De verdrinkende Grieken mogen kiezen

Door Joost Niemöller

De Griekse premier Tsipras stelde een referendum voor over het reddingsplan van de EU, waar hij het zelf niet mee eens is. Het Griekse parlement is inmiddels akkoord gegaan met dit referendum.

Er is veel te zeggen voor een referendum. Dat betoogt de Amerikaanse econoom Paul Krugman in The New York Times. Het referendum zal Tsipras een duidelijke richting geven, waarmee hij zich gesteund kan voelen:

The referendum will, in effect, ask voters to choose their priority, and give Tsipras a mandate to do what he must if the troika pushes it all the way.

Maar het ligt complexer.

Wat gaan de Grieken stemmen? Een besluit over het Europese ‘reddingsplan’ dat neerkomt op nog meer bezuinigingen, belastingverhogingen en ‘hervormingen’ zal bij veel Grieken niet populair zijn. Het alternatief is het Griekse faillissement. Of dit ook een Grexit betekent, is nog niet duidelijk. Griekenland heeft niet het recht om uit de euro te stappen. Wel kan Griekenland besluiten om uit de EU te stappen, en daarmee ook uit de euro. Er wordt gezegd dat een ‘nee’ van de Grieken tegen de EU hervormingsplannen ook een ‘nee’ is tegen de EU, wat de Grieken niet aandurven, en daarom zullen ze ‘ja’, stemmen. Eerste peilingen wijzen daar inderdaad voorzichtig op. Aan de andere kant is de situatie nu te labiel om al teveel belang aan die peilingen te hechten.

Hoe zullen de Grieken stemmen als de banken gesloten zijn en de economie stilligt? In dat geval zullen ze mogelijk zeker stemmen op de ‘redding’ uit de EU, want alles lijkt dan beter dan dat.

Vandaag heeft de ECB, ondanks eerdere voorspellingen ‘uit de wandelgangen’ , niet besloten om de noodhulp aan de Griekse staatsbank stop te zetten. Maar het noodplafond wordt ook niet verhoogd. En er is dus feitelijk een situatie van ‘afknijpen’ begonnen.

Nu kan de ECB niet verweten worden dat ze de Griekse economie om zeep brengen. De kraan blijft druppelen. Er is een langzame wurging ontstaan.

Het Griekse kabinet zal ten val komen wanneer de bevolking er geen vertrouwen meer in heeft. Mogelijk om die reden heeft Tsipras besloten om een negatief stem advies uit te brengen bij het referendum. Maar zo is er ook een vreemde situatie ontstaan. Wanneer de Grieken, zich gedwongen voelend door de afknijpende economie om toch maar voor het EU plan te stemmen, stemmen ze dus feitelijk ook tegen hun regering.  Het is een motie van afkeuring. In zo’n geval zou Tsipras, die zich zo nadrukkelijk tegen het EU plan heeft opgesteld, ook moeten aftreden en kan er een tijdelijk zakenkabinet worden ingesteld, zonder tussentijdse verkiezingen, dat kan functioneren als zetbaas van Brussel. Mocht het volk wel achter Tsipras blijven staan, dan kiest Griekenland definitief voor een weg uit de EU. Zonder daarvoor gekozen te hebben. Zonder een levende economie. In totale chaos. En met de grote vraag of de VS hiermee akkoord zal gaan, want Griekenland wordt zo in de armen van Rusland en China gedreven, en dus niet alleen uit de EU, maar ook uit de NAVO. Iets wat niet alleen veel Amerikaanse machthebbers onverdraaglijk zullen vinden, maar ook de grote Amerikaanse bank Goldman Sachs dat Griekenland in de houtgreep heeft. Dat lijkt dus een onvoorstelbaar scenario. Het ligt meer voor de hand dat het kabinet feitelijk per referendum wordt weggestemd. En de EU direct gaat regeren. Zo kan de EU ook aan landen als Spanje, Italië en Frankrijk duidelijk maken dat absolute gehoorzaamheid aan de Duitse lijn een voorwaarde tot economisch voortbestaan is.

De Grieken zullen er zo op hardhandige wijze achter komen wat het betekent om geen soeverein land meer te zijn.

Maar het gaat niet alleen om Griekenland. Niet voor niets wordt er nu koortsachtig vergaderd door de G7 en de Europese banken.

Wat gebeurt er als de Griekse banken sluiten, dat is de vraag die het Westen nu in de ban heeft. Nog voor de vraag wat de Grieken zullen stemmen.

 

 

 

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

5 Reacties

  1. dhimmiesnuffelaar

    29 juni 2015 op 12:59

    Tja wat heb je liever: de kolonels of de oude Papandreou garde terug. Of die fijne rechtse knoeiers, want die hebben de tent net zo opgelicht. Nog geen aardbeving in de buurt van de Marollenwijk te Bruxelles? Dan is de EU in elk geval fysiek opgeheven.

  2. Nee betent een nieuw kolonelsregiem.

  3. robbertdeberk

    28 juni 2015 op 23:02

    ” En dat maakt me best angstig af en toe, want met zo’n instelling ben je per definitie al je soevereiniteit kwijt in mijn ogen.”

    En dat is ook zo. Met dank aan de Bilderbergers , de NWO en de gehele 2e kamer.

    Droom lekker verder.

    Het gaat om iets heel anders dan Griekenland.

    Griekenland leidt zo lekker af.

  4. Ik vind het altijd zo opvallend dat er gesproken wordt over dat “Griekenland heeft niet het recht om uit de euro te stappen”… Waarom niet? Niets is onomkeerbaar, het doet hooguit een beetje (of veel) pijn voor een bepaalde tijd. En ook al is er geen exit-mogelijkheid opgenomen in de EU-plannen, het kán wel. Er zijn om minder valuta’s opgehouden met bestaan namelijk.

    En waarom zou Amerika het er niet mee eens mogen zijn? Griekenland maakt zelf wel uit wat ze willen doen lijkt mij, en Amerika hoeft het niet leuk te vinden, maar wel te accepteren. Het lijkt onderhand wel alsof landen meer over een ander te zeggen hebben dan over zichzelf. En dat maakt me best angstig af en toe, want met zo’n instelling ben je per definitie al je soevereiniteit kwijt in mijn ogen.

© 2022 De Nieuwe Realist

Thema door Anders NorénOmhoog ↑