?

Luister niet meer naar wat Jeroen en Matthijs zeggen. Luister naar hun stemmen. Hoor hun angst.

Aanslagpleger Ansbach was de ideale Pechtold vluchteling

Door Joost Niemöller

Pechtold riep met de van hem bekende ferme aanpaktoon op een ‘actieplan vluchtelingen’ in te voeren. (PDF). En wel direct! Dit kabinet moest nu eens eindelijk visie vertonen! Aanpakken! En niet blijven hangen bij dat populistische geschreeuw van Wilders over testosteronbommen!

Pechtold sloeg de taal aan van Merkel: handen uit de mouwen! We kunnen het als we maar willen! Maar we moeten wel ‘realistisch’ blijven, niet? Deze mensen zullen blijven, dus laten we zo snel mogelijk beginnen met de integratie. Maar we moeten ook niet gekke Henkie zijn, dus snel een onderscheid maken tussen de echte vluchtelingen en de profiteurs. Niks mis met die mensen die de oorlog in Syrië ontvluchten. Maar die Nigeriaan hoort hier niet:

Het grootste deel van de asielzoekers dat aankomt in Nederland, is daadwerkelijk op de vlucht voor oorlogsgeweld en heeft dus recht op asiel. Dit geldt momenteel voor maar liefst 70% van de asielzoekers, vanwege het hoge aandeel Syriërs en Eritreërs. Maar de realiteit is dat er ook mensen bij zitten die niet vluchten voor geweld, maar die proberen te profiteren van deze noodsituatie. Er moet daarom eerder en beter onderscheid gemaakt worden tussen bijvoorbeeld een vluchtende Syrische moeder en een Nigeriaan op zoek naar een baan.

Hoe maken we dat onderscheid? Ach, dat kan toch heel eenvoudig:

D66 stelt voor dat asielzoekers bij registratie in Nederland een korte bandopname inspreken. Tolken kunnen deze opnames vervolgens analyseren om te bepalen waar iemand vandaan komt. Als dan blijkt dat iemand die beweert Syriër te zijn eigenlijk uit Egypte komt, of iemand die beweert Eritreeër te zijn eigenlijk Ethiopiër is, dan pikken we die eruit, onderzoeken we hoe het zit en of deze persoon inderdaad niet in aanmerking komt voor een asielstatus. Zo nee, dan sturen we hem of haar zo snel mogelijk terug naar het land van herkomst. Op die manier zitten er geen mensen in de noodopvang die daar niet horen.

Alleen echte Syriërs. En ze dan zo snel mogelijk laten integreren, door taalcursussen. Want we moeten ‘realistisch’ zijn: Deze mensen blijven. Hupsaké. Doorpakken. Niet doorzeuren over de problemen, maar kijken naar de oplossingen.

In de Duitse stad Ansbach blies zich afgelopen zondag een asielzoeker op. Hij voldeed aan alle voorwaarden van Pechtold:

De uit Aleppo afkomstige man stelde zich voor als een wiskundeleraar die zijn gezin had verloren en daarop had beslist zijn land te ontvluchten. Tegenover de camera’s toonde hij op zijn benen wat hij voorstelde als littekens van de ontploffing van obussen.

In een ander vraaggesprek vertelde hij samen met andere migranten slachtoffer te zijn van lokale afpersers die hem geld hadden afgetroggeld, in ruil voor de belofte van een onderkomen, maar die hem aan zijn lot overlieten.

Probleemloos was deze klootzak door de sneltest van Pechtold gekomen en hier had hij zijn gratis taalcursus kunnen doen om zijn slachtoffers nog beter uit te leggen dat ze dood moesten in naam van zijn religie, waarover we van Pechtold niet mogen spreken, want die heeft er niets mee te maken.

Zou Pechtold wel eens in zijn bedje liggen te woelen van al het kleverige bloed dat hij aan zijn handen heeft? Ik denk zomaar van niet.

Met je  ‘oplossingen.’

 

Dictator Pechtold bralt maar wat. Een tekstanalyse.

Door Joost Niemoller

Vandaag gaf Pechtold een interview een het dagblad Trouw. Een goede aanleiding om zijn woorden eens te analyseren:

Bent u niet vooral geschrokken van de onvrede zelf?

“Wat nu dreigt is dat we door het vele praten over de mensen met onvrede, te weinig praten over de oplossing. Ik vind het triest dat het debat nu alweer wordt teruggebracht tot de vraag of er in Nederland ook een referendum moet komen. Ik hoor VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra daar al ruimte voor laten.”

Pechtold geeft geen antwoord op de vraag. Hij benoemt de onvrede niet, hij analyseert deze ook niet. Dat is typisch. Wil je de onvrede begrijpen, dan moet je de onderliggende problemen begrijpen. Of je moet zeggen dat die onvrede nergens op gebaseerd is, en dan dien je dat ook te analyseren, dat wil zeggen met feiten onderbouwen. Pechtold doet niets van dat alles, en ontwijkt de vraag. Hij wil het hebben over de ‘oplossing’ zonder het ‘probleem’ te benoemen. Zo’n manier van praten is natuurlijk ontdaan van iedere logica. Het is reclamepraat. Het is populisme.

Dan de kwestie van het referendum in Nederland. Niemand brengt de vraag over de onvrede terug naar de vraag over een referendum. Wel is duidelijk dat een deel van de onvrede te maken heeft met de uitholling van de democratie door de EU. Dat probleem kan inderdaad deels worden opgelost door een referendum. Maar omdat Pechtold weigert de onvrede te benoemen, komt hij er hier ook met een retorisch handigheidje mee weg, door het referendum juist te benoemen als een manier om het niet over het ongenoegen te hebben. Iets wat hij juist zelf niet doet!

Hoe kan de politiek dan de onvrede wegnemen?
“Door het bestrijden van populisme en feitenvrije politiek.

De interviewer van Trouw laat het punt liggen dat Pechtold de onvrede niet analyseert. Hij gaat kritiekloos mee met de retoriek van Pechtold en die is dat er een ‘oplossing’ zou moeten komen voor een niet benoemd probleem. Het wordt Pechtold dus erg makkelijk gemaakt door Trouw.

Kennelijk hangt ‘het populisme’ volgens Pechtold dus samen met dit ongenoegen, en kunnen we door dit populisme te bestrijden ook het ongenoegen bestrijden. Waarschijnlijk bedoelt Pechtold hier niet het populisme dat hij zelf bedrijft, zoals net door mij aangetoond. Populisme is, zoals iedereen kan zien die zich er even in verdiept, niets meer dan een stijlfiguur in de politiek, en het is hoogstens een reactie op het ongenoegen. Het is niet het ongenoegen zelf. En wat dit ongenoegen zou mogen zijn, daar komen we door Pechtold niet achter, omdat hijzelf te zeer een populist is om het te omschrijven. Zijn bewering dat het ongenoegen zou worden bestreden door het populisme te bestrijden, is niets meer dan lucht op lucht gestapeld. Natuurlijk weet hij dit. En Trouw weet dit. Maar ze laten het maar zo.

En dan heeft Pechtold het over ‘feitenvrij’. Maar als er iemand ‘feitenvrij’ is, dan dus juist hij. Dat blijkt niet alleen hier, dat zal het hele interview door blijken.

Er is vooral veel steviger weerwoord nodig op types als Wilders maar ook op VVD’ers en soms CDA’ers die elke keer maar afgeven op Europa. Alsof Europa levertraan is! Ik neem Rutte kwalijk hoe hij daarin is mee is gegaan, met idiote beloftes, bij de vorige verkiezingen, zoals dat er geen geld meer zou gaan naar de Grieken. Dát heeft gemaakt dat mensen het gevoel hebben dat Europa een probleem is in plaats van de oplossing. Dát moet anders.

Een stevig weerwoord op Wilders? Wat bedoelt Pechtold daarmee? Het klinkt ferm, maar het is een volkomen lege opmerking. Het is niet meer dan populisme, aangezien hij niet ingaat op iets dat Wilders gezegd zou hebben. Het is bovendien grootspraak, omdat Wilders er zelf niet bij zit om hem tegenwicht te bieden. En dat we van Trouw geen tegenwicht kunnen verwachten, is inmiddels al duidelijk.

In een lange litanie op Rutte, geeft Pechtold nu ineens zijn eigen draai aan de onvrede. Deze zou komen omdat Rutte een belofte had gedaan over Griekenland die hij niet na kwam. Daarmee stelt Pechtold dus impliciet, dat dit geen werkelijke onvrede is, maar dat deze alleen ontstaat door liegende politici als Rutte. Nu, dat Rutte loog, daaraan geen twijfel. Maar die verkiezingsleugen van Rutte was een reactie op dat ongenoegen dat Pechtold niet wilde analyseren. Het is hier ook duidelijk wat een deel van dat ongenoegen is: Dat is dat de EU het probleem met Griekenland heeft veroorzaakt en niet in staat is om dit op te lossen. Overigens blijft Pechtold het steevast over ‘Europa’ hebben, waar hij de EU bedoelt. Een retorische truc die niet wordt gecorrigeerd door Trouw.

Denkt er nu werkelijk iemand dat je terrorisme kunt bestrijden landje voor landje? Of het vluchtelingenvraagstuk, of de klimaatverandering? Je kan het alleen samen oplossen. Dat verhaal moet weer veel duidelijker worden verteld.

Pechtold spreekt hier denigrerend over ‘landje.’ Toch zijn het nog steeds deze ‘landjes’ die de hoekstenen vormen voor onze huidige welvaart en beschaving. Kennelijk zijn ‘landjes’ voor Pechtold iets om maar snel aan voorbij te gaan. Een relikwie van het verleden. Waar baseert hij die gedachte op? Waarom wordt hem over deze achteloze vaststelling geen vraag gesteld? Heeft Pechtold het alleenrecht over de loop van de geschiedenis?

Hierna noemt Pechtold een aantal globale problemen. Daartoe zou samenwerking nodig zijn. Nu is het duidelijk dat voor een aantal van die problemen, zoals het door Pechtold benoemde ‘vluchtelingenvraagstuk’, dat in werkelijkheid een probleem is van illegale immigratie, nu juist door de EU geen oplossing wordt geboden. Integendeel, hier is de EU, die in werkelijkheid het open grenzen beleid van Merkel was, nu juist de oorzaak van het probleem. Dit is voor iedereen zichtbaar, maar de populist Pechtold zwijgt erover. En de lakei-krant Trouw vraagt er niet over door.

Wat is er zo gevaarlijk aan een referendum? Het peilt toch de wens van de kiezers?
“Omdat het onderwerp onzinnig is. Een leave heeft volstrekt onduidelijke en onvoorspelbare gevolgen. Waarover stem je dan?

Kennelijk vindt Pechtold een referendum onzinnig als het een vraag betreft waarvan we de gevolgen niet kunnen overzien. Nu is dit het geval bij iedere politieke vraag. Sluit Pechtold het referendum als democratisch middel dus principieel uit? Ja. Waarom stelt Trouw niet de vraag hoe het komt dat Pechtold het oprichtingsprincipe van zijn partij zomaar overboord gooit?

En daarbij: dankzij de EU is er vrede en veiligheid, en daardoor welvaart in Europa. Dat is een proces geweest van zeventig jaar democratische besluitvorming tussen de landen, in kleine stapjes.

Is er vrede en welvaart in Europa dankzij de EU? Pechtold stelt dat plompverloren en daarmee brengt hij dus de hele naoorlogse geschiedenis terug tot een bestuursvorm die er maar voor een klein deel van diezelfde geschiedenisperiode was. Op basis van welke feiten doet hij dat? Het is zomaar een slag in de lucht. Het is retoriek. Het is populisme. Maar bij Trouw vonden ze het allemaal wel best.

Dat gaan we toch niet in een referendum over de schutting gooien door een simpele vraag te stellen met één nee of ja? Zelfs om een letter in de Grondwet gewijzigd te krijgen heb je in dit land een tweederde meerderheid nodig, in beide Kamers.

Hier stapt Pechtold met een reuzenstap over de beginvraag heen. Is aan de Europese bevolking ooit met een simpel ja of nee voorgelegd om die EU ooit te willen? Wat rechtvaardigt het idee dat die kleine stapjes goedkeuring geven aan zo’n grote stap? Waarom is de noodrem weggegooid?

Daar ga ik het land niet aan blootstellen.

Hier spreekt de regent. De dictator.

Dat is een ‘Wilders-referendum’, waarin alleen dingen worden afgebroken, zonder alternatief. Dat blijkt nu ook bij de Britten.

Het alternatief is gewoon wat we altijd al gehad hadden. Een soeverein land. De stap in het duister is nu juist de EU, die nu op alle punten blijkt te falen. En wat blijkt er bij de Britten? Er blijkt nog helemaal niks. Er blijkt hoogstens dat de zittende politiek niet voorbereid lijkt te zijn op democratie, vandaar dat Labour uit elkaar valt, en mogelijk de conservatieven. Maar dat is gewoon de partijpolitiek van een vermolmd stelsel, dat al jaren aan herziening toe is. O, he, wacht, was dat niet ooit een van de redenen om D66 op te richten?

Hoe kan D66, dat voor directe democratie is, tegen een referendum zijn?
“Dat is zo’n misverstand: alsof wij elk referendum toejuichen. Wij zijn voor een correctief referendum, als onderdeel van een wetgevingsproces. Wat hier wordt gevraagd, is iets heel anders. Ik zal daar niet aan meewerken. Niet vanavond in de Kamer, of later dit jaar. En nog belangrijker: ook niet in een toekomstig kabinet.

Hier liegt en draait Pechtold zo erg dat hij scheel ziet. Er bestaat in Nederland helemaal geen referendum dat zomaar uit de volkswil op kan borrelen. Er is maar een optie: Het kabinet dient een wet in, al dan niet daartoe opgeroepen door de Tweede Kamer. Over die wet kan vervolgens, als kabinet en Kamer dat willen, een referendum gehouden worden. Of als de bevolking dat wil, zoals bij het associatieverdrag voor Oekraine. Maar tegen dat referendum was Pechtold ook al!

Iets anders ligt niet op tafel, en er is dus ook niets waarover Pechtold het hier heeft.

Is weerwoord geven belangrijker dan luisteren naar onvrede?
“Dat denk ik zeker.

Hier zegt Pechtold dus dat luisteren naar de onvrede niet nodig is. Politici hoeven niet te luisteren in zijn optiek. Ze hoeven slechts te zenden. Pechtold, leider van Democraten 66, geeft dus gewoon toe dat hij in zijn ziel geen democraat is, maar een dictator.

Waarom altijd maar dat gezeur over Europa bij de VVD? Altijd dat dédain voor de EU? Als de VVD en het CDA vaker aan mensen durven laten zien waar Europa voor staat, zou er minder onvrede zijn. Ik zeg: de democratische middenpartijen zijn sterker dan de populisten. Als ze maar weerwoord durven geven. We moeten de populisten bestrijden op hun zwakke punt, namelijk dat ze geen oplossingen hebben, dat ze alleen maar afbreken, dat ze onzin vertellen. Dat is in Groot-Britannië nu wel gebleken.

Hier herhaalt Pechtold de bovenstaande populistische frases alleen maar. Zou leuk zijn als Trouw even zei; ‘Ja Pechtold, dat weten we nu wel.’

Heeft de politiek zitten slapen?
“Misschien was dit wel de wake-up call die we nodig hadden. We hebben vijftien jaar het debat laten gijzelen door populisten als Wilders en meehuilers als Rutte, die alsmaar suggereren dat in ‘minder Europa’ een oplossing ligt.

Ook slechts een herhaling van het bovenstaande populisme.

Natuurlijk moeten we mensen bij de hand nemen, hun angsten serieus nemen als ze het gevoel hebben dat het met Europa te snel gaat.

Mensen bij de hand nemen? In welke tijd leeft de dictator Pechtold? In de tijd van Calvijn?

Maar de onvrede krijgt nu wel heel veel aandacht.

Niet door Pechtold. Hij heeft er in het hele interview nog geen enkele inhoudelijke zin aan besteed, en wil die onvrede dus niet herkennen. Met z’n ‘oplossingen’

We leven op een van de mooiste plekken van de wereld, maar doen of alles naar de verdoemenis gaat.

Dat is nu juist het probleem, Pechtold. Dat we in zo’n mooi deel van de wereld leven en dat dit door de welbewuste omvolking van de huidige Duitse heersers om zeep wordt geholpen. We hebben heel veel te verliezen in die ‘landjes’!

Europa is het probleem niet. Populisme is het probleem.

Nee, Pechtold, ik zeg het nog maar eens; Europa is prachtig, de EU is het probleem. Weet u ook wel, maar u liegt er liever over. Want u weet; die EU is niet zo populaire term. Beter erover zwijgen.

Dus als Wilders er een thema van wil maken in de verkiezingen: kom maar op. De Brexit geeft me weer energie om terug te vechten.

Leuk dat u zichzelf moed in zit te praten, maar waarom moeten wij dit weten? Zeg liever wat inhoudelijks, want dat heeft u in dit hele interview geen enkele keer gedaan. Zoals het een echte populist betaamt.

Gevaarlijk! Dictaat associatieverdrag stuurt aan op conflict met Rusland

Gastbijdrage van Willem Ruitenberg

De Tweede Kamer kon alleen ja of nee zeggen tegen het associatieverdrag Oekraïne. Men kon niets wijzigen. Pechtold erkende dat hij het verdrag niet had gelezen. Dus in dit referendum heeft u als kiezer dezelfde positie als een Kamerlid: het gaat niet om de exacte tekst, daar heb je geen invloed op. De keuze is ben ik voor of tegen de gevolgen van dit verdrag. En nu komt het probleem: wat zijn de gevolgen van dit verdrag. Niemand die het met zekerheid weet.

Het verdrag bevat een brei aan tekst, vaak in de EU geheimtaal, zoals:

“Rekening houdend met de nauwe historische betrekkingen en de steeds nauwere banden tussen de partijen, en met hun wens om de betrekkingen nog uit te breiden en te versterken op ambitieuze en innoverende wijze;” (overweging 1 van de overeenkomst)

Het is natuurlijk bullshit wat hier staat. We hebben ook historische betrekkingen met China en we willen ook de banden bevorderen. Dat wil je met ieder land. De vraag is hoe nauw moeten die banden worden. Volgens het verdrag heel nauw, dus zeg maar in EU-geheimtaal: zoals met een EU-lidstaat. Willen we dat?

Nog meer geheimtaal:

Zich ervan bewust dat Oekraïne als Europees land een gezamenlijke geschiedenis en gemeenschappelijke waarden deelt met de lidstaten van de Europese Unie en bereid is deze waarden te bevorderen;” (overweging 3)

Welke gemeenschappelijke waarden? Dat zijn waarden als “eerbiediging van de democratische beginselen, de rechtsstaat, goed bestuur, mensenrechten en fundamentele vrijheden,” overweging 2 van de overeenkomst

Als we die waarden delen, waarom gelden die dan niet nu al in de praktijk in Oekraïne? Hier zit precies het probleem, de EU schrijft wat wenselijk is op en denkt dan dat het de werkelijkheid is. We hebben in de EU wel vage gemeenschappelijke waarden, zoals democratie en vrijheid van meningsuiting, maar de toepassing verschilt per land. Hier geldt ook dat het venijn in het detail zit. Een simpel voorbeeld: de antifascisten (antifa) zeggen op te komen voor de democratie en Pegida zegt dat ook. Ze hebben dus een waardengemeenschap, aanhangers van de democratie. Zo is het in de EU ook, maar wiens interpretatie van democratie geldt? En bedenk, waar interpretatieverschillen mogelijk zijn, daar is ruzie.

Deze onduidelijkheid geldt ook voor de regels van de EU. Die zijn liefst zo vaag mogelijk opdat iedereen het eens is met de tekst. Maar ze hebben wel allemaal een andere interpretatie van de tekst. Daarom werkt de EU niet als het erop aankomt. Ieder geeft zijn eigen interpretatie van de regels. Dan hebben we ineens niet meer een waardengemeenschap. Of misschien een zoals antifa en Pegida hebben. Dat werkt dus niet.

Wij burgers vertrouwen de rechtsbescherming van de EU niet meer. Het staat te ver af van onze Nederlandse normen. Daar komt bij dat het EU-verdrag feitelijk niet veranderd kan worden omdat het als een kaartenhuis is, verander je iets, dan stort de zaak in elkaar. De lidstaten houden elkaar vast in een dodelijke omhelzing. Niemand durft verdragswijziging voor te stellen. Hoe verstard wil je het hebben?

Omdat we de EU niet meer vertrouwen, vertrouwen we ook niet de mooie vergezichten (lees: gevolgen) die de EU schetst over het associatieverdrag.

Natuurlijk heeft het verdrag gevolgen, welke zijn die?

De verhouding met Rusland

De Europese Commissie krijgt een grotere rol

De import /export wordt groter

Visumvrij reizen voor  44 miljoen Oekraïners wordt mogelijk

Harmonisering van het veiligheidsbeleid, dat wil zeggen defensiebeleid.

In het verdrag staat geen woord over Rusland. In de Memorie van Toelichting ook niet. Terwijl Rusland aangeeft moeite te hebben met dit verdrag. Dan moet je daar overwegingen aan wijden. Gesteld dat Engeland ons veel geld en allerlei voordelen biedt als wij ons eenzijdig op Engeland richten en ons afwenden van Duitsland, zeg maar mee gaan in een Brexit. Zouden dan de gevolgen van de verhouding met Duitsland niet een belangrijk punt zijn in de besluitvorming van Engeland zijn? Er is spanning tussen het westen en Rusland, en juist dan hebben we de plicht zorgvuldig rekening te houden met de opvattingen van Rusland. En zo goed als Duitsland er de pest in zou hebben als we als volledig van dat land zouden afkeren, zo heeft Rusland dat heel begrijpelijk ook met dit associatieverdrag.

Het is de EU te verwijten dat men de onvrede van Rusland bevordert. En als daarbij komt dat de EU bestuurlijk en juridisch niet te vertrouwen is, moeten we de EU niet een grote rol laten spelen voorbij de eigen grenzen.

Dit een belangrijke overweging om tegen het verdrag te zijn.

 

 

 

Prestigieus nieuw onderzoek: ‘Vluchtelingen’ leveren geen economische bijdrage.

Door Joost Niemöller

Ook in de Duitse media begint nu heel voorzichtig het besef te dagen dat het niet waar is wat Merkel zegt omdat ze het gelooft.  De zogenaamde vluchtelingen die in onvoorstelbare massa’s afgelopen jaar Duitsland zijn binnen gedrongen en die niet aflatend blijven binnen dringen, zijn niet goed voor de vergrijzing, zijn niet goed voor de arbeidsmarkt, zijn helemaal nergens goed voor, behalve voor het dempen van het oneindige, zieke, schuldgevoel waaronder de Duitsers lijden; ze moeten iets goed maken aan dat verschrikkelijke verleden. Je zou dan zeggen: Help de Joden. Maar, ze helpen massaal de grootste vijand van de Joden, de moslims. En draaien zichzelf een rad voor ogen. Bijvoorbeeld door te zeggen dat het goed is voor de economie.

Natuurlijk, meer dan een miljoen Duitsers lazen in 2010 het boek Deutschland schafft sich ab van Thilo Sarrazin, en zij kennen dus de feiten: het zijn de allochtonen die de Duitse maatschappij economisch (maar vooral cultureel) onderuit trekken. Sarrazin werd in diezelfde media uitgekotst, maar zijn boodschap bleef overeind. Ook de invloedrijke Duitse econoom Hans Werner Sinn laat met regelmaat zijn stem horen in de Duitse media. En wat hij zegt, dat is duidelijk zat:

Door de bank genomen zullen ze minder dan gemiddeld verdienen, en in een sociaaldemocratie als de Duitse is het gevolg daarvan dat ze netto-ontvangers blijven. De Duitse welkomstpolitiek is alleen op humanitaire gronden te rechtvaardigen.

Vandaag opent de belangrijke Duitse krant Die Welt met een artikel dat er alleen al gezien de kop niet om liegt:

‘Waarom vluchtelingen het probleem met de vaklieden niet oplossen.’

 Die Welt baseert zich op een groot nieuw onderzoek van het Institut der Deutschen Wirtschaft, het IW.

Wat dit instituut zegt, is precies wat de econoom Sinn zegt: Er is geen economisch argument voor de komst van de ‘vluchtelingen’:

Deutschland ist zwar auf mehr Fachkräfte aus dem Ausland angewiesen. Doch die Flüchtlingsmigration ist vor allem eine humanitäre Aufgabe. Vielen Flüchtlingen fehlt die nötige Qualifikation, weshalb sie allein das demografische Problem am Arbeitsmarkt nicht lösen werden.

Voor de Duitse industrie, die een hoog technologisch niveau heeft, zijn de Syriërs, Irakezen, Afghanen en Eritreeërs die de bulk uitmaken van de ‘vluchtelingen’, van nul en generlei waarde. In 2015 vonden slechts driehonderd academisch geschoolde vaklieden een plaats in de Duitse industrie. De immigranten die wel een rol spelen voor de Duitse economie komen uit Frankrijk en India. Het meest positieve cijfer valt nog te geven over de artsen uit Syrië. Zo’n 1500 artsen in Duitsland komen uit Syrië. Of zij zich ook tussen de ‘vluchtelingen’ bevonden, wordt niet vermeld, maar ga er maar vanuit dat zij destijds als gewone arbeidsmigranten kwamen.

IW-Untersuchungen zeigen zudem, dass 44 Prozent der beschäftigten Syrer, Iraker, Afghanen und Eritreer lediglich eine Helfertätigkeit haben. Flüchtlinge arbeiten kaum in Engpassberufen: Mitte 2015 stammten gerade einmal 300 akademische Fachkräfte im industrienahen Bereich aus diesen vier Ländern. „Das ist nicht verwunderlich, denn in Syrien, dem Irak, Afghanistan und Eritrea spielt die Industrie kaum eine Rolle“, erklärt IW-Direktor Michael Hüther. Zum Vergleich: Die meisten ausländischen Fachkräfte in diesem Bereich stellen Franzosen und Inder mit 5.200 beziehungsweise 5.000 Beschäftigten in Deutschland. Im Gesundheitswesen stammen immerhin 1.500 Ärzte aus dem Bürgerkriegsland Syrien – damit ist jeder zwanzigste ausländische angestellte Arzt in Deutschland Syrer.

Hier vindt u het volledige onderzoek.

Misschien aardig om Rutte en Pechtold eens om de oren te slaan wanneer ze weer beginnen over de ingenieurs en tandartsen die onze economie gaan verrijken vanaf die bootjes. Of wanneer er weer eens een linkse rommelwetenschapper op de Nederlandse tv verschijnt, om wat te goochelen met statistische cijfers.

Rutte genomen door brute afperser Erdogan

Door Joost Niemöller

Misschien nog eens goed te kijken naar het bericht dat enkele dagen geleden verscheen op de website van het Ministerie van Algemene Zaken:

Minister-president Rutte ontvangt woensdag 10 februari 2016 minister-president Davutoğlu van Turkije voor een werklunch op het Catshuis.

De ontmoeting vindt plaats in het kader van het Nederlands EU-voorzitterschap. Minister-president Rutte en minister-president Davutoğlu spreken onder andere over de goede betrekkingen tussen Nederland en Turkije, de onrust in de regio en de aanpak van de vluchtelingenproblematiek. Turkije en de Europese Unie werken aan de implementatie van een gezamenlijk actieplan om de migratiestroom in te dammen en de opvang in de regio te verbeteren.

De twee spraken dus onder andere ‘over de goede betrekkingen tussen Nederland en Turkije.’ Als de betrekkingen zo goed waren, dan was er niets te bespreken, toch? De leugen zit dus al in de verwoording zelf. Let ook op het bekende leeghoofdige gekraai van Rutte:  ‘Turkije en de Europese Unie werken aan de implementatie van een gezamenlijk actieplan om de migratiestroom in te dammen en de opvang in de regio te verbeteren.’

Wie denkt Rutte hier nu nog voor de gek te houden met zijn geveinsde daadkracht? Waarschijnlijk alleen nog zichzelf, zo bleek ook gisteren in het Kamerdebat. Zelfs EU gelovige Pechtold was ineens kritisch. Na afloop van het overleg met Davutoğlu poseerde Rutte superblij voor de krantenfoto en kondigde aan dat er nu al resultaten waren omdat Turkije de vluchtelingenstroom aan het indammen zou zijn.

In werkelijkheid perst Erdogan de EU bruut af. Hij wil geld. Veel geld. In ruil daarvoor doet hij soms wat. Soms niet wat. Door aan Rutte te laten zien dat er tijdelijk iets gedaan zou zijn aan de illegale migranten die massaal vanuit de Turkse kust met bootjes naar het EU paradijs varen, liet zetbaas Davutoğlu dus aan Rutte zien dat de Turken de kraan kunnen dichtdraaien en opendraaien. Het is maar net hoe je het hebben wil. Betalen! En Rutte, die als tijdelijke EU voorzitter zo graag wil scoren, tuint er met open ogen in.

Eergisteren besteedde ik aandacht aan een gelekt document waaruit bleek dat Erdogan in de onderhandelingen met de EU botte afpersingstechnieken hanteert. In de Duitse pers is er aandacht voor. In de Nederlandse pers totaal niet. Wel wapperde Wilders er gisteren mee in het Kamerdebat over de asielmigratie.  Wilders legde daarmee de ware aard van Erdogan bloot. Maar het werd genegeerd.

En Erdogan schaamt zich daar totaal niet voor. Vandaag liet hij trots weten dat dit gelekte document echt is. Erdogan weet dat hij met de enorme voorraden illegale migranten in zijn hand alle kaarten in handen heeft. Hij kan ermee doen en laten wat hij wil. Achter de rug van andere EU landen om maakt hij geheime afspraken met bijvoorbeeld Merkel voor de doorvoer van nog eens enorme aantallen naar Duitsland. De woedende premier van Hongarije, Orbán, onthulde dat.

Er zijn voor Erdogan inmiddels vele deuren om door te rammen. De deur van Merkel is al wagenwijd open geramd. en zo te horen vindt ze het alleen maar lekker en smeekt zo om meer. De slaafse bakvis Rutte giechelt over de ‘goede betrekkingen’ met Turkije.

Onze ‘leiders.’ Het is om je dood te schamen.

 

 

 

 

 

« Oudere berichten

Thema door Anders NorénOmhoog ↑