Ook dat was de Februaristaking

Door Joost Niemöller

Vandaag 75 jaar geleden begon de Februaristaking, en die wordt hier en daar herdacht zie ik. Dat is mooi. Het was een van de weinige heldhaftige momenten in de geschiedenis van het Nederlandse volk ten aanzien van het vernietigen van de Joden, en we hoeven er niet alleen aan herinnerd te worden dat in het algemeen de houding van het Nederlandse volk op dit punt weinig heldhaftig was, we mogen ook denken aan die momenten dat het volk wel opstond. Even. Voor een keer. Tevergeefs. Maar toch.

Ik moet nu denken aan een van de mensen die zich hadden aangemeld voor die staking. Nog maar een dag in dienst als ambtenaar in de gemeente Amsterdam nam hij dit risico. Wim Bruyn, geboren 1917. Zijn naam werd genoteerd, hij zou als een van de velen teruggezet worden in salaris. Daar bestaat een officiële lijst van. Let wel: Niet iedereen nam deel aan deze staking. Wim Bruyn was bevriend met het Joodse echtpaar Presser. Jacques Presser, historicus, zou na de oorlog bekend worden als de schrijver van het standaardwerk Ondergang. De vervolging en verdelging van het Nederlandse Jodendom 1940-1945. In 1943 werd de vrouw van Presser, Debora Appel, opgepakt in de trein omdat ze met een vals identiteitpapier reisde.  Ze werd afgevoerd en later naar Sobibór vervoerd, waar ze stierf.  Bruyn was inmiddels ontslagen als ambtenaar. Hij nam de moeite om, met zijn verlopen papieren als zogenaamd ambtenaar, Westerbork in te lopen om een koffer met spullen af te leveren voor Debora. Hij kon het haar niet persoonlijk afgeven, maar aan de ‘blokoudste.’ Daarmee liep hij gevaar. Dit is door onafhankelijke bronnen bevestigd.

Bruyn was een van die kleine helden in de oorlog. Maar na de oorlog, toen hij was afgestudeerd, beleidsambtenaar was geworden, en meewerkte aan het wetenschappelijk instituut van de PvdA (hij was ook lid), zag hij als een van de eersten de keerzijde van de toen op gang komende immigratie. Voor hem was dit een nieuwe bezetting, schreef hij. Hij ging zich bezig houden met de verschillen tussen etnische groepen. Hij schreef twee boeken over rassen, en bleek goed op de hoogte met de wetenschappelijke inzichten van dat moment. Daarmee begon zijn ondergang, en uiteindelijk werd hij door Marcel van Dam op de televisie vergeleken met Goebbels, omdat hij beschouwd werd als de ideoloog van de Centrumpartij van Hans Janmaat.

(Ik beschrijf deze geschiedenis uitgebreid in mijn boek De verschrikkelijke Janmaat.)

Dus ja, ik denk op deze dag ook een beetje aan Wim Bruyn, die bestraft werd voor zijn eigenzinnigheid door allen die zich nu zo graag ‘goed’ achten in het laffe verzet na de oorlog.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

8 Reacties

  1. Mooi verhaal Joost.

    De echte soldaat van Nederland zal ik maar zeggen.

  2. Joost Michielsen

    25 februari 2016 op 17:15

    Zijn er Joden vernietigd in de tweede wereldoorlog? Dat viel toch reuze mee?

  3. We worden op alle fronten belazerd. De VS hebben deze week 5.000 ton oorlogsspullen verscheept naar Rijnland-Palts (Dld). In mijn werkzame leven ben ik diverse helden tegen gekomen die in WO2 verzet gepleegd zouden hebben. Ik ken hun verhalen. Het was kort gesteld nepverzet enkel bedoeld om bij de groep en de uitkeringen te komen. Hoorde net over de voetbalwedstrijd in Moskou, duizenden agenten wegens spanning SU-Turkije omdat, zo werd zonder bewijs als feit gebracht, de Turken een SU-vliegtuig boven Turkije hadden neergehaald. Op YouTube zie je de Turken de grens verleggen verder Syrië in en de Russen stellen nog steeds we vlogen boven Syrië. Waren er radargegevens dan was de uitgelokte WO3 al een feit.

  4. Geboren rond die tijd. En kreeg met de paplepel, moffen deugen niet, opgeschept. Wat samen ging met landverrader, de NSB’er. Een fijne en vooral armoedige tijd. Nederland, mensen, bestond die tijd niet uit medewerkers, maar knechten, middenstand , en elite. In procenten, 60/30/10, conservatief. Een land met koloniaal eigendom. De meerderheid van de bevolking, toen, had niets in te brengen, voor, en na die oorlog. Kerk + 30 +10 maakten gebruik van dezelfde methode als vandaag. Met als hoofdfactor afhankelijkheid misbruiken voor hun doeleinden. Die staking was ambtelijk en door pensioen gerechtigden. Een select gezelschap en ambtelijk aangelegenheid, zonder de zestig knecht %.
    Indonesië, hun vrijheid, werd door kerk, ambtenaar, en 10 % bevochten, door dienstplichtige knechten, ex SS, en andere n die bij 60% horen. Zonder een ambtelijke staking. Erger, zij waren supporters.

  5. Inderdaad: een zeldzaam moment van dapperheid. Te vrezen valt dat er nu ook weer veel gebrek aan dapperheid heerst als het gaat om de islamisering en de massale import van achterlijkheid, armoede en criminaliteit. Ook van massaal verzet tegen de politiek correcte dictatuur en de voortgaande inperking van vrijheden is geen sprake.
    Bij het as. Oekraïne referendum zullen we zien of er nog iets van echt verzet bestaat als het over de EUSSR en hun belachelijke beleid gaat.
    Maar somberheid is troef: het NL volk en ECHT verzet: het is geen goede combinatie.

  6. Deze belangrijke feiten over Bruyn worden natuurlijk niet op het journaal getoond.
    Ik krijg ook het onbestemde gevoel dat de februaristaking misbruikt wordt door de PO, en dat er een stilzwijgende suggestie vanuit gaat dat men nu ook “tegen wilders zou moeten gaan staken”. Maar dat zal wel komen omdat ik allergisch ben geworden voor de PO.
    Oh ja, de verkrachtingen in Keulen zijn eigenlijk ook een soort razzia. Maar geen staking tot nog toe.

    • Michael Jacobs

      25 februari 2016 op 14:02

      Het Arabische woord ‘razzia’ komt uit de Koran en verwijst naar de roof- en plundertochten van Mohammed, die volgens dat boek ‘de perfecte mens’ was en wiens voorbeeld dus moet worden nagevolgd. Het roven, plunderen en verkrachten maken deel uit van de terreur waarmee de jihad, de Islamisering dus, tot vandaag de dag gepaard gaat.

© 2022 De Nieuwe Realist

Thema door Anders NorénOmhoog ↑