Alleen het volk kan de democratie redden! Lezing.

Door Joost Niemöller

De kwestie is actueel gezien het komende referendum over het associatieverdrag met Oekraïne: Er is discussie over democratie en natiestaat. Maar niet over de bron: Het volk. Het volk moet zijn stem terugkrijgen. Alleen zo, en door het te redden uit de antidemocratische klauwen van de EU, kan de Nederlandse natiestaat weer echt democratisch worden. De eerste wereldberoemde woorden van de preambule van de Amerikaanse Grondwet luiden: ‘We the people.’ Dat drukt iets belangrijks uit: De staat is afgevaardigd door het volk, en het is niet andersom. Met de huidige bestuurselite is dat besef verdwenen, en het is tijd dat het volk zijn plaats terugeist. We hebben belangrijke lessen te leren van heel lang geleden, uit het democratische Athene, waar dit besef nog duidelijk bestond, en waarnaar gehandeld werd. Daarover hield ik gisteren onderstaande lezing in het prachtige Kampen, een van die Nederlandse plaatsen waar het oude Nederland nog voelbaar is (ja, Nederland is groter dan de Randstad), op een ponton in de IJssel, georganiseerd door het CDJA.

 

 

 

Bij het woord democratie denken we aan iets positiefs. Het begrip wordt als exportideologie van  het Westen gebracht, met name door de VS. Het wordt als argument aangevoerd om oorlog te kunnen voeren zelfs. Tegen principiële niet-democratieën, evil empires. Ook de EU voert de democratie telkens weer als positieve ideologie op, zonder overigens werk te maken van de invoering van een echte democratie: Alle beslissingen vinden achter gesloten deuren plaats, niemand heeft enig idee over de werkelijke machtsstructuren, nooit door enig volk gekozen beroepsbestuurders als Frans Timmermans spelen er een schimmige rol. Toch verspreidt diezelfde ondemocratische EU de blijde boodschap van de democratie. Iedereen in het Westen doet dat namelijk. In landen als China en Rusland wordt er minder over democratie gesproken, maar zelfs als dat gebeurt, dan nog niet in negatieve zin. Alleen fundamentalistische moslims lijken zich, zelfs met spandoeken in Europese steden, nog uitgesproken tegen de ideologie van de democratie te keren. Voor hen staat democratie daarmee gelijk aan het Westen en is dus de vijand. Hun ideologie is de door Allah en Mohammed gemaakte eeuwige stilstand. Hun wetboek uit de zevende eeuw na Christus is heilig verklaard en dus niet voor debat vatbaar. De islam is principieel niet-democratisch.

Ondanks al die propaganda voor de democratie als ideologie, is de democratie in werkelijkheid wereldwijd bezig aan een terugtocht. Dat gaat samen met de globalisering. Internationale organisaties als de EU en de VN nemen steeds meer wetgevende macht over, en daarmee neemt de democratische macht van volkeren binnen bestaande natiestaten af. In de VN verdragen van 1966 is ook het recht opgenomen van de zelfbeschikking van volken. Toch wordt juist het bestaansrecht van volken in de praktijk aangetast. In Europa vooral door het multiculturalisme en de massamigratie, die zorgt voor een proces van ‘omvolking.’ Over deze demografische aspecten wordt niet of nauwelijks gesproken, en wanneer dit wel gebeurt, heet het al snel ‘extreem-rechts.’ Om het weg te zetten en onbespreekbaar te maken.

Het proces van de uitholling van de natiestaat, en daarmee van de democratie, wordt door geen enkele wetenschapper nog ontkend. De discussie gaat over de omvang, de snelheid en de vraag hoe erg dat is, en wat er tegenover zou staan. De discussie over wat dit betekent voor een ‘volk’, wordt niet gevoerd. Er bestaat niet of nauwelijks wetenschappelijk onderzoek naar het ‘volk’, want dit onderwerp is taboe. In het maatschappelijke debat is dat al helemaal het geval.

Maar ‘volk’, ‘natiestaat’ en ‘democratie’  zijn in werkelijkheid onverbrekelijk met elkaar verbonden begrippen. Het gaat niet aan om over democratie te spreken, zonder het volk erbij te betrekken, want dan wordt democratie een hol begrip. Een export ideologie. Democratie werkt alleen als dit het politieke systeem is van een groep mensen die belangen, verantwoordelijkheden, gewoonten, rituelen, taal en geschiedenis met elkaar delen. Een groep die zich door cultuur en afkomst verbonden voelt. Een groep die, om in sociologische termen te spreken, weinig hoeft te doen aan bridging, en veel af kan met bonding. Een vanzelfsprekende, ontspannen samenleving, waarin men elkaar niet in de haren hoeft te vliegen over Zwarte Piet, want daar weet men gewoon dat dit geen racistische betekenis heeft.

Dat democratie een positief ding is, is overigens nog helemaal niet zo lang geleden een vanzelfsprekendheid geworden. Dat gebeurde pas in de negentiende eeuw in de Europese beschaving en in de VS even daarvoor. In de periode na de eerste golf van verlichting. Niet toevallig viel dit samen met de sterke opkomst van het nationalisme, dat samen ging met de industrialisering en de opbouw van sterke bureaucratieën. Ik vat hier even heel kort door de bocht het werk samen van invloedrijke sociologen als Francis Fukuyama en Ernest Gellner. Een natiestaat die, in de woorden van de niet minder invloedrijke politicoloog Benedict Anderson, vooral een verbeelde samenleving is, een van nationale mythen bijvoorbeeld, en die, zo leert het belangrijke onderzoek van de socioloog Anthony D. Smith, altijd een etnische basis heeft. En als het woord ‘etnisch’ valt, dan valt direct het woord ‘Hitler’ en is daarmee iedere vorm van rationaliteit het raam uit.

We hebben het hier alleen helemaal niet over omstreden onderzoek, maar over onderzoek waarover gewoon wordt les gegeven op de universiteiten. Anthony D. Smith wijst in zijn imponerende, zeer stevig onderbouwde boek The Ethnic Origins of Nations, op  het tientallen eeuwen lange bestaan van gemeenschapsvormen van volkeren in de vorm van mono-etnische stadstaten die uitstegen boven stamverbanden, met religie als bindmiddel, zeg maar beschavingen die opkwamen en ten onder gingen. Deze staatsvormen zijn al zo oud als de historische mensheid, maar democratieën zijn eerder uitzondering dan regel. De democratie is net zo’n witte raaf als het atheïsme. Maar verder bestaat er tussen die twee geen band, kijk maar naar Stalin.

De eerste keer dat het woord Demokratia in positieve zin werd gebruikt, was wel lang geleden, namelijk al in de vierde eeuw voor Christus in het vroegere Athene. Maar dat zou slechts een korte periode in de geschiedenis inluiden. Een dikke eeuw in een enkele stadstaat. Ook in de geschiedenis van de antieke Grieken een voorbij vliegend moment. Ondertussen hebben we het er nog wel vaak over. En terecht. Want het was een bijzonder interessante tijd.

Alleen tussen 403 en 322 voor Christus, de tijd van de redenaar Demosthenes, bestond er in de stadstaat Athene een democratie. En niet zomaar een democratie, ook een directe democratie, waarbij de grote beslissingen over oorlog en vrede werden genomen door de burgers zelf, zonder tussenkomst van afgevaardigden. De beslissende vergadering bestond uit zesduizend man. Ja ‘man’, want vrouwen maakten er geen deel van uit. Ook slaven niet. De slaven waren overigens ver in de meerderheid in Athene. En ook de velen zogeheten Metoiken niet, de in Athene wonende buitenlanders, waarvan de ouders niet in Athene waren geboren. In de economie van Athene konden de slaven en de Metoiken overigens wel volwaardig functioneren: ze waren soms rijk, ook de slaven. Al waren er beperkingen: handel en nijverheid was voor hen toegestaan, landbezit niet. Maar bij de bouw van een overheidsgebouw bijvoorbeeld konden alle drie de groepen op gelijkwaardige, en ook gelijk betaalde wijze betrokken zijn. Alleen de mannelijke burgers van Athene gingen over de politiek.

Gerekend binnen de populatie van de mannelijke burgers was het Athene van Demosthenes extreem democratisch. Er bevonden zich toen naar schatting zo’n dertigduizend mannelijke burgers in Athene. Bij de aanwezigheid op de vergadering van zesduizend, gold de regel wie het eerst komt, die het eerst maalt. Er waren er overigens maar enkelen die opstonden om het woord te nemen. Dat waren in de praktijk vooral degenen die opgeleid waren in de retorica. Professionals. De vergadering begon bij het aanbreken van de dag en duurde meestal een aantal uren. De meeste burgers waren niet meer dan  publiek en beslisten aan het eind met simpel handopsteken. Meerderheden werden op basis van die handen geschat. Het was dus niet oeverloos, maar zeer effectief. Toch ging het vaak om beslissingen over leven en dood. Over oorlogen waarbij de burgers van Athene massaal sneuvelden. Niet alleen zijn democratie en volk verbonden, in die zin dat er geen ware democratie kan bestaan zonder volk, ook zijn er voor die gemeenschappen oorlogen nodig. Dat is een waarheid waar we tegenwoordig niet aan willen, maar wat de geschiedenis onophoudelijk bewijst. Perioden zonder oorlog zijn de grote uitzondering. Ook in Athene was dat zo.

In zijn zeer gedetailleerde studie over de democratische periode in Athene, The Athenian Democracy in the Age of Demosthenes, schrijft de Deense politicoloog Mogens Herman Hansen dat Athene geen natiestaat is in de moderne zin van het woord, want in Athene vielen volk en natie samen. Waarbij onder ‘volk’ dus, nogmaals, niet alle inwoners van Athene werden verstaan, maar alleen de mannelijke burgers die in genetisch opzicht verbonden waren. En die verbondenheid was ook verbonden aan een grondgebied. Blut und Bodem gingen in het democratische, maar ook in het niet democratische Athene vanzelfsprekend samen.

In de moderne natiestaat zijn ‘volk’ en ‘staat’ gescheiden begrippen geworden. Waarbij er over ‘volk’ vooral nog maar weinig gezegd wordt. Als juridische of politieke eenheid bestaat het begrip niet. Alleen in culturele zin wordt er nog van een volk gesproken. En dan moeten we eigenlijk zeggen in sociologische, dan wel antropologische zin. Al lijkt niemand te weten wat ermee bedoeld wordt. Of, denk ik dan: te willen weten. Want je kunt op wetenschappelijke wijze relativeren en ontrafelen wat je wilt: Een volk bestaat net zozeer als een man of een vrouw. Of als ‘intelligentie.’ Iedereen weet gelijk waar je het over hebt. De problemen ontstaan bij de wetenschappelijke definities.

Maar, zoals gezegd, juridisch bestaat het volk nauwelijks nog. Bijvoorbeeld in Nederland, wat zo anders georganiseerd is als het democratische Athene. In het beroemde artikel 1 van de Nederlandse grondwet wordt gesproken over gelijke behandeling voor ‘Allen die zich in Nederland bevinden.’ De aanwezigheid op Nederlands grondgebied is dus juridisch gesproken essentieel. Niet de verbondenheid door afkomst. En dat discriminatie niet is toegestaan, hangt daar uiteraard mee samen. Er wordt dus niet, als in het democratische Athene, een onderscheid gemaakt tussen het volk, dat, volgens afkomst, speciale politieke rechten heeft, en andere mensen die zich op het grondgebied bevinden. In de praktijk pakt dit overigens ook in Nederland anders uit. Het bezit van de Nederlandse nationaliteit is in werkelijkheid een voorwaarde om volledige toegang tot de Nederlandse verzorgingsstaat te krijgen. Maar het bezit van een dubbele nationaliteit doet daar weer geen afbreuk aan. Nationaliteit wordt dus niet als een unieke, verplichtende, verbinding gezien, maar als een optie, als iets om mee te shoppen.

Hoewel er dus in de praktijk soms sprake is van discriminatie tussen alle mensen die zich toevallig op het Nederlandse grondgebied bevinden, namelijk het bezit van de nationaliteit, doet artikel 1 van de Grondwet alsof dit niet zo is. Dit geeft de schizofrenie aan die is ontstaan door de taboewerking.

Overigens wordt er in artikel 2 wel het nodige gezegd over de wettelijke bepalingen over toelating en uitwijzing van ‘vreemdelingen’, zoals het hier genoemd wordt, en over het feit dat de wet regelt wie Nederlander is. Maar erg duidelijk is ook dit niet. Niet voor niets vonden er in de Tweede Kamer verhitte discussies plaats over wat een ‘Nederlander’ is en wat een ‘vreemdeling.’ Deze discussies droegen een structureel karakter in de negentiende eeuw, toen men sowieso nog gewoon was om in de Kamer discussies te voeren over fundamentele onderwerpen. Nu, met de benauwende grauwsluier van het politiek correcte vangnet, zijn alle belangrijke discussies aangaande het volk van Nederland, tot verboden gebied verklaard. Toen ging het bijvoorbeeld over de vraag hoeveel generaties iemand in Nederland zou moeten wonen, willen we hem een Nederlander kunnen noemen, met alle rechten die daaraan verbonden zijn. Begrippen als het afstammingsbeginsel en het territorialiteitsbeginsel waren levende begrijpen en er werd op niveau over gesproken. En zelfs nog in de al politiek correcte jaren tachtig van de vorige eeuw was er nog een bewindsvrouw van de CDA, staatssecretaris van Justitie Korte-Van Hemel, die vond dat er aan het Nederlanderschap een meer dan juridische invulling gegeven moest worden; Verbondenheid met Nederland stond centraal en dubbele nationaliteit was daarom ongewenst. Men is het bij het CDA inmiddels allang weer vergeten, omdat er over deze belangrijke zaken in de politiek nauwelijks nog wordt nagedacht. Het gaat over ‘het volk’.  En dat is weggezet als ‘extreem-rechts.’

Er is nog een ander belangrijk punt. Democratie hangt samen met vrijheid. Ook met vrijheid van meningsuiting. Dat was al zo in de democratische periode van de stadstaat Athene. De genoemde Mogens Herman Hansen schrijft dat het Griekse begrip ‘vrijheid’, Eleutheros, tegenwoordig vaak wordt opgevat in nauwe zin, namelijk als het ‘niet-slaaf-zijn.’ Maar Hansen maakt duidelijk dat het begrip breder was en wel degelijk iets betekende dat ons begrip ‘vrijheid’ zeer benaderde. De wetten in Athene, dienden, voor een groot deel net als onze Grondwet, in de geest van de oorspronkelijke opsteller Thorbecke, ervoor om de staatsautoriteiten aan beperkingen te leggen waardoor de burger beschermd werd tegen de staat.

Het beperken van de meningsvrijheid valt daar uiteraard niet onder. Mogelijk waren de burgers van Athene daarin zelfs meer vrij dan wij. De redenaar Demosthenes zou gezegd hebben dat het verschil tussen Atheense democratie en Spartaanse oligarchie werd uitgedrukt in het feit dat een Atheense burger hardop mocht zeggen dat hij het systeem van Sparta prefereerde boven dat van Athene, terwijl in Sparta alleen gezegd mocht worden dat men het Spartaanse systeem bewonderde. In Nederland is die vrijheid niet zo uitgebreid. Vorige week werd het de Engelse historicus David Irving verboden om in Den Haag een lezing te geven over homoseksualiteit in het Derde Rijk. Dit was omdat hij eerder de officiële versie over de Holocaust had aangevochten, en hij voor zijn uitspraken in Oostenrijk in de gevangenis was beland. Vanwege ‘verheerlijking van het Derde Rijk.’ In Athene mocht je Sparta vrijelijk bewonderen.

In Nederland zijn er ook allerlei willekeurig toegepaste beperkingen op de vrijheid van meningsuiting als het ‘discriminatie’ betreft. Hans Janmaat werd veroordeeld omdat hij de ideologie van de multiculturele samenleving hardop verwierp. Geert Wilders moet voor de rechter komen omdat hij hardop zei dat hij minder Marokkanen wil.

Ik kan me moeilijk voorstellen dat een Atheense burger voor dergelijke uitspraken veroordeeld zou worden. Ik denk ook niet dat dit in 1983 toegevoegde artikel 1 van de Grondwet  in de geest is van de liberaal denkende Thorbecke. Die zich overigens niet van harte inzette voor een algemeen kiesrecht. Laat staan voor directe democratie voor het hele Nederlandse volk. In de tijd van Thorbecke was democratie iets voor hoger opgeleiden en welvarenden. Pas toen de liberalen een openbaar schoolsysteem hadden opgezet, dat niet christelijk was, en katholieken en protestanten voor hun eigen scholen zelf moesten betalen, kwam de schoolstrijd, en daarmee de emancipatie van het volk, in zuilen, met name door de rol van de onvermoeibare Abraham Kuyper. En toen de socialisten kozen voor de parlementaire democratie in plaats van voor de revolutie, ontstond beetje bij beetje, en uiteindelijk in 1918 ook voor vrouwen, het algemeen kiesrecht. Een belangrijk moment, en een goede reden, wat mij betreft, om er een feestdag voor te maken, een dag voor de democratie. Maar in Nederland vieren we de democratie gek genoeg niet.

Er is in Nederland af en toe directe democratie, en dat wordt dan gelijk ervaren als een enorm ding waar vraagtekens bij gezet worden, zoals nu bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Wat men overigens niet beseft, is dat er wel degelijk ook in Nederland vaak directe democratie wordt beoefend. Bijvoorbeeld in een aandeelhoudersvergadering, of bij een vergadering van een vereniging van huiseigenaren. Wie weet hoeveel van dergelijke vormen van directe democratie er achter gesloten deuren bestaan. In die gevallen is er sprake van een georganiseerd verband van betrokkenen. Zo worden beslissingen uiteindelijk naar tevredenheid van iedereen genomen, zowel voor de winnaars als voor de verliezers. Ze kunnen weer samen verder.

Bewoners van een land, of van een gemeente, zijn natuurlijk net zo goed betrokken partijen. Ze betalen belasting, ze maken deel uit van een leefgemeenschap, ze gehoorzamen meestal de wet. Omdat het moet, maar ook omdat ze het willen. Een natie is dus een goede organisatievorm voor directe democratie. Ook gemeenschappen binnen die natie zijn dat. Waarom waren de bewoners van Geldermalsen en Heesch zo woedend toen ze hoorden dat ze een AZC kregen? Vooral omdat ze merkten dat hun gemeenschappen werden veranderd, terwijl zij, de direct betrokkenen, er geen stem in hadden. Althans, dat was wat ik vooral van hen hoorde. De burgemeester was hen toegewezen. Het bestuur speelde onder een hoedje met de regering in Den Haag. Een referendum in zo’n gemeenschap zou een oplossing geweest zijn.

Ja, maar denkt dan de bestuurselite, dan stemmen ze tegen. Want het volk is xenofobisch en wil geen veranderingen. Als we kijken naar Zwitserland, waar het volk in nationaal en in lokaal verband in vaste regelmaat om hun mening wordt gevraagd, blijkt dat dit soms het geval is, maar soms ook niet. Ja, er zijn in Zwitserland beperkingen gekomen voor de immigratie. Groter dan in de EU. De islam wordt er deels aan banden gelegd, bijvoorbeeld door het na een referendum tot stand gekomen minarettenverbod. Toch is het stemgedrag van de Zwitsers niet zo eenduidig te interpreteren. Het vrije Zwitserse volk bekijkt het van geval tot geval. Zwitserland stemde eerst tegen de VN, daarna ervoor en altijd tegen de EU, maar uiteindelijk toch voor Schengen. Dit weekend werden de Zwitsers gevraagd of immigranten na het plegen van twee misdaden in tien jaar het land uitgezet moesten worden. Zestig procent van de Zwitsers zei nee.

In de VS kan het voor immigranten onmogelijk worden een Green Card te krijgen met een strafblad, dus zo’n vreemde regeling zou het ook in Zwitserland niet zijn. Ook in Duitsland is het verkrijgen van de Duitse nationaliteit zeer lastig, zo niet onmogelijk met een strafblad. Dit maakt dat het lidmaatschap van een nationale gemeenschap iets is wat verdiend moet worden.

In Nederland stellen we nauwelijks eisen. Ja, wie zich aan oorlogsmisdaden heeft schuldig gemaakt kan als asielaanvrager mogelijk geen verblijfsvergunning krijgen. Maar zo iemand kan dan in Nederland ook weer niet vastgezet worden. Een ambtenaar zal eens per half jaar een gesprek met je voeren, zo bleek gisteren uit een brief van staatssecretaris Dijkhoff aan de Kamer. Meer kan niet, omdat Nederland zich verbonden heeft aan internationale verdragen. Wat de Nederlandse bevolking daarvan vindt, doet in zo’n geval totaal niet ter zake.

In Zwitserland bestaat geen onvrede over de politiek, want de politiek, dat zijn ze zelf. Uit onderzoeken blijkt telkens die tevredenheid onder de Zwitsers. In Nederland bestaat er heel veel onvrede over de politiek. En er bestaat nog veel meer onvrede over het theaterstuk in Brussel. Omdat men het gevoel heeft machteloos toe te kijken, de gedane beloften in verkiezingstijd niet worden ingelost, en men sowieso bij de werkelijk belangrijke beslissingen niet wordt geraadpleegd. En als men wordt geraadpleegd, zoals bij het referendum over de Europese Grondwet, dan wordt de stem van het volk domweg genegeerd. Dat gaat uiteindelijk niet straffeloos en daarom stemt men op het laatst niet meer, of alleen op protestpartijen.

De vraag is of er een sterke natiestaat kan zijn die uit verschillende volkeren bestaat. In zekere zin is Zwitserland een voorbeeld van een multi-etnische, meertalige natiestaat, die haar blijvende kracht ontleent uit het feit dat het een echte democratie is, met belangrijke elementen van directe democratie. (Alhoewel niet te vergelijken met het democratische Athene.) De gebrekkige democratische toestand van het schijnland België vergroot alleen maar het bewustzijn dat er twee, en eigenlijk drie, volkeren in leven, die maar zeer beperkte solidariteit voor elkaar zijn gaan voeren.

Amerika wordt vaak opgevoerd als het land waar meerdere volkeren samen kunnen gaan. Er zou een ‘smeltkroes’ zijn ontstaan. Opvallend genoeg hoor ik die laatste term nauwelijks nog. De inter-etnische spanningen liggen nu al te duidelijk op straat. Dat is niet van vandaag op gisteren. De Franse edelman Alexis de Tocqueville wees er al in zijn klassiek geworden Democracy in America, uit 1835, op dat de ontwikkeling van de toen unieke Amerikaanse democratie gehinderd wordt door de spanningen tussen etnische groepen: De Europese blanken, de zwarte slaven en hun nakomelingen, de oorspronkelijke Indianen. Er bestaan inmiddels bibliotheken vol over deze spanningen. Een van de meest lucide boeken over democratie, etnische groepen, en cultuur in de Verenigde Staten, was dat van Samuel Huntington: Who are we? Huntington beschrijft uitvoerig hoe de huidige Amerikaanse democratische structuur een protestantse cultuur is, die wordt ondermijnt door de katholieke cultuur van de steeds prominenter aanwezige latino’s uit Mexico en Zuid Amerika.

Huntington stelt het zeer duidelijk:

 

One has only to ask: Would America be the America it is today if in the seventeenth and eighteenth centuries it had been settled not by British Protestants but by French, Spanish, or Portugese Catholics? The answer is no. It would not be America, it would be Quebec, Mexico, or Brazil.

 

Daar lijkt me geen speld tussen te krijgen. Het multi-etnische en steeds meer multiculturele Amerika zal vroeg of laat zijn eenheidssturende krachten verliezen, en het nu nog relatief nieuwe politiek correcte jargon zal na vele rechtszaken het vrije debat en daarmee de democratie van het volk smoren. Omdat er dan geen ‘volk’ meer is. Niet voor niets komt het spreken hierover steeds meer in de verboden zone. Zo gaat het altijd met waarheden die ons niet uitkomen.

Mijn conclusie:

De democratie kan alleen gered worden door het volk. Het volk kan alleen gered worden door de democratie. De natiestaat zal alleen overleven als dit de natiestaat van een volk is.  

 

 

 

 

 

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageEmail this to someone

25 Reacties

  1. g.h.m.leferink

    8 maart 2016 op 10:37

    Eerst 3 miljard naar Erdoğan, en nu alwéér 3 miljard. Als die 6-met-9-nullen euro allemaal aan de zgn. ‘vluchtelingen’ besteed worden vreet ik mijn baret op! En ik maak me toenemend kwaad op de Slap-toegeven-politici in den Haag en Brussel! Dit kost ONS bakken met geld, terwijl Erdoğan en Davutoğlu, zodra de media weg zijn, omrollen van het lachen om die stomme EU-stuntel-politici!
    Wanneer leert die troep Brusselse uilen nou eindelijk eens dat tegen politici die hard, brutaal en onverdraagzaam zijn maar één ding echt helpt: Nèt zo HARD, BRUTAAL EN ONVERDRAAGZAAM zijn!
    Goodgoan: Gait H.M. Leferink

    • Sint Nicolaas

      8 maart 2016 op 12:49

      Die Turken lachen zich een bult om de €uropese onnozelheid. Met Muzelmannen is niet te onderhandelen, dat heeft de geschiedenis ons ondertussen wel geleerd. Maar ach, wat zit er dan ook aan tafel in Bruss€l ! Rutte, Merkel, Tusk, Junckers……….hahahahaha………stelletje flapdrollen pur sang. Die verkopen nog liever hun eigen moeder dan ook maar enigzins op te komen voor eigen volk en vaderland. Over onze ruggen heen wordt daar uiterst gevaarlijk spel gespeeld door lieden zoals Rutte die de meerderheid van zijn eigen land al lang niet meer vertegenwoordigd ! Neen, doordrammen, koehandelen en wie weet, straks een ( gecrëerd ) baantje in Brussel. Na mij de zondvloed nietwaar ? Hier zijn geen staatsmannen/vrouwen aan het werk om voor uw en mijn belang op te komen. Dit zijn machtswellustelingen en graaiers die op onze kosten het continent aan de rand van de afgrond hebben gebracht. Stel voor om de twee torens van de eerste kamer vast door minaretten te vervangen. Scheelt weer.

  2. @g.h.m.leferink 4 maart 2016 om 18:59 Het ergste vind ik dat van de frisse jonge demokratie Nederland die in 1945 zo ongeveer alles weer van de grond af moest opbouwen de mentaliteit zo hard achteruit is gegaan.==Die frisse jonge democratie neem ik met een pondje zout. De mentaliteit was niet (veel) beter dan nu maar anders. Natuurlijk is er inmiddels heel veel ingeslopen dat ons allemaal juridisch vast zet, maar de gewone burgermentaliteit blijft net als t.t.v. wo2, afwachten, laat een ander het maar opknappen. Ook in de oorlog (goede bronnen vertelden mij dit) werd bijv. bij elkaar ingebroken. Mede door het gemak waarmee geld wordt gegenereerd, is men tegenwoordig erg lui. Daarnaast ziet men politici stelen en roven dus slecht voorbeeld doet slecht volgen. Niet noemen is tot kunst verheven; je liegt dan nl. niet.

    • g.h.m.leferink

      8 maart 2016 op 10:26

      ‘gnor’: Halve waarheden (specialiteit van het NOSsjenaal) zijn ook hele leugens.
      Gait H.M. Leferink

  3. g.h.m.leferink

    4 maart 2016 op 18:59

    Het ergste vind ik dat van de frisse jonge demokratie Nederland die in 1945 zo ongeveer alles weer van de grond af moest opbouwen de mentaliteit zo hard achteruit is gegaan. Het eerst in de politiek, met glibberpremiers als Lubbers, Balkenende en Kok (die laatste met stip).
    Bij mij valt vooral de manier op waarop het NOSsjenaal pons meent te kunnen voorLIEGEN. Het is daarbij vooral wat ze NIET noemen wat ik probeer bloot te leggen, zoals hun zorgvuldige selektie van interviews, enz. En natuurlijk ook het Wilders en de PVV regelmatig onder de gordel trappen….
    Een schoolvoorbeeld: dat op het mediapark geen vrienden rondlopen van Donald Trump zal iedereen onderhand wel gemerkt hebben.
    En weer zeg ik het: de mentaliteit van ARIE ACHTERBAKS, SAMMY STIEKEM en GLENN GLUIPER is de onderliggende oorzaak!
    Goodgoan: Gait H.M. Leferink

  4. Even off topic, maar kwam een erg aardig artikel tegen van Elma Verhey op tpo. http://politiek.tpo.nl/2016/03/01/hoe-de-linkse-gedachtenpolitie-de-nederlandse-journalistiek-veroverde-en-wij-zelfs-gidsland-voor-europa-werden/ Leuk voor Joost en Lenferink.

  5. Ik snap niet dat in Belgie en Zwitserland nog zoveel tweespalt tussen de oorspronkelijke taalgroepen bestaat. Je zou verwachten dat ze door de komst van de Islamieten wel wijzer zouden zijn, en 1 front zouden vormen tegen de echte tegenstander.

    • @Koos. Eens was er in Leiden een ziener die betaald voetbal in die stad wilde. Volop organiseren enz. maar het ging niet door om de naam. In Wallonië gaat alles met de Franse slag en de Vlamingen zijn actiever te noemen. Die 2spalt blijft bestaan al was het maar als een ordinaire burenruzie. Vergelijk het allemaal met Nederland. Bijna niemand wil de import, ze schelden in de kroeg en elders en op maandag buigen ze weer. Laat dit land maar…indirect vraagt men om problemen en degenen die voldoende inkomen hebben, worden pas wakker op het moment dat armoede op de deur klopt. Dan heeft men een grote bek en mist men een podium.

  6. g.h.m.leferink

    3 maart 2016 op 00:18

    Deel 3.
    Neem b.v. mijn eigen provincie Overijssel: het Noordwesten bestaat uit heel ander volk dan b.v. Salland of Twente! Het gaat zelfs nog verder: de pelotons Nationale Reserve van Zwolle en Kampen hadden een hartgrondige hekel aan elkaar! En wat eerst het peloton Rijssen-Nijverdal was is tenslotte maar gesplitst in twee aparte pelotons, een voor Rijssenaren en een voor de vrijwilligers uit Nijverdal. Omdat de mentaliteiten totaal verschillend waren!
    Ook worden in Twente zij die uit het Westen komen (ten Westen van Amersfoort) niet erg gewaardeerd als ze bij ons de beschaving denken te komen brengen! Voorbeelden: legio. Op de eerste single van de groep Normaal heet de ene kant: “Hels as ’n jagdhoond”. Waarin Bennie Jolink afrekent met Westnederlanders……
    Dus kijk ik al uit naar de dag dat Twente regionale zelfstandigheid zal krijgen! En door Haags gekonkel veel minder over ons zonder ons zal worden beslist!

    Goodgoan: Gait H.M. Leferink

    • Helemaal eens. Ik kan ook veel van de door U genoemde voorbeelden geven. Decentralisatie is wat uiteindelijk iedereen wil. Je ziet het overal. Er zijn al zoveel verschillen in een klein landje als Nederland. Belgie kan niet eens haar eigen land bijeen houden. Spanje, UK, Italie, Frankrijk en Duitsland hebben gebieden die anders zijn en daarom onafhankelijk willen zijn. Die Europese Unie is een zeer destructief waandenkbeeld. De diversiteit van Europa is juist haar kracht. En handel drijven moeten we gewoon overlaten aan de zakenman, geen politicus nodig. Maw, terug naar (een vorm van) EEG.

      • Volledig mee eens Kleine dorpjes moeten een Coöperatie starten Alle winkels ondernemers, boeren laten registreren als een brievenbus firma in Amsterdam en de winst naar Bermuda

        • @Hugoden Overbodig voorstel, dat doet Monsanto reeds. Gewoon met gezond verstand lokaal opereren, met bijv een Rabo bank die doet waar ze voor opgericht is, ipv met derivaten gaan spelen waar haar managers geen verstand van hebben, en dus in de problemen komt. Globalisering is een vloek voor de mensheid.

  7. g.h.m.leferink

    3 maart 2016 op 00:03

    Deel 2. Zo snap ik de Belgen niet dat ze de provincies die Vlaams, Waals of Duits spreken niet meer zelfstandigheid gunnen. Alsof ze gewoon niks van het Zwitserse voorbeeld willen leren!
    Dat er huizenhoge verschillen zijn in mentaliteit is dacht ik wel bekend! Daarmee kwam ik in 1964 in aanraking: als Huzaar barman bij 41 Zelfstandig Verkennings Eskadron wist ik dat je van de Belgische Cavalerie die maneuvres hadden op het oefenterrein Bergen-Hohne ’s avonds òf het 1e Regiment Lanciers in de bar had (Walen) òf het uit Vlamingen bestaande 6e Regiment. Beide tegelijk? Onmogelijk, dat zou minstens een massale vechtpartij worden.
    De Bouworde: ook daar was het onmogelijk om in hetzelfde werkkamp Vlamingen èn Walen te hebben. De sfeer zou van het eerste moment af verpest worden! Door ervaring wijs geworden maakte het Bouwordeburo in Nijmegen dus die fout niet.
    Wat me ertoe brengt om hier te pleiten voor het Zwitserse systeem.
    Zie voor vervolg deel 3.

  8. g.h.m.leferink

    2 maart 2016 op 23:49

    Joost: Bij Zwitserland vertel je NIETS over hoe ze daar de verschillende volksdelen bij elkaar houden. Want dat Kanton Geneve mentaal anders in elkaar steekt dan Sankt Gallen, Graubünden of Ticino staat als een paal boven water.
    Een belangrijke reden is dat elk Kanton veel zelfstandigheid heeft, dus daar veel minder in Bern wordt beslist! Zo zijn er soms grote verschillen tussen de Kantons. Voorbeeld: In Appenzell inner Roden mag iemand zich geen arts noemen zonder geslaagd te zijn voor het doctoraalexamen arts aan een bevoegd instituut. Maar in Appenzell ausser Roden mag iedereen zich arts noemen.
    Het Duitssprekende Kanton Bern had tot enkele tientallen jaren geleden een Franssprekende minderheid, wat nogal wat wrijvingen tot gevolg had. Maar na een volksraadpleging besloot men daar tot een eigen Kanton Jura voor die minderheid. Ik zie nòg de beelden voor me van de vreugde daarover bij het Franssprekende deel!
    Zie ook deel 2 voor het vervolg.

    Goodgoan: Gait H.M. Leferink

  9. Elk volk heeft de regering die het verdient: het heeft de regering die het heeft verworven.
    Het bewustzijn van het volk is daarvoor bepalend. Groei in bewustzijn, spiritueel groeien, wakker worden, daar gaat het dus om.
    Waar we mee te maken hebben, is een proces van vervreemding dat steeds verder gaat. Toen de industrialisering plaats vond verdween de kleinschaligheid in het productieproces. Bij de verstedelijking en mondialisering verdween kleinschaligheid op wijk- en dorpsniveau. Internationalisering heeft veel staatsbevoegdheden overgeheveld naar de EU met politieke vervreemding als gevolg. Nu momenteel massale migratie en islamisering plaats vindt, kan het eigen volk door omvolking verdwijnen.
    Is er nog een point of no return? Kunnen we de duistere machtselite ontmaskeren? Kunnen we ons bevrijden? Wat nodig is, is een nieuwe Verlichting.

  10. Leo KarelJan

    2 maart 2016 op 20:13

    Helaas is het NL volk ( in meerderheid ) een kudde makke schapen, dat zich totaal laat intimideren en indoctrineren door alle politieke partijen ( minus PVV ) , de media en het onderwijs. Het volk onderwerpt zich aan de politiek correcte DICTATUUR die hier heerst. Het volk dient daarmee eerst keihard af te rekenen, maar door luiheid, domheid, onwetendheid en ruggengraatloosheid gebeurt dit niet of onvoldoende.
    Pas na zo’n afrekening kun je uit de EUSSR stappen, de islamisering volledig terugdraaien en de massale import van achterlijkheid, armoede en criminaliteit totaal stoppen. Maar de kans dat dit gebeurt is, op dit moment, te verwaarlozen.

  11. Daarom dient een grondwet ook niet door de regering of staatscommissies te worden gemaakt en via de standaard wetten-procedures van het parlement met zijn PARTIJvertegenwoordigers, maar rechtstreeks door de bevolking zelf. Dus voorstellen, discussie en uiteindelijk het stemmen en aannemen dient los van de huidige geïnstitutionaliseerde procedures tot stand te komen, en daarmee geeft de bevolking het recht, binnen de grenzen van die grondwet, het land te besturen.
    Zoiets leek lange tijd onmogelijk om te organiseren, met het internet is dat weldegelijk mogelijk. Dat begint de grondwet ook met de aanhef: “wij Nederlanders ….”
    Het zal dan een non-gouvermenteel en democratisch gekozen constitioneel hof zijn dat vaststelt of afgekondigde weten en besluiten, respectievelijk handelen van bestuurders, ambsdragers en gekozen politici in stijd met de grondwet zijn.
    Strijdig met de grondwet is dan gelijk aan “landverraad”.

  12. Joost schreef inzake Nederland. Geert Wilders moet voor de rechter komen omdat hij hardop zei dat hij minder Marokkanen wil. Beste Joost: https://www.youtube.com/watch?v=0cYhLHNYgEE Hier een verkeerde interpretatie waardoor je in feite onwaarheid verkondigt. Geert Wilders zei niet hardop dat HIJ minder Marokkanen wil; zoals je stelt want hij vroeg willen jullie minder Marokkanen. Hij vroeg het dus aan de aanhang; het is niet zijn uitspraak d.w.z. openlijk geuite wens. Hij zei enkel, toen dit bevestigend werd beantwoord, dan gaan we dit regelen. Dit is een politiek statement van zijn kant dat hij als PVV goed luisterde naar de aanhang en hun wens mee zou nemen naar de Kamer. Meer zit er niet achter. Overigens dacht ik gisteravond Rutte vermomd als Kim Yon Un te zien. Dictatoriale trejes zijn Rutte c.s. niet vreemd.

  13. Fraai staaltje “parlementaire democratie” gisterenavond. Een debat nav het onderzoek over de MH17 ramp. Ik had gedacht dat deze gebeurtenis nogal leefde onder het Nederlandse Demos. Juist omdat die ware toedracht nog steeds niet duidelijk is. Er waren ongeveer 10 van de 150 Kamerleden (!) aanwezig, waarvan er 3 de verantwoordelijke ministers serieus probeerden te ondervragen, waarbij de Minister President erg boos werd omdat hij meende een aantal kritische vragen al eerder beantwoord te hebben en dat hij moedig de ondemocratische Putin er op aangesproken had meer openheid in deze zaak te geven. Met als argument dat Nederland Rusland geholpen zou hebben de Kursk te bergen. Smit en Mammoet hebben destijds zeer professioneel een deel van de gezonken onderzeeboot de Kursk geborgen. Een commerciele job. De ware toedracht van dat ongeluk is nooit bekend gemaakt. Een kul argument van Rutte en een zielige vertoning in een nep democratie.

    • Rutte moet zich als schoothondje van Brussel de ogen uit de kop schamen. Die 300 mensen zijn gestorven omdat dat ongekozen clubje n Brussel wil uitbreiden naar het Oosten en o.a. op Maidan het vuurtje nog een stukje ging opstoken met beloftes van geld en steun. Daar stond ook Rutte’s clubje in de vorm van van Baalen. En vervolgens civiele vluchten over oorlogsgebied laten vliegen (Sorry, stond niet in onze taakomschrijving om daarop te letten!). Hij mag van zichzelf vinden wat hij wil, maar ik vind hem als premier de grootste lapzwans van na de 2e wereldoorlog. Dat kan hij in zijn opgerekte kanaal steken.
      Wat moet er gebeuren dat zo iemand eindelijk de bereidheid krijgt (want die heeft hij niet) om feiten onder ogen te zien of een keer vanuit een ander perspectief te bekijken. Is carrière dan zo belangrijk? Dan ben je niet meer dan een hond.

      • En dan nu dat referendum lopen fucken via de financiering ervan om dat verdrag erdoor te jassen. Ondanks alles en met het nodige liegen en bedriegen over de feitelijkheden. Ik snap die nabestaanden ook niet. Is er dan niemand die een keer op welke manier dan ook uit de slof schiet? Onvoorstelbaar. Wat zijn we toch een beschaafd land. Morituri te salutant.

        • Ik ben blij dat je dit opmerkt. Die publieke tribune gisterenavond was niet gevuld. Opmekelijk vind ik dat. Ook in de media bijna niets hierover. Hoe kun je politiek correct of beleefd blijven als je kind of vader vermoord is? Waar is de woede? Ik begrijp ook niets van die nabestaanden.

      • Het is de eerste keer en laatste keer vermoed ik, dat ik zo’n debat heb gezien. Via internet, prima beeld overigens. Maar wat ik daar zag… Die ministers schijnen van een geheel andere planeet te komen. Het lijkt wel of ze over verschillende onderwerpen praten. Helemaal langs elkaar heen. Zo’n beetje als het moet gaan in Brussel waar onze Democratie “vertegenwoordigd” wordt door dezelfde soort carriere strebers die ook nog eens 27 verschillende talen spreken. En als ze dan een poging doen elkaars taal te bezigen wordt het echt hilarisch en is de chaos compleet. Opzet of niet, het is van een komische tragiek. Er bestaat geen Democratie meer. De term democratie wordt gebruikt om eigen volk de mond te snoeren en andere ongewenste regeringen omver te werpen. Irak, Lybie en Syrie zijn goede voorbeelden van het democratisch optreden van het “vrije westen”.

  14. Een beroep doen op de wens van ‘het volk’is voor de policoren gelijk aan verwantschap met nazisme en fascisme. Op z’n best ben je een populist,in die giftige kringen een (hol) scheldwoord. Er is in de West Europese volkeren geen enkele echte consensus meer over de belangrijkste zaken: willen we zelfstandig (als land ,natie) voortbestaan, gaan we zelf over wie hier te gast is en niet,hebben we voldoende voor defensie over,zijn we het erover eens dat we intolerantie -ook in ideologisch-religieuze zin – niet met tolerantie moeten faciliteren-dus ons lichaam gezond willen houden. De meningsverschillen gaan niet meer over allerlei links rechts opvattingen met betrekking tot economie of sociale zaken etc.,maar over het naakte voortbestaan. In dit licht is een D’66, PvdA-er, Gl of CU figuur voor mij geen landgenoot,maar 5e colonnelid of natieverrader. Ik voel dit iedere dag duidelijker,heb niets meer gemeen met zulke lieden en hun gesloten,vijandige,giftige media .

  15. Interessante uitleg over hoe men landen wil afbreken steeds meer centrale macht wil.:

    OUT! -The David Icke Talks EU Referendum Vote:

    https://www.youtube.com/watch?v=uDiGONVJqcU

© 2022 De Nieuwe Realist

Thema door Anders NorénOmhoog ↑