Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in 2009.

In 2009 was Lodewijk Asscher (PvdA) onderwijswethouder in Amsterdam. Hij maakte in dat jaar de leerprestaties van de Amsterdamse basisscholen openbaar. De stad had maar liefst 65 zeer zwakke scholen en er werd massaal gefraudeerd met de Citotoets. De wethouder greep in. Hij voerde de Asschernorm’ in om scholen te beoordelen. Zeer tegen de zin van de schoolbesturen. Komt de overheid door de ‘Asschernorm’ ongewild in het kamp van Wilders?

Door Bernadette de Wit

Dat was even schrikken in kringen van verplegers die voor onderwijzers doorgaan. De Amsterdamse onderwijswetwethouder Asscher gaf in november 2009  de prestaties van alle basisscholen vrij en daaruit bleek dat de stad  tientallen zéér zwakke scholen telt. Vreemd genoeg rapporteert de onderwijsinspectie niet over de Citoscore. Kennelijk was het niet de bedoeling dat ouders de kwaliteit van scholen beoordelen als ze een school voor hun kind zoeken?

Plotseling voelden de juffen, meesters en besturen zich naakt voor het schoolbord staan. De nieuwe kleren van de keizer – na jarenlange soosjalistiese onderwijshervormingen mogen thans in de klaslokalen alle hobby’s van de cultuurrelativistische en milieubewuste elite worden uitgeleefd – boden geen bescherming meer.

Wat al gauw de ‘Asschernorm’ ging heten, bestaat uit drie harde criteria waarmee over het bestaansrecht van een basisschool kan worden geoordeeld:

  1. De minimale Citoscore van de school is 534 (drie punten onder het Amsterdamse gemiddelde; hiermee kun je nog nét naar de mavo, ofwel vmbo-T).
  2. Niet meer dan 20 procent van de leerlingen in groep 8 heeft een leerachterstand van anderhalf jaar of langer.
  3. Ten minste een kwart van de leerlingen stroomt door naar havo of vwo.

In 2009 voldeden slechts 95 van de 208 Amsterdamse basisscholen aan deze drie criteria. Anders gezegd: ruim de helft voldoet er niet aan.

Citofraude
Niet verbazingwekkend kregen de schoolbesturen na de aankondiging van de wethouder een tantrum. Jarenlang was hun wanprestatie gedoogd door de onderwijsinspectie en opeens zouden ze beter hun werk moeten doen! ‘Nu moeten we al aan twee normen voldoen,’ huilden ze tegen een Trouw-verslaggever. ‘Wat denkt u dat dit voor de medewerkers en de ouders op die scholen betekent?’

Tja, voor de medewerkers betekent het dat ze weer ouderwets moeten gaan lesgeven. In taal en rekenen. De ouders zijn natuurlijk al die jaren genaaid. Op hen kom ik nog terug, daar ligt een probleem dat Asscher niet onderkende. In elk geval moge duidelijk zijn dat scholen in Vogelaarwijken, die jaar in, jaar leerlingen uit ongeletterde immigrantenmilieus hebben aangenomen, nauwelijks aan de eerste norm kunnen voldoen.

De tweede norm stelt een maximum aan het aantal zwakke leerlingen, van wie de Citoscore niet meetelt in de eindscore van de school. Er zijn zelfs al scholen waar de helft van de uitslagen niet in de schoolscore zichtbaar is! Wikipedia over de Citofraude (mijn cursivering, BdW):

Veel Amsterdamse scholen met veel allochtone leerlingen moesten echt overgehaald worden [om mee te doen aan de verplichte Citotoets, BdW]. Nog steeds proberen scholen hun gemiddelde score te verhogen door niet alle leerlingen aan de Cito Eindtoets Basisonderwijs deel te laten nemen. In Amsterdam doet gemiddeld een kwart van de leerlingen niet mee en dit percentage neemt jaarlijks toe. Reden daarvoor is dat ook zonder toets al bekend is dat deze leerlingen te laag zouden scoren. (…) Een lage score haalt het gemiddelde van de school naar beneden en men denkt dat een lage score demotiverend werkt. (…) Redenen voor een lage score kunnen zijn: een te laag IQ, emotionele en gedragsproblemen, taalachterstanden en slecht onderwijs

Verbijsterend dat deze Citofraude, waarmee de overheid in feite zowel de maatschappelijke als de materiële kosten van de immigratie kan wegmoffelen, zo lang is gedoogd!

Kinderen de dupe
In een interview in Het Parool droop Asscher alweer van begrip voor de wantoestanden in het onderwijs: ‘Soms heeft een school een buitengewoon goed verhaal: dat ze bijvoorbeeld heel veel zorgleerlingen hebben aangenomen en die goed begeleiden. Zo heeft een van de scholen in Nieuw West [een Vogelaarwijk, BdW] bijvoorbeeld heel veel kinderen van een opvanghuis van tiener- en alleenstaande moeders. Achter zulke cijfers zitten  mensen van vlees en bloed.’

Maar de bedoeling van Asschers norm is toch dat óók ‘mensen van vlees en bloed’ aan het einde van de basisschool een beetje kunnen rekenen, lezen en schrijven, de belangrijkste landen, steden, zeeën, rivieren en gebergten kunnen aanwijzen op een kaart en iets van de vaderlandse geschiedenis weten?

Ik heb met deze kinderen te doen. Ze zijn de dupe van de domme beslissing van hun ouders om in Nederland te blijven, in plaats van terug of verder te gaan, zoals het hoort na een mislukte emigratiepoging.

Eén ding is zeker: voorlopig zullen die mensen van vlees en bloed in groten getale aan de schoolpoort blijven kloppen. De wethouder weet dat zelf ook: ‘Het siert scholen als ze veel zorgleerlingen aannemen en heel goed zijn in de begeleiding van die kinderen. Maar er is een kritisch punt. Daarom maak ik me ook grote zorgen over “passend” onderwijs dat scholen verplicht aan nog meer zorgleerlingen goed onderwijs te bieden.’

Met deze wollige taal bedoelde Asscher dat de multiculturele Pleegzuster Bloedwijn-mentaliteit van schoolbesturen een onhoudbare toestand heeft geschapen. Met zorgleerlingen bedoelt hij leerlingen uit de Derde Wereld.

Verplegen of lesgeven
Laten we een gedachtenexperiment uitvoeren. Vanaf morgen stoppen de zwakke Amsterdamse scholen met verplegen en zetten ze alles op alles om aan de Asschernormen te voldoen. Tegen de wethouder zeggen ze: wij gaan weer lesgeven en kunnen dus niet langer de hoogste voorrang geven aan de begeleiding van zorgleerlingen (een eufemisme voor veelal allochtone leerlingen met een laag IQ, en dat is een voorspeller voor schooluitval, tienermoederschap en criminaliteit).

Hoe gaat dit dan in de praktijk?

We gaan naar de Bijlmer. Een Ghanese schoonmaakster brengt haar vierjarige kind naar de buurtschool. Deze school haalt geen van de drie normen van Asscher. De helft van de kinderen doet niet mee aan de Citotoets en de uitslag van de meeste leerlingen in andere helft wordt verdonkeremaand in de Citoschoolscore. 80 procent stroomt door naar het vmbo. De overige 20 procent gaat naar de praktijkschool (voor zwakbegaafden) of het leerwegondersteunend onderwijs, voor kinderen met gedragsproblemen. De overgrote meerderheid van die 80 procent blijkt naar de laagste twee richtingen van het vmbo te gaan. Er gaan nauwelijks nog leerlingen naar de mavo. Deze school heeft al tien jaar geen havo- of vwo-leerlingen meer voortgebracht. Dit voorbeeld is uit het leven gegrepen. Ik heb de administratrice beloofd de naam van de school niet te publiceren.

Na het intakegesprek en een IQ-test voor kleuters deelt de school de moeder in het Engels mee: ‘Helaas kunnen we uw kind niet aannemen. Dat mag niet meer van de gemeente. Uw kind heeft een taalachterstand van twee jaar. En u spreekt geen Nederlands. We moeten nu aan normen voldoen. Probeert u het eens bij de school verderop.’

Dat doet de moeder. De tweede school voldoet ook niet aan de Asschernormen en de scène herhaalt zich.

Drie Bijlmerscholen later wordt de Ghanese moeder heel erg boos. Haar kind heeft recht op onderwijs! Ze is niet de enige die dit overkomt. Op zondag gonst het in de halleluja-handjeklapkerk van de verhalen. Al gauw is de trend onder Ghanezen om naar Amstelveen te verhuizen. Prompt pakken de kerkgangers uit de Bijlmer massaal de metro om hun kinderen op een white school aan te bieden.

Vluchten kan niet meer
Na enige tijd komen de Amstelveense schoolbesturen in spoedberaad bijeen. Er worden wel erg veel zwakke leerlingen aangemeld. Al eerder trad een zwarte vlucht op uit de Bijlmer naar Diemen en Duivendrecht, met als gevolg dat daar nu zo veel zwakke Surinaamse, Antilliaanse en Afrikaanse leerlingen zijn dat ook die scholen in een negatieve spiraal terecht zijn gekomen.

En toen, wethouder Asscher?

Vluchten kan niet meer. Spreiden is voor jou te laat. Het linkse beleid houdt eens op in een stad waar de helft van de kinderen reeds van niet-westerse allochtone afkomst is.

Spreiden buiten de stad dan maar? Ik wed dat de middle class randgemeenten, waar de helft van de kinderen fluitend naar havo of vwo gaat, onmiddellijk beleidsmaatregelen zullen nemen om te voorkomen dat hun goede scholen hetzelfde lot treft. En dus gaan de Amstelveense scholen Bijlmerkinderen weigeren. In het belang van de school.

Spreiding verder weg, in de provincie, ligt buiten de macht van een gemeentewethouder. Bovendien zal dit wegens lange reistijd leiden tot massale en hevige protesten van de inwoners. Resultaat: de PvdA wordt weggevaagd in de aanstaande lokale verkiezingen.

En zo bijt wethouder Asscher nu in zijn eigen staart. Dit onbedoelde effect van zijn goede multiculturele bedoelingen heeft hij niet onderkend toen hij de resultaten van de basisscholen openbaar maakte. Nu is de beer los. Zijn allochtonenpartij heeft decennia de ongeclausuleerde immigratie van niet-westerse kansarmen bevorderd. Zijn partij beweerde zelfs dat die een verrijking was voor Nederland. Zijn partij was al die tijd blind voor de negatieve gevolgen van dit immigratiebeleid voor de verzorgingsstaat, het onderwijs en de leefbaarheid van wijken.

Aantallen
Nog steeds is ongelijkheid een groot taboe. Asscher, in hetzelfde stuk in Trouw: ‘Als je van tevoren al roept dat een kind met een bepaalde achtergrond een bepaald niveau nooit zal halen, dan kan dat desastreus uitpakken. Uit onderzoek blijkt dat kinderen presteren naar de verwachting die ouders en leerkrachten hebben.’

De verwachtingentheorie is bekend. Maar Asscher weet ongetwijfeld dat allochtone leerlingen met een laag IQ met geen tien paarden op havoniveau te krijgen zijn, ook al koesteren de ouders nog zulke hoge verwachtingen en ook al worden de kinderen nog zo gestimuleerd op school. Evenmin lukt het met het uitdragen van hoge verwachtingen een geheel zwarte school om aan de drie criteria van de wethouder te voldoen. (Ik heb menig Ghanese ouderpaar, niet gehinderd door enige kennis van het Nederlandse onderwijs, horen roepen dat hun zoon later ‘doctah’ zou worden en hun dochter ‘lawyah’ – het ging nota bene om kinderen op vmbo-basisniveau.)

Intelligentie is grotendeels erfelijk. Wel zie je in adoptiestudies dat geschoolde ouders een kind met een niet al te hoge IQ-score toch nog aardig kunnen opkrikken door veel aandacht aan het kind te besteden. Zeg maar van de laagste richting in het vmbo naar de hoogste. Wat natuurlijk heel mooi is. (Al haal je er nog steeds de derde Asschernorm niet mee!)

Wil Asscher écht iets aan de zwarte scholen doen, dan ontkomt hij niet aan PVV-achtige maatregelen. De aantallen moeten drastisch omlaag omdat de scholen anders de goede strijd niet kunnen winnen.

In de grote steden gaat het inmiddels om zulke grote aantallen zwakke allochtone leerlingen uit kansarme milieus dat de scholen eronder bezwijken. Zonder iets aan die aantallen te doen, zonder rigoureus de plicht om zorgleerlingen op te vangen op te heffen en het lesgeven weer centraal te stellen, kun je de kwaliteit van zwakke scholen niet beter krijgen. It’s the immigration, stupid!

Daarom moet Asscher aan de regering vragen de chain immigration van ongeletterden uit de aanvoerlanden in de Derde Wereld per direct stop te zetten. Doet hij dat niet, dan strandt zijn Asschernorm in loze retoriek.

En omdat je er dan nog niet bent, zal er ook een nette repatriëringsregeling moeten komen voor de omvangrijke allochtoonse onderklasse die reeds in Nederland verblijft en die, ook in Amsterdam, blijft hangen ondanks het feit dat hun migratiepoging feitelijk is mislukt. Ze worden door ons allen onderhouden. Waarom zou de PvdA geen goede ideeën van Wilders kunnen overnemen? Het zou niet de eerste keer zijn dat linkse politici leentjebuur bij rechts speelden om een vrije val te vermijden.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone